Nieuws

“Vacuüm in Syrië effent pad voor chaos en geweld”


KERKNET.BE – 26 augustus 2012 – Het Westen levert onvoldoende inspanningen voor de christelijke minderheid in het Midden-Oosten, maar haar belangrijkste zorg moet het welzijn van allen in deze regio zijn. Dat zegt de Britse diplomaat Gerard Russell, die korte tijd raadgever was van de Iraakse premier. Russell legt de laatste hand aan een boek over religieuze minderheden in het Midden-Oosten.

Russell kijkt met groot wantrouwen naar de evoluties in Syrië, ook al heeft hij daar nooit gewoond. “Ik leefde van 2005 tot 2006 in Irak en woonde in verschillende landen in het Midden-Oosten. Maar Irak is misschien het beste voorbeeld. Irak en Syrië zijn heel verschillende landen. Maar Irak toont wat dreigt te gebeuren als de instellingen van een ooit machtige staat verdwijnen. Te midden van anarchie proberen zowel politieke als misdaadgroepen de situatie te misbruiken om hun doel te bereiken. Het is allesbehalve duidelijk of er in Syrië een autoriteit is die het vacuüm kan opvullen na een val van het regime van Assad.” Nog volgens Russell maakt het in zulke omstandigheden overigens weinig verschil of men christen, boeddhist of moslim is. “In Irak hebben alle groepen hun deel gehad. Proportioneel werden niet meer christenen dan moslims gedood, maar de gevolgen zijn groter voor minderheden die wegens allerhande redenen sneller geneigd zijn om te emigreren.”

Russell waarschuwt dat het Westen niet de indruk mag geven dat het alleen om geloofsgenoten in het Midden-Oosten bekommerd is. “Ik meen dat dit niet alleen onmenselijk en strijdig met het christendom is, maar ook bijzonder onverstandig. Wij mogen niet kiezen voor een egoïstische of agressief politieke benadering. Geen enkele misdaad is aanvaardbaar en iedereen moet gelijk worden behandeld.”

Russell maakt in zijn nieuwe boek duidelijk hoe minderheden doorheen de eeuwen in het Midden-Oosten hebben overleefd. “Het toont de geschiedenis van verdraagzaamheid binnen de islam, maar ook wat er de voorbije honderd jaar fout is gegaan. De uitdagingen van de christenen in het Midden-Oosten betekenen niets in vergelijking met die van hun geloofsgenoten honderd jaar geleden in Turkije. Wij moeten ons afvragen wat er veranderd is tegenover duizend jaar geleden, toen de kalief van de islam samen zat met de heilige Johannes van Damascus. Zij waren goede vrienden en kwamen elke avond samen. Kunnen zulke relaties vandaag bestaan? Ik hoop dat daaraan een impuls kan worden gegeven.”

Bron: Kerknet.

.

.

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Twitter

Archief

%d bloggers liken dit: