Nieuws

Erdogan op ramkoers met zichzelf


Recep Tayyip Erdogan.

MEDIAWERKGROEP SYRIE – 14 oktober 2012 – Enkele zomers terug gingen de families van de Turkse premier Erdogan en de Syrische president Assad nog samen op vakantie en heden zijn het gezworen vijanden. De Turkse Eerste minister droomt van een groot Turks Rijk en meer invloed in de regio onder druk van Turkse nationalisten en moslimbroeders. Zijn bondgenoten in Washington en Tel Aviv grepen de ‘Arabische Lente’ aan om hem bijkomend onder druk te zetten om te kiezen voor een ramkoers met buurland Syrië en Assad te demoniseren.

De ramkoers die Erdogan uitzette tegen Damascus sinds daar in maart 2011 onrust uitbrak en al snel werd overgenomen door allerlei terroristische groeperingen heeft echter veel meer gevolgen voor Ankara dan voor de Syrische Arabische Republiek.

Woede over rebellen en salafisten

De Turkse bevolking kampt zich steeds meer tegen het beleid van de eigen regering. Zo werd in de Financial Times recent een opiniepeiling geciteerd waaruit bleek dat de meerderheid van de Turken tegen steun aan de gewapende rebellen is. Dit terwijl deze door de Turkse regering met open armen worden ontvangen in de zuidelijke provincie Hatay. Maar rebellen die een taxi of de bus nemen en nadien zeggen ‘stuur de rekening maar naar Erdogan, hij nodigde ons hier uit’, zorgt natuurlijk voor heel wat woede in het zuiden van Turkije onder de lokale bevolking. Tot net voor de Tweede Wereldoorlog woonden veel minderheden zoals christenen en alawieten in het grensgebied dat toen nog in Syrische handen was. Nadat de Turken dit inlijfden verhuisden heel wat mensen naar Syrië naar steden zoals Aleppo, maar vele minderheden zoals Alevieten wonen nog steeds in Hatay. Zij hebben bijzonder nare ervaringen met salafisten die zich erg agressief opstelden en dankzij de Turkse premier Erdogan zitten ze nu opgezadeld met een veelvoud van buitenlandse salafisten met nog meer problemen dan ooit voorheen. Erdogan heeft dan ook in het zuiden van Turkije veel krediet van de bevolking verloren.

Turkse ruziemaker

De Vlaamse journalist Willy Van Damme ziet nog een andere reden voor de onvrede in Zuid-Turkije tegenover het Turkse beleid.

Turkije ligt overhoop met bijna al haar oostelijke buren – Rusland, Armenië, Syrië, Irak en Iran – en dat betekent een enorme rem op de wederzijdse handel en de economische ontwikkeling van deze regio. Dit is altijd al een achtergesteld gebied geweest met veel politieke en sociale instabiliteit tot gevolg. Dankzij de economische groei gedurende de voorbije jaren van Syrië, Rusland en Iran was ook deze regio mee tot ontwikkeling gekomen.”

Het beleid van de Turkse premier Recep Tayyip Erdogan heeft dit nu gefnuikt en daardoor kwamen er vele werklozen. Ook is de Koerdische PKK met Syrische steun terug tot leven gekomen en voert ze de ene militaire actie na de andere. Het aan Irak en Syrië gelegen stuk Turkije is de facto zelfs in handen gevallen van de PKK. Het is het gevolg van een beleid dat in Turkse politieke kringen veel ongenoegen veroorzaakt.”

Turks toerisme onder druk

Door incidenten aan de Turks-Syrische grens en de oorlog in het buurland Syrië komt ook het toerisme –  een van de belangrijkste economische sectoren – in Turkije onder druk.

Voorlopige cijfers voor januari-april 2012 tonen een achteruitgang van zes procent aan van buitenlandse bezoekers tegenover een jaar terug. Evenwel moet opgemerkt worden dat er in 2011 een stijging was van 21 % van bezoekers door de Arabische Lente die toen haar hoogtepunt kende in Egypte. Er was de voorbije maanden in Turkije een achteruitgang van toeristen uit Iran (- 42 %), Syrië (- 32 %) en Duitsland (- 6 %). Gezamenlijk liep het aantal Europese toeristen met vijf procent terug.

Als Ankara haar oorlogstaal tegenover Syrië blijft aanhouden en er meer grensincidenten gaan plaatsvinden is het onvermijdelijk dat dit een verdere weerslag gaat hebben op de toeristische sector van Turkije. Bovendien worden Koerdische strijders alsmaar actiever in het zuiden met dagelijks aanslagen tegen Turkse troepen. Met de terugloop van de grenshandel en het toerisme zal de steun voor de regering-Erdogan verder afnemen. De Turkse oppositie spreekt duidelijke en harde taal: “Geen oorlog tegen Syrië”. Anti-oorlogsdemonstraties nemen in omvang en aantal toe.

Verplaatsen van vluchtelingenkampen

Ook het verplaatsen van Syrische vluchtelingenkampen – die voornamelijk schuilplaatsen zijn van opposanten, gewapende rebellen en hun familieleden – zorgt voor heel wat wrevel. Nu deze kampen zich verder van de grens bevinden komen Turken in contact met gewapende rebellen en salafisten die dit voorheen aan zich lieten voorbij gaan. Ook hun straten en buurten worden overspoeld met islamitische fanatici en uitschot ingehuurd door het Westen en de Golfstaten om te gaan vechten in Syrië.

De vraag is of Erdogan zijn hand niet heeft verspeelt door zich te scharen achter een machtswissel in Syrië en de openlijke steun aan de rebellen van het Vrije Syrische Leger. Hoe langer de onrust duurt in Syrië, hoe talrijker de vraag van de Turkse publieke opinie om van koers te wijzigen. Als Erdogan de ramkoers tegen Assad niet afzwakt, zal hij dit als een boemerang door de eigen bevolking terugkrijgen.

Malik Imran

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Twitter

Archief

%d bloggers liken dit: