Nieuws

Wat is er aan de hand in Syrië?


Syrian-rebels-fire-650x413

Rebellen in Syrië.

MEDIAWERKGROEP SYRIE – 11 november 2013 – De onrust in Syrië begon toen tieners in Daraa in de marge van de ‘Arabische Lente’ anti-regeringsslogans aanbrachten en door Syrische veiligheidsagenten werden opgepakt en gefolterd. Protesten werden de kop ingeslagen. De verantwoordelijken voor deze misdaden werden onmiddellijk zwaar gestraft door de Syrische regering en president Bashar al-Assad gaf deze ernstige fouten toe. Maar de gebeurtenissen werden aangegrepen door criminele bendes om zich met oorlogswapens te verschuilen tussen vreedzame burgers en de macht te verkrijgen met als gevolg dat de protesten sinds de eerste dagen gewelddadig verliepen.

Zowel Syrische burgers als overheidspersoneel werden het slachtoffer van moorden, aanslagen en ontvoeringen. Het Syrische nationale leger deed al het mogelijke om burgerslachtoffers te vermijden bij confrontaties met deze bendes. Deze gebruikten echter sluipschutters om te schieten op vreedzame demonstranten en nadien de schuld te geven aan de Syrische veiligheidsdienst. De bandieten gijzelden ook burgers in wijken en dorpen en vernielden eigendommen van de overheid en van diegenen die niet aan hun kant stonden.

Vreedzame opposanten kozen de weg van de dialoog. Ze steunden een nieuwe kieswet, een referendum over een nieuwe grondwet en andere hervormingen. Er kwam een nieuwe regering die een ander beleid zou gaan bepalen. Een parlement met dertig vrouwen werd gekozen door het Syrische volk.

Het Westen, de Golfstaten en Turkije echter vonden dat het seculiere pan-Arabisch bestuur in Damascus moest vertrekken. Ze kregen daarbij de steun van de massamedia, die leugens en propaganda van de Syrische oppositie verkochten als waarheid. Miljoenen mensen die betoogden voor hervormingen en als steun aan de regering werden niet getoond. Leugens over bloedbaden zoals in Houla, waar rebellen zelf voor verantwoordelijk waren, wel.

Europa en Amerika erkenden de Syrische Nationale Raad van de oppositie, maar die bleek hopeloos verdeeld en hun politici werden massaal afgewezen door het Syrische volk. Na een aanslag door de oppositie tegen de top van de regering en de veiligheidsdienst bleef het Syrische volk de regering en de president steunen en eiste het dat het Syrische nationale leger eindelijk hard zou optreden tegen deze terroristen.

Op 21 augustus ging de oorlog in Syrië een nieuwe fase in. Er werd in de regio al-Ghouta op het platteland van Damascus een ‘chemische aanval’ uitgevoerd. Al snel werd de Syrische regering ervan beschuldigd. Zonder enige bewijzen voor te leggen hebben de Verenigde Staten (VS) verschillende vliegdekschepen naar de kust voor Syrië gestuurd om luchtaanvallen uit te voeren tegen het Syrische Nationale Leger. Rusland heeft op het zelfde moment ook vliegdekschepen gestuurd en de situatie bereikte een kritiek moment, maar door Russische druk op de VS wegens geen bewijzen wie er verantwoordelijk is voor de ‘chemische aanval’ hebben de VS zich teruggetrokken. Syrië heeft daarvoor in ruil wel haar chemische wapens opgegeven. Iets wat ze al van 2003 wilden doen. Syrië werd lid van de OCWP en inspecteurs hebben alle sites bezocht en ondertussen zijn ze bezig met het vernietigen van de chemische wapens. De Syrische regering heeft altijd ontkend dat ze verantwoordelijk is voor de ‘chemische aanval’. Volgens de regering zijn juist de door het buitenland gesteunde rebellen daarvoor verantwoordelijk. Op verschillende andere locaties werden al eerder chemische wapens gebruikt tegen het Syrische Nationale Leger door de buitenlandse rebellen. Later kwam moeder Agnes met een rapport waaruit bleek dat de slachtoffers in de videobeelden die op ‘Youtube’ te zien waren, ontvoerd waren in verschillende dorpen op het platteland van Lattakia. In haar 60 pagina’s tellende rapport toonde moeder Agnes ook hoe de beelden gefabriceerd en getrukeerd werden. In de  westerse media wordt er niet meer gepraat over de chemische crisis aangezien Rusland aan de hand van satellietbeelden kon aan tonen dat niet het Syrische nationale leger er voor verantwoordelijk is, maar juist de door het buitenland gesteunde rebellen. Het Westen kon geen bewijzen voorleggen en daarom wordt er ook niet meer over gepraat.

Het Westen en zijn bondgenoten kozen dan voor een tactiek van verschroeide aarde tegen de Syrische staat. Maximale sancties, doodseskaders, bloedbaden en het vernielen van de infrastructuur. Onder de naam ‘Vrije Syrische Leger’ (dat bijna niet meer bestaat wegens het groot aantal buitenlandse Jihadisten die naar Syrië kwamen) krijgen allerlei rebellen zware oorlogswapens en miljoenen dollars steun om het bestuur van president Assad omver te werpen. Saudi-Arabië stuurt salafisten, Qatar moslimbroeders en andere landen zorgen voor buitenlandse huurlingen en al-Qaidaleden. Dit om een jihad te gaan uitvechten tegen een land dat veilig en stabiel was totdat buitenlandse machten kozen voor een machtswissel tegen de wil van het Syrische volk. Laatste ontwikkelingen laten zien dat zelfs de rebellen onderling niet overeenkomen. In Azaz zagen we hoe verschillende bendes elkaar uitmoorden om macht te krijgen over gebieden. In elke gebied zijn er nu verschillende criminele bendes en terroristische organisaties actief, enkele daarvan zijn: het ‘al-Nusra front’, ‘Islamitische Staat van Irak en Sham’ (ISIS), Army of Islam. Deze barbaarse terroristen zorgen voor vele misdaden tegen de mensheid in Syrië. Ze onthoofden alle tegenstanders. Ze plunderen kerken en moskeeën. Ook ziekenhuizen, scholen, winkels en huizen van christenen worden geviseerd. Er zijn veel ‘Jihad strijders’ vanuit Europa vertrokken naar Syrië om te vechten tegen de regering. Van België zijn er al tientallen ‘Syriëstrijders’ vertrokken. In de EU wordt er gevreesd dat als de strijders terugkeren zij voor veel problemen zullen zorgen. Deze imperialistische politiek zorgt ervoor dat het Syrische nationale leger en burgers dagelijks te maken krijgen met terreur. Na bijna meer dan honderdduizenden doden en miljoenen vluchtelingen blijven buitenlandse machten echter doorgaan met het sturen van wapens, geld, jihadisten en huurlingen om een pro-Amerikaans en pro-Israëlisch bestuur aan de macht te brengen in Syrië. Dat het Syrische volk dit niet wenst, kan hen gestolen worden.

Mediawerkgroep Syrië.

Advertenties

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Twitter

Archief

%d bloggers liken dit: