Nieuws

Ooggetuigenverslag: medialeugens over Syrië


Anhar Kochneva zegt dat de hele wereld inzake Syrië naar een film kijkt over iets wat eigenlijk niet bestaat; het is een fictief plot onder de mantel van de echte gebeurtenissen.

GBTIMES.COM – 5 juni 2012 – Anhar Kochneva is een onafhankelijke journalist die al meer dan tien jaar woont en werkt in Syrië. Zij zegt dat de huidige situatie in Syrië geenszins lijkt op het beeld dat de massamedia schetst.

Kochneva is Russisch, spreekt vloeiend Arabisch en haar buren zijn doorsnee Syriërs. In Damascus loopt zij op dezelfde straten en zij doet haar boodschappen in dezelfde winkels waar iedere andere inwoner van de Syrische hoofdstad dat doet. Onlangs spraken we met haar over de oorzaken voor de lange termijn destabilisatiecampagne waar het land onder gebukt gaat.

Vermeende demonstraties

Waren er enige kiemen te bespeuren voor het huidige conflict in Syrië?

Ten eerste waren er een jaar geleden geen tekenen aan de wand voor een crisis. Er gebeurde niets buitenproportioneel in maart 2011. De hele zogenaamde opstand begon als een opeenvolging van criminele activiteiten. Ik wind me er altijd over op als journalisten berichten dat er ‘in de afgelopen maanden massa opstanden en demonstraties hebben plaatsgevonden in Syrië’. Dit is bezijden de waarheid.

De afgelopen zeven maanden woon ik hier aaneengesloten in Syrië. Gedurende deze periode heb ik slechts drie ‘vermeende demonstraties’ gezien. Vermeende demonstraties, want er waren weinig mensen aanwezig en de setting was duidelijk opgezet voor journalisten. Deze “protesten” werden voor vijf of tien minuten op video vastgelegd voordat de groep uiteen ging. In sommige steden waar de bandieten tijdelijk de controle over kregen, dwongen ze de inwoners om de straat op te gaan om te demonstreren.

Ik kwam naar Syrië in de late jaren ’90. Om eerlijk te zijn, was ik niet gecharmeerd van het land. Nu ik al geruime tijd hier woon, heb ik het land zien veranderen. Het leven is veranderd; mensen zijn veranderd. De economische activiteit in het land is toegenomen. Mensen zijn ondernemingen gestart, en hebben hun eigen vastgoed.

Om deze redenen steunen de meeste Syriërs nu geen onbekende protestbeweging, waar ze dat tien jaar geleden wel zouden hebben gedaan. Mensen willen nu stabiliteit. Er wordt onnodig wanorde gecreëerd. Mensen woonden in een vredelievend land. Syrië was een van de veiligste landen in de regio. Je kon er een tas met geld op straat achterlaten en na twee dagen onaangetast terugvinden op dezelfde plek. Dat is nu helaas verleden tijd. Mensen zijn angstig. Ze zijn bestolen van hun nationale trots.

In de handen van bandieten

Wie zit er achter de aanslagen, beschietingen op mensen en de destructiecampagne van publiek en persoonlijk bezit?

Een paar weken terug was ik in Homs, de derde grote stad van Syrië. Ik ging naar de getroffen wijk Baba Amr, die in een deplorabele staat is. De meeste inwoners hebben er hun huis verlaten. Mijn vrienden wonen zo’n 800 meter van Baba Amr. Zij vertelden mij dat vijandelijke groepen op hun huizen schoten. Níet het leger. Het Syrische leger doodt niet mensen lukraak. Zij komen pas in actie wanneer de situatie uit de hand dreigt te lopen.

De meeste slachtoffers die in de afgelopen paar maanden vielen waren soldaten van het reguliere Syrische leger. De zogenaamde rebellen vechten op straat, filmen dat en steken autobanden in de fik. Door dat laatste te doen ontstaat er dikke zwarte rook die ver de lucht ingaat. Dit wordt dan gefilmd door mobieltjes en wordt valselijk gepresenteerd als het resultaat van artillerievuur door het leger.

Een maand geleden was ik in Zabadani in zuidwest Syrië. De bandieten hielden de hele stad in hun greep en boezemden overal angst in. We horen en lezen vaak in de media over een humanitaire crisis in Syrië. Een humanitaire crisis ontstaat nadat een stad wordt overgenomen door bandieten.

In Zabadani werd ik samen met collega’s gevangengenomen door bandieten. Zij toonden ons een verroeste tank en zeiden dat het leger hiermee de stad beschoot. De twee verwoeste huizen waren echter in het midden van de stad. Ik denk niet dat de tank deze kon raken van een afstand of achter een hoek. De bandieten verzamelden een groep mensen een organiseerde een demonstratie speciaal omdat wij er terplekke waren. Op dat moment lette ik nadrukkelijk naar de gezichten van de aanwezige mensen. De angst en haat was van hun gezichten af te lezen. Zij hadden angst voor de bandieten en haatten hen.

Huursoldaten

Je gebruikt nadrukkelijk het woord ‘bandieten: zijn het geen rebellen of oppositieleden?

Er bevinden zich een onbekend aantal huursoldaten onder de bandieten. Van verschillende nationaliteiten: Checheens, Roemeens, Frans, Libisch en Afghanen. Er was een grappig geval met gevangengenomen Afghaanse huursoldaten. Zij werden gevraagd wat ze in Syrië kwamen doen. Ze antwoordden dat hen verteld werd dat ze naar Israël gingen en ’s nachts Israëlische bussen moesten beschieten. We moesten tegen de vijand vechten om Palestina te bevrijden. Het klinkt raar, maar het is waargebeurd. De Afghanen waren stomverbaasd toen hen werd verteld dat ze in Syrië waren. “Zijn wij in Syrië? We dachten dat we in Israël waren!”

Syrische criminelen maken ook deel uit van de gewapende bendes. Dit zijn echte criminelen die in de gevangenis horen te zitten. Dit soort mensen zijn er in elk land. Het is kenmerkend dat zodra ze een stad in handen nemen criminele archieven [uit politiebureaus] worden verbrand.

Dit type mensen zijn er in elke samenleving: de mensen voor wie het doel de middelen heiligt, die niet werken maar geld willen. Er zijn in een toenemend aantal gevallen bekend van overvallen. Hun aantal is gering, maar aan de andere kant heb je niet een groot aantal mensen nodig om een stad te terroriseren. Twee gewapende sluipschutters zijn genoeg om het leven op straat tot een stilstand te brengen.

Wel chaos maar geen hervormingen willen

De parlementaire verkiezingen vonden plaats op 7 mei van dit jaar. Deed de oppositie mee aan de verkiezingen?

Ja, de verkiezingscampagne was in volle gang bezig. Op alle muren van de hoofdstraten van Damascus waren verkiezingsposters geplakt. Er werd bekendgemaakt dat 7200 kandidaten streden om 250 zetels. Op welke gronden wordt zo stellig gebaseerd dat deze verkiezingen niet democratisch waren? Wie zegt dat? De leiders van de Syrische oppositie? Zij leven al tientallen jaren lang in het buitenland. Wat weten zij over de echte situatie in Syrië? Wat weten zij over de behoeften van de Syriërs? Laat de Syrische bevolking zelf beslissen over hun eigen toekomst.

De belangrijkste oppositiepartijen die actief zijn in Syrië namen deel aan de verkiezingen. Om nog een detail over de situatie te geven. Drie dagen geleden werd de zoon van het hoofd van de Syrian National Party vermoord. De partij kreeg dreigementen uit onbekende hoek om niet mee te doen aan de verkiezingen, maar het partijhoofd weigerde. Toen werd dus zijn zoon vermoord. Wie zit hier achter? De Syrische regering of diegenen die geen positieve veranderingen willen in het land? De bandieten die actief zijn in het land willen geen hervormingen; zij willen alleen destabilisatie en chaos.

Waar het conflict in Syrië over?

Het tragische geval wil dat Syrië een slachtoffer is van geopolitieke aspiraties van grootmachten. Syrië vormt een obstakel voor de VS om de politieke balans in het Midden Oosten veranderen. Lees maar het boek ‘Where to Invade Next’ (Stephen Elliott) op na om meer inzicht te krijgen over de Arabische Lente.

Dankzij de massamedia is er ook de realiteit die wordt geschetst door alternatieve media. De hele wereld kijk naar een film over iets wat eigenlijk niet bestaat; het is een fictief plot onder het mantel van echte gebeurtenissen. Dit is een manipulatie van de publieke opinie.

VN waarnemers, kijk en oordeel door je eigen ogen!

Hoe kijkt men in Syrië naar het plan van Annan?

Een mening die je hoort is dat dit een poging is om de bandieten de tijd te geven om te hergroeperen. Iedereen die we in Homs spraken vertelde ons dat het Syrische leger in een week tijd de bandieten kan uitschakelen. Een andere visie is dat de VS zonder gezichtsverlies wil terugtrekken uit de situatie.

Door een uitspraak van de VN zouden zij het feit erkennen dat de Syrische regering in het recht was en er alles aan deed om de situatie niet uit de hand te laten lopen. Ik geloof in de tweede versie. Ik denk dat het waar is omdat het onmogelijk is om niet de waarheid te zien. Je kunt niet eindeloos de boel bedriegen. Ik ben er overtuigd van dat 300 VN waarnemers de waarheid zullen zien. Je kunt ze niet dwingen te liegen.

In januari bracht de waarnemersmissie van de Arabische Liga een gedetailleerd rapport uit over de gebeurtenissen in Damascus. Zij rapporteerden dat het optreden van de politie in Homs een reactie was op de activiteiten van gewapende bendes. Tot dusver heeft de commissie van de Arabische Liga dit rapport niet officieel gepubliceerd. Ik hoop dat het VN personeel dat nu in Syrië opereert naar eer en geweten zal handelen en objectief over de situatie rapporteert.

Tot slot: steun jij het regime in Syrië?

Ik ken niemand van de Syrische regering. Ik steun slechts de bevolking van Syrië. Niemand anders.

Bron: GBTimes.

Reacties

Trackbacks/Pingbacks

  1. Pingback: Syrië gevaarlijkste plek voor journalisten | De Vierde Macht - 18 oktober 2012

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Twitter

Archief

%d bloggers liken dit: