Nieuws

Deontologie en berichtgeving: Irak toont de weg


PERSVRIJHEID SKYNETBLOGS – 28 april 2010 – Ieder met wat gezond en kritisch verstand die een feit hoort of leest taxeert onmiddellijk de bron waarvan dit verhaal komt. Het is een van de basiselementen van wetenschappelijk onderzoek en het wordt ook zo herhaaldelijk onderwezen aan de vele scholen die  journalistiek doceren, wereldwijd en ook in België.

Zeker weten

Maar als er in de journalistiek een principe is welke dagelijks overboord wordt gegooid dan is het dit principe, gekend als bronnenkritiek. Als twee buren ruzie hebben dan ben je voorzichtig met de uitlatingen van buur X over buur Y en omgekeerd. Je brengt alles dus in de voorwaardelijke wijs en geeft X en Y de gelegenheid om hun versie van de feiten te geven. Zeker als je geen andere onbetwist bewijsmateriaal hebt. Niets moeilijk, gewoon simpele logica.

Prachtig voorbeeld hoe elke bronnenkritiek in de dagelijkse journalistiek als overbodige luxe wordt gedumpt is het verhaal in De Morgen en De Standaard – kranten die pretenderen kwaliteit te brengen – van zaterdag 24 april over bomaanslagen in Irak.

“Al-Qaeda neemt wraak in Bagdad” kopt De Standaard boven een stuk van Jorn De Cock. Zo schrijft deze onder meer:

“De jongste weken had het Iraakse leger enkele zware klappen toebedeeld aan Al-Qaeda in Irak, …Dat de terreurorganisatie zo snel en bloedig terugslaat, doet vrezen dat het geweld in Irak nog lang niet op zijn einde is.”

Hetzelfde verhaal met een wat gelijkaardige teneur in De Morgen door Lode Delputte waar de krant als kop stelt: “Al Qaida wreekt dood leiders in Irak”

Alleszins zijn waarnemers het erover eens dat het geweld een vergelding is voor de raid die vorige zondag plaatsvond en waarbij twee leiders van Al Qaida in Irak omkwamen. De raid, waarvoor VS- en Iraakse troepen de handen in elkaar sloegen, doodde de Iraakse Al Qaidaleider Abu Ayub Al-Masri alsook Abou Omar Al-Bagdadi, voorman van de ‘Islamitische Staat in Irak’, een groepering die nauw aanleunt bij Al Qaida.

Bronnenkritiek

Gans dit verhaal is echter alleen gebaseerd op de verklaringen van de Iraakse regering en vooral dan van een zekere generaal-majoor Qassim al Moussawi, de woordvoerder van de veiligheidsdiensten in Bagdad. Volgens deze generaal zijn deze aanslagen een gevolg van succesvolle acties tegen al Qaeda, vooral die van de week voordien. Voor dit ‘succes’ hebben we echter alleen de verklaringen van diezelfde regering en vermoedelijk diezelfde generaal-majoor, alsmede die van het Amerikaans leger in Irak. En die toonden als bewijs aan de pers enkele foto’s van die zogenaamde gedode leiders van al Qaeda.

Veel bewijs is dat niet natuurlijk. In feite zelfs geen enkel. Een van die zogenaamd vermoorde leden van al Qaeda werd voorheen reeds tweemaal gedood door het Iraakse leger. Derde keer, goede keer? Misschien. In plaats van dat geoefende journalisten als Jorn De Cock en Lode Delputte alles met een stevige schep zout zouden nemen werd alles gegeven als zijn vaststaande, een feit. Dit terwijl men alleen zeker is dat die generaal-majoor al Moussawi een persconferentie heeft gegeven en dat er doden vielen bij bomaanslagen.

In de jaren voor de invasie van Irak wisten diezelfde kranten ons met zekerheid te melden dat Irak massavernietigingswapens had die bovendien Europa bedreigden. Alle leugens van de VS, Israël en het Verenigd Koninkrijk over Irak werden als vaststaand door die kranten gebracht. Wie twijfelde was in hun ogen of idioot of ter kwader trouw. Dat Saddam Hoessein met steun van de CIA aan de macht kwam hebben zij voor zover geweten nooit durven schrijven. Wat wel vaststaat, want het werd op TV toegegeven door Amerikaanse topdiplomaten en leden van de Baathpartij van Saddam Hoessein.

Fictie wel, de waarheid niet

Met andere woorden: de waarheid durft men niet aan maar voor waar geven van wat pure fictie is, dat is nooit een probleem bij onze kwaliteitskranten.

Oh ja, de aanslagen gebeurden onder meer vlakbij het hoofdkwartier van de politieke partij van de Iraakse geestelijke Moqtada al Sadr, een sjiitische geestelijke die lang op de doodslijst stond van de VS en door de westerse media dan ook jarenlang voor een gevaarlijk extremist werd versleten. De man zit op de wip bij de vorming van de Iraakse regering. Hij is ook altijd een radicaal tegenstander geweest van de opdeling van Irak, een plan dat onderhuids steeds door de VS en Israël naar voor werd geschoven.

Met andere woorden: Er zijn vele mogelijke kandidaten voor deze aanslagen. Waarbij ook de mogelijkheid van wat men noemt ‘false flag’, een Engelse term die men gebruikt als een bepaalde groepering een aanslag pleegt die dan op de tegenstrever wordt gestoken. Typevoorbeeld is het verhaal van de gewezen Britse spion en romancier Graham Green in zijn verfilmde roman ‘The Quiet American’ over bomaanslagen in Zuid-Vietnam in 1954. Voor de media waren het Noord-Vietnamese communisten, in feite was het de CIA. De geschiedenis telt massa’s voorbeelden van soortgelijke verhalen. Maar dat lijkt intellectueel blijkbaar een brug te ver voor deze kwaliteitskranten.

Bron: Persvrijheid Skynetblogs.

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Twitter

Archief

%d bloggers liken dit: