Nieuws

De artificiële burgeroorlog die het Westen veroorzaakt in Syrië


.

MEDIAWERKGROEP SYRIE – 25 februari 2012 – Karmelites Agnès-Mariam de la Croix van de religieuze gemeenschap van Deir Mar Yacub in het plaatsje Qâra, op 90 kilometer van Damascus, was deze week enkele dagen in België. Moeder Agnès is een pittige dame van Palestijns-Libanese origine die nooit een hoge dunk had van het Syrische regime maar, na al de wandaden die voor haar ogen gebeurden en de vele getuigenissen van burgers, niet langer kon zwijgen over de gruweldaden die terroristen heden aanrichten in Homs en op andere plaatsen in Syrië.

Doodsbedreigingen

Dat wordt haar beslist niet in dank afgenomen. Haar getuigenissen in kranten en het organiseren van persreizen om een onafhankelijk beeld weer te geven zijn een doorn in het oog van de gewapende oppositie. De laatste persreis met de VRT en Franse journalisten werd bovendien het doelwit van bendes die de wijk Akrama in de stad Homs aanvielen, waarbij een Franse journalist en acht Syrische burgers om het leven kwamen. Dagelijks schrijft de Franse pers nu zware kritieken over Moeder Agnès als ‘het verlengde van het Syrische regime’. Men wil immers geen objectieve berichtgeving maar een burgeroorlog die nu ook gaande is in Syrië. Ook onze westerse media laten alleen de stem van de rebellen horen en verliezen alle geloofwaardigheid in dit conflict.

Moeder Agnès-Mariam en vele christenen in Syrië krijgen heden doodsbedreigingen. De Libanisering van het conflict in Syrië is een vaststaand feit.

Moeder Agnès-Mariam (links) op 24 februari 2012 in Berchem (Antwerpen).

Bewapening van rebellen door het Westen

Wij hadden het voorrecht om haar verhaal van de gebeurtenissen in Syrië te horen in Antwerpen, waar ze sprak voor een groep die haar kende van een pelgrimstocht in april 2011 naar Syrië. Omdat het misschien de laatste keer was dat we haar levend zouden zien, met doodseskaders die heden actief zijn in Syrië, was het muisstil en werd hier en daar een traan weggepinkt. De gelijkenissen met de burgeroorlogen in Irak en Libanon en de bewapening van rebellen zoals in Libië zijn bijzonder treffend. Omdat Rusland en China een militaire tussenkomst met klem verwerpen organiseert het Westen heden de burgeroorlog in Syrië. De zogenaamde ‘Vrienden van Syrië’ zijn in feite wapenverkopers aan de Syrische oppositie. Daarom erkennen ze ook de Syrische Nationale Raad, die nauw verbonden is met gewapende rebellen van het Vrije Syrische Leger en andere terreurelementen.

Seculier Syrië veranderen in moslimstaat

De Syrische oppositie wil duidelijk de banden met Iran breken en een Saudische satellietstaat maken van Syrië. Dit tegen de wil van het Syrische volk en een meerderheid van soennieten die zich totaal niet verbonden voelt met soennitische extremisten van salafisten uit de Noord-Libanese stad Tripoli, moslimbroeders uit Noord-Jordanië en rebellen uit andere Arabische landen die heden de burgeroorlog aanwakkeren in Syrië. Doodseskaders, moorden, overvallen, geweld, ontvoeringen en verkrachtingen beperken zich al lang niet meer tot de provincie Homs, maar over het grootste gedeelte van Syrië. En dit volstaat niet voor de ‘Vrienden van Syrië’ , die eigenlijk ‘Vijanden van Syrië’ zijn en nog meer oorlogswapens sturen naar Syrië; vooral via de Turkse en Jordaanse grens, daar de grenzen met Irak en Libanon nu goed onder controle zijn.

Egyptisch voorbeeld

De onrust in Syrië ontstond in maart 2011 toen enkele jongeren leuzen voor een revolutie naar Egyptisch voorbeeld op muren hadden geklad. De jongeren werden opgepakt en hun vingernagels werden uitgetrokken door de veiligheidsdiensten. Dat dit in de achtergestelde zuidelijke stad Daraa – nabij de Jordaanse grens – gebeurde, maakte de zaken alleen maar erger. Soennitische families aldaar hebben banden met stammen in Jordanië en Irak en zijn nauw verbonden met de Jordaanse moslimbroeders. De ouders van deze opgepakte en gefolterde tieners trokken naar het bureau van de gouverneur van Daraa. En dan lopen de versies van de feiten uiteen wie begon met de andere partij vreselijke verwijten te maken over het onrecht wat de kinderen werd aangedaan en over hun opvoeding. In elk geval draaide het protest in Daraa uit op een bloedbad met doden. Er waren gewapende individuen aanwezig die dagen, maar het grootste deel van het protest was vreedzaam in Daraa. Sinds de onrust zijn er dagelijks in heel Syrië kleinschalige demonstraties tegen het Syrische regime die meestal vreedzaam verlopen. De meeste vreedzame opposanten – met terechte eisen – werken heden mee aan het hervormen van de Syrische totalitaire staat naar een democratisch Syrië.

Qatar en Saudi-Arabië financieren sluipschutters

Pas in mei 2011 bleken criminele bendes voldoende voorzien van wapens die door de buurlanden (Jordanië, Libanon, Irak en Turkije) Syrië werden binnengesmokkeld. Nabij grensdorpjes en steden beschoten sluipschutters, die banden hebben met salafisten en moslimbroeders, vreedzame betogingen. Veiligheidsagenten en betogers werden gedood en wezen elkaar aan voor de bloedbaden. Maar al snel werd duidelijk dat het gewapende opposanten waren, die financiële steun kregen van Qatar en Saudi-Arabië. Deze landen willen de seculiere staat Syrië vervangen door een moslimstaat zonder al te veel rechten voor minderheden zoals vrouwen en christenen. Dit naar Saudisch voorbeeld, waar de wahabitische stroming de meest extreme islam toepast of zoals in de Golfstaten met vele buitenlandse werkslaven en families die het land besturen zonder democratie of vrijheden.

Rechten voor vrouwen en minderheden

Syrië daarentegen is, sinds het verbond met Egypte, een pan-Arabisch land dat op een socialistisch-communistische manier wordt bestuurd door de Baathpartij. Christenen wonen er tussen moslims in Aleppo en op andere plaatsen. Vrouwen worden minister, zitten in het parlement, hebben een eigen bedrijfje en zijn actief in rechtbanken en in de journalistiek. Twee miljoen Palestijnse en Iraakse vluchtelingen genieten van dezelfde rechten en gratis gezondheidszorgen en onderwijs, net zoals andere Syriërs. In de meeste andere landen van het Midden-Oosten gaat het er beslist anders aan toe.

Geleidelijke hervormingen sinds 2000

Op tien juli 2000 kwam Bashar al-Assad aan de macht na een stemming in de Baathpartij, die samen met diverse andere socialistische en communistische partijen een regering vormt. Assad was de zoon van de vroegere president Hafez en wilde – met zijn westerse opleiding – grondige hervormingen. Die ‘Arabische Lente’ in 2001, waarbij hij tal van intellectuelen verzamelde om zich te scharen achter het einde van de noodtoestand, een nieuwe grondwet en een nieuwe kies- en mediawet, kreeg een valse start. De politici in zijn eigen Baathpartij waren nog niet klaar voor dergelijke hervormingen en blokkeerden deze krachtdadig. Er zat de jonge president niets anders op dan alle geledingen in de maatschappij te verzoenen en geleidelijk te hervormen. Hij begon met meer rechten voor vrouwen en kleinschalige projecten in de landbouw en artisanale nijverheid. Nadien hervormde hij het bank- en verzekeringswezen. Hij versterkte de banden met Europa en Rusland en bracht economische veranderingen.

Op het ogenblik dat de gebeurtenissen in Tunesië en Egypte plaatsvonden, kon men zeggen dat de hervormingen in Syrië veel verder waren dan die in de Golfstaten, buurlanden of Israël. En het afschaffen van de noodwet werd toen voorbereid door een parlementaire werkgroep.

Moeder Agnès-Mariam de la Croix getuigde in Antwerpen over de burgeroorlog die heden gaande is in Syrië.

Economie belangrijker dan mensenrechten

Maar het Westen had andere plannen met Syrië. Naar Turks voorbeeld – waar men de gematigde tak van de moslimbroeders; de AK-partij steunt – wilde men handel met Damascus en vooral de politieke, economische en militaire banden met Iran verbreken want een imperialistisch Westen had geen voordeel bij die Syrisch-Iraanse as. Zij wilden immers een nieuw Midden-Oosten met landen die allen kritiekloos zijn tegenover de Israëlische bezetting van Palestina en de westerse politiek in de regio. De door de Saudi’s gesteunde zenders Al Arabiya in Dubai Media City en het Qatarese satellietstation Al Jazeera moesten samen met het Franse ‘France 24′ propaganda maken tegen Syrië en president Assad. Bovendien had men jaren voorbereiding genomen voor het fabriceren van valse YouTube filmpjes en het financieren van de Syrische oppositie via kanalen als Barada TV.

Doodgeschoten en winkels in brand

Vreedzaam protest in maart 2011 werd twee maanden later vervangen door criminele bendes en nadien door een gewapende oppositie die mensen vroeg om hun winkels en apotheken te sluiten als protest tegen de regering. Syriërs die daar niets voor voelden werden gewoon doodgeschoten door deze bendes of hun winkels werden in brand gestoken. De nummering op kogels bij de onrust in Syrië maakt duidelijk dat deze niet afkomstig zijn van depots van het Syrische leger, maar van buitenlandse wapenleveringen aan rebellen en sluipschutters.

In Homs kwamen jeeps met dertig gewapende rebellen aangereden en braken de straat open met zwaar materiaal. Twee kilometer glasvezelkabel werd doorgeknipt en gestolen. De wijkagent kon niets doen tegen al die zwaarbewapende mannen. Ook op andere plaatsen werden communicatie gesaboteerd en oliepijpleidingen opgeblazen. Verder kwamen er controleposten van rebellen, die ook snelwegen afgrendelden en alawieten door het hoofd schoten. Aanvallen op het Syrische leger en politieagenten namen toe zoals in Jirs al-Shughour waar 120 agenten werden gedood en hun lichamen in de nabijgelegen rivier gegooid. Oorlogswapens kwamen massaal binnen en werden gebruikt tegen de bevolking die werd verdreven uit hun wijken. Van burgers die niet wilden vluchten werden huizen in brand gestoken.

Burgeroorlog veroorzaakt door het Westen

In Homs en in Idlib heeft men momenteel een burgeroorlog die gemaakt werd door het Westen, zoals destijds in Libanon. Wat men vanaf mei 2007 nog heeft trachten uit te lokken in het Palestijns vluchtelingenkamp Nahr al-Bared nabij Tripoli (Libanon) met het sturen van extremistische soennitische strijders. Men doodt diverse mensen van een bepaalde etnische of religieuze strekking en schuift de schuld op de tegenpartij en wakkert zo het sektarisch geweld aan. Met explosieven en oorlogswapens zoals mortiergranaten, granaatwerpers en Milan-raketten zijn alle opties open. Het openbaar vervoer werkt nog nauwelijks en scholen en universiteiten zijn meestal dicht omdat ze het doelwit vormen van beschietingen die al vele levens hebben geëist. Christenen worden onthoofd. Meisjes worden verkracht. Mannen gedood en hun lichamen verminkt. Honderden mensen worden momenteel ontvoerd door bendes in Homs. 20-40.000 dollar losgeld of anders het lichaam in stukken terug in plastic zakken. Bendes ruilen hun gijzelaars. De bevolking verarmd omdat elke familie bezittingen heeft moeten verkopen om een gegijzeld familielid terug te krijgen. Indien ze niet over voldoende geld beschikken, vindt men het lichaam nadien aan de kant van de weg terug. De gewapende oppositie schuift dan de schuld op het Syrische leger.

Moeder Agnès-Mariam (tweede van links) op 24 februari 2012 in Berchem (Antwerpen).

Referendum

Elke dag wordt bloediger in Syrië en hervormingen zijn gemeend en goedbedoeld, maar worden bijzonder moeilijk zolang terroristen het voor het zeggen hebben in Syrië. Het voor zondag voorziene referendum over een nieuwe grondwet is een mooie aanzet tot verandering, alhoewel artikel drie – dat stipuleert dat de president moslim moet zijn – op veel weerstand stuit onder christenen en andere minderheden. Ook de president automatisch baas van het Hooggerechtshof maken en de islam als basis voor de rechtsspraak zijn democratische tekorten. Eigenlijk had een lange en brede discussie in het parlement en bij de publieke opinie hieraan vooraf moeten gaan om deze zaken te verbeteren en aan te passen. Evenwel gunt het Westen Syrië dit  niet. Hervormingen door president Assad moeten altijd NU gebeuren en zijn altijd onvoldoende voor de zogenaamde ‘internationale gemeenschap’ die slechts enkele honderden miljoenen van de 7.000 miljoen aardbewoners vertegenwoordigd en wiens stem vaak afwijkt van wat de man en vrouw in de straat vinden.

Tweede Libanon

De zaken zijn bijzonder dramatisch voor Syrië. Daarom moeten gelovigen – ongeacht welke strekking – bidden voor vrede in Syrië. En als humanisten moeten we blijven aankaarten dat wat Obama, Merkel, Sarkozy, Cameron, Rosenthal en Reynders willen NIET de mening is van het Syrische volk dat wél als eenheid in vrede wil samenleven. Maar een artisanale burgeroorlog die het Westen uitlokt door extremisten te bewapenen en huurlingen van onder meer Frankrijk naar ginds te sturen en westerse ‘adviseurs’ voor de rebellen, dragen er toe bij dat het land een tweede Libanon wordt. Er rest ons bijzonder weinig tijd om dit nog te vermijden en eigenlijk moeten we beseffen dat het onvermijdelijk is om een burgeroorlog nog te stoppen met al die westerse bewapening, financiering en bemoeienis.

Daarom is het belangrijk vrienden en familie op de hoogte te houden van wat er gaande is in Syrië. Dit is geen moordende dictator tegen vreedzame betogers. Dit is een burgeroorlog die werd ontketend door het Westen: voor de wapenlobby, om de banden tussen Iran en Syrië te verbreken, om Syrië stuk te maken en de bevolking te verdelen.

We moeten niet de moed hebben om president Assad te verdedigen. We moeten niet de moed hebben om alles goed te praten. Maar we moeten wèl de moed hebben om duidelijk te maken dat niet het Syrische volk deze burgeroorlog wenst, maar dezelfde dames en heren die de oorlogen in Irak en Libië wilden. We hebben gezien hoe de toestand daar – na honderdduizenden doden – nu is. Dit mag en kan absoluut niet met Syrië gebeuren. Bij de publieke opinie groeit het besef dat de werkelijkheid anders is dan men voorstelt. Heb a.u.b. de moed om op de komen voor mensenrechten en de rechten van het Syrische volk dat GEEN OORLOG wil!

Vrede aan allen.

Malik Imran.

Reacties

Een gedachte over “De artificiële burgeroorlog die het Westen veroorzaakt in Syrië

  1. het is een beetje zoals het westen indertijd de contra’s in Nicaragua steunde met steun van de toenmalige paus. Terroristen worden vrijheidsstrijders, navenant aan wiens kant je staat. Het feit dat het westen de visie van Qatar, en de Saudy’s steunt t.a.v, Syrie, zegt toch simpelweg genoeg. Wat zitten praten en zeveren over mensenrechten in Syrie wanneer het meest repressieve regime in de regio samen met het Westen oorlogje wil spelen in Syrie. Assad?? Tot nader order is die in mijn ogen de minste van alle kwaad.
    Zonder in complotten te willen geloven, maar het is toch zonneklaar dat het daar één opgezet spel is om Iran bij de neus te nemen en de kaart van de macht daar te veranderen in het voordeel van het Westen. Met volkerenrecht en mensenrecht heeft dit niks te maken, en ook onze hele meute van journalisten trapt in die leugen, met uitzondering van een Jef Lambrechts, omdat die nog een analyse maakt van de feiten, de huidige generatie haalt amper het niveau van “Koppen” of “Jambers”, m.a.w. kritische journalistiek is aan hun niet meer besteed, ze zijn allemaal “embedded” , en volgen de “officiële” versie, wat een verarming van de onderzoeksjournalistiek inhoud, en bovenal het zoeken naar de waarheid verhindert en onmogelijk maakt!

    Geplaatst door patrick | 25 februari 2012, 22:20

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Facebook

Twitter

Archief

%d bloggers op de volgende wijze: