Nieuws

Zeven dagen thuis… wat veranderde in Damascus (deel 2)


qandeel

Ooggetuigenverslag van de Syriër ‘iSecular’

ISECULAR – 4 januari 2012 – Toen mijn vader wist dat we niet dadelijk opnieuw elektriciteit zouden hebben, kocht hij snel een generator. Velen deden dat ook, maar een generator is niet goedkoop; dus de meeste mensen hadden geen andere keuze dan de duisternis.

Zelfs met de generator was het niet comfortabel. Als gevolg van brandstofprijzen (alleen op de zwarte markt vier tot vijf keren de werkelijke prijs) waren wij niet in staat om de generator voortdurend te laten werken, maar slechts vier uur per dag van zonsondergang om 17 uur tot 21 uur.

Enkele uren stroom waren genoeg om mijn telefoon en laptop op te laden voor de volgende dag, maar omdat ik geen kind was dat gewoon was om te gaan slapen om 21 uur, was de enige bron van licht voor mij en mijn vrienden iets dat men lang geleden gebruikte en sinds tientallen jaren niemand meer gebruikt heeft tenzij bij Chinese festivals, denk ik!

Op een of andere manier gebruiken mensen het nu om zo te leven! In het jaar 2013 leven hier nu mensen zonder elektriciteit of gas! Ik heb nooit gedacht dat we dat echt zouden moeten meemaken.

Die vorige dingen zijn vervelend, maar niet echt gevaarlijk als die waarover ik nu ga praten!

Je kan leven zonder stroom, zonder gas of zonder veel dingen, maar kan je dit ook zonder voedsel?

Er is een echte voedselcrisis gaande. Alles werd schaars en veel te duur, terwijl het belangrijkste voedsel voor alle Syriërs, namelijk brood, echt moeilijk te vinden is! Je moet lange uren aanschuiven en wachten om voldoende brood te vinden voor jouw familie voor een dag en je moet twee keren de prijs betalen om het te krijgen .. Ik was ervan kapot om mijn land, dat een grote producent van tarwe was, zo te zien en vast te stellen dat we nu verhongeren omwille van gebrek aan brood.

Ik hoef niet veel te praten over explosies, geweerschoten en geluiden van artillerie, die de hele dag en nacht luid klinken. Het werd normaal en deze niet horen werd vreemd.

Als je op een hoog gebouw staat, zal je altijd rook zien ergens boven de stad ongeacht het tijdstip dat je kijkt, dezelfde zwarte dikke rook die ik op tv op documentaires over oorlogen zag, toen de Verenigde Staten besloten om ‘hun vrijheid’ in Irak op te leggen.

Het is dezelfde rook veroorzaakt door terrorisme onder vele namen. Er is immers geen verschil tussen Amerikaanse rook in Irak in 2003 en Israëlische rook in Libanon in 2006 en de Gazastrook in 2009 en al-Qaida rook in Syrië in 2011.

Toen ik een kind was, vertelde mijn moeder mij: “Deze lelijke dingen in het nieuws zijn ver van hier, maak je geen zorgen; dit zal hier niet gebeuren.”

Je was mis, mam!

Op 1 januari 2013 vertrok ik ‘s morgens uit Damascus. Ik verliet de stad met een open wonde in mijn hart en de grote vrees dat het nog slechter wordt en ik wil dat niet zien gebeuren met iemand en vooral niet met mijn familie.

Bron: iSecular.

.

* Link:

Zeven dagen thuis… wat veranderde in Damascus (deel 1)

.

smoke-above-damascus

Rook boven Damascus.

.

Advertenties

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Twitter

Archief

Advertenties
%d bloggers liken dit: