Nieuws

Het conflict in Syrië


BZ_YDApCUAAriZJ

Rebellen in Ghouta op het platteland van Damascus slachten een leeuw uit de al-Qarya al-Shamya zoo om op te eten.

Artikel door de Belgische journalist Kris Janssen

MEDIAWERKGROEP SYRIE – 28 november 2013 – Algemeen wordt aangenomen dat het conflict in Syrië gestart is met de onlusten in Daraa op 15 maart 2011 maar we kunnen gerust stellen dat de plannen om Syrië te vernietigen omwille van haar historische rol in het verzet tegen het zionisme en het westerse imperialisme en – daarmee gepaard gaande – haar strategische relatie met Iran en Hezbollah in Libanon, reeds jaren voor de zogenaamde Arabische lente bestonden. Syrië is onder het leiderschap van de Baathpartij ook steeds de koploper geweest van de pan-Arabische idee. Een moderne seculiere pan-Arabische staat is natuurlijk het tegenovergestelde van en een directe bedreiging voor de feudale middeleeuwse Golfregimes en een doorn in het oog van de imperialistische politiek van het Westen die gebaat is met een zwak en politiek verdeeld Midden-Oosten. En dan is er nog Israël die een sterk Syrië en haar pan-Arabische principes vanzelfsprekend als een directe bedreiging ziet.

De zogenaamde Arabische lente gaf de vijanden van Syrië een opportuniteit om Syrië aan te vallen en hun plannen om Syrië als natie te vernietigen in gang te zetten.

Het is geen toeval dat de onlusten uitbraken in een grensstad – in dit geval Daraa nabij de Jordaanse grens – en niet in de hoofdstad Damascus of andere grote steden zoals Aleppo, Homs of Hama. Vanaf het begin vond er een infiltratie plaats van wapens en strijders die Syrië infiltreerden vanuit Jordanië en Turkije. Ook niet toevallig twee trouwe bondgenoten van de Verenigde Staten.

De Verenigde Staten en zijn Europese bondgenoten dachten door op de kar te springen van de Arabische lente en het oprichten van het FSA (Free Syrian Army) de klus snel geklaard zou zijn maar zij hebben de wil en standvastigheid van het Syrische volk en het Syrische nationale leger sterk onderschat.

En net zoals de Verenigde Staten en zijn Europese bondgenoten het Syrische volk en leger onderschat hebben, onderschatten ze ook de invloed van extremistische groepen geleid, financieel gesteund en voorzien van moderne wapens door Saudi-Arabië en Qatar zoals Jabhat al-Nusra en het lokale al-Qaida ‘filiaal’ ISIS (Islamic State of Iraq and al-Sham). Het onderscheid tussen Saudi-Arabië en Qatar is dat Saudi-Arabië de groepen met salafitische strekking steunt terwijl Qatar ideologisch eerder aan de kant van de Moslimbroeders staat. Herinner u ook de vijandigheid van de Egyptische Moslimbroeder president Mursi t.o.v. Syrië en het verraad van Hamas, eveneens Moslimbroeders, die na jarenlang te gast te zijn geweest in Damascus de Syrische regering en het Syrische volk in de steek heeft gelaten en richting Qatar is getrokken om te gaan parasiteren op de gas- en petrodollars van de Qatarese staat.

De huidige toestand is dat het door het Westen gesteunde FSA de pedalen volledig kwijt is en intern onder de voet is gelopen door deze islamitisch extremistische groepen die weinig of niets gemeen hebben met de ware islam.

Een directe inmenging van de NAVO is omwille van verschillende redenen niet aan de orde. Het risico om verliezen te leiden is te groot omwille van de sterkte van het Syrische leger en moesten er westerse soldaten streven in dergelijke interventie zou dit een politieke weerslag hebben op het thuisfront. Het is eenvoudiger en meer profitabel om het ‘vuile werk’ te laten opknappen door het zogenaamde FSA dat voornamelijk bestaat uit enkele opportunistische overlopers die hoopten dat de Syrische regering snel zou vallen om vervolgens, met de zegen van het Westen, de macht over te nemen en het land uit te kopen.

Een tweede reden waarom de NAVO niet tussenkomt is omdat het een domino reactie tot stand zou kunnen brengen waarvan men wel het begin kent maar niet het einde. Hoe zou Syrië’s bondgenoten Iran en Hezbollah immers reageren bij een directe NAVO aanval?

Een derde factor is het veranderende politieke wereldlandschap. Rusland, China en een heleboel andere landen (o.a. de BRICS-landen en Latijns Amerika) is de Amerikaanse arrogantie en politiek van militaire inmenging overal ter wereld grondig beu. En Rusland heeft het voornamelijk na het Libische fiasco wel gehad met Amerika’s neo-imperialistische beleid, straffeloosheid en het misbruiken van de Verenigde Naties om haar doelstellingen te bereiken. Rusland heeft van Syrië een principe kwestie gemaakt die veel verder gaat dan het strategische belang van de Russische marinebasis in Tartous. Wat voor Rusland en China telt is om eindelijk de Verenigde Staten duidelijk te maken dat haar neo-imperialistische politiek niet meer gepikt wordt.

Nederland, maar ook België en de meeste andere Europese landen zijn trouwe bondgenoten van Amerika. In die zin steunen zij de politiek van de Verenigde Staten. Doch beseffen zij dat het volk niet meer automatisch volgt. De leugens van de Iraakse oorlog liggen nog steeds vers in het geheugen en met de huidige economische crisis en politiek van bezuinigingen zou een avontuur van een nieuwe oorlog in het midden oosten heel wat weerstand oproepen. Het is ook daarom dat het conflict in Syrië bij ons voornamelijk wordt “verkocht” als een humanitaire crisis. Wat men er wel niet bij vertelt is dat het inderdaad een humanitaire crisis is die wij door onze politiek van slaafs Amerika te volgen zelf gecreëerd hebben.

Een andere factor die veel meer leeft in Europa dan in de Verenigde Staten is dat Europa zeer goed beseft dat al die Jihadisten die nu vanuit Europa naar Syrië trekken vroeg of laat zullen terugkeren. Voor de Europese inlichtingendiensten is dit scenario een nachtmerrie. Ne beëindiging van het conflict in Syrië overspoeld worden door extremistische gehersenspoelde jihadisten van eigen bodem getraind om met wapens om te gaan, gehard in de strijd en ideologisch gevormd door al-Qaida. De Europese regeringen en haar inlichtingendiensten beseffen dat zij na het Syrië conflict de eerste linie zijn om deze extremisten op te vangen. Dit maakt de Europese regeringen bijzonder nerveus.

De rol van Al Jazeera is van in het begin er één geweest van misleiding. Al Jazeera is opgericht en gefinancierd door Qatar en de al-Thani dynastie om haar politiek en ideologie (aansluitend bij het Moslimbroederschap) ingang te doen vinden in de rest van de Arabische wereld enerzijds en anderzijds het westerse denken en de westerse politieke besluitvorming te beïnvloeden door middel van haar Engelstalige arm.

Bij de oprichting van Al Jazeera was er nog een grote redactionele onafhankelijkheid. Zo lang als de al-Thani familie niet persoonlijk in het vizier kwam kon veel en was veel toegelaten. Dit was een bewuste strategie om een imago te creëren van journalistieke onafhankelijkheid. Doch, niet lang na de oprichting begon de politieke inmenging zich meer en meer te manifesteren en heel wat medewerkers van Al Jazeera uit de beginperiode zijn ofwel zelf opgestapt ofwel de laan uitgestuurd. 

Op dit ogenblik is het zo dat er van journalistieke onafhankelijkheid niets meer overschiet. Al Jazeera is een staatsinstelling geworden die het officiële standpunt van de regering van Qatar (de al-Thani familie) vertegenwoordigt. Zij volgt een uitgesproken vijandelijke redactionele lijn met betrekking tot de as Iran – Syrië – Hezbollah waar ook Irak meer en meer bij aansluit. De politieke betrekkingen tussen Irak en Iran enerzijds en Irak en Syrië anderzijds zijn zeer vriendschappelijk en dit is duidelijk een doorn in het oog van Qatar wat duidelijk blijkt uit de verslaggeving van Al Jazeera. 

Het onderscheid tussen de berichtgeving van de westerse media en Al Jazeera is soms subtiel en soms meer uitgesproken. Zowel Al Jazeera als de westerse media zitten in hetzelfde anti-Syrische kamp maar terwijl de westerse media zich voornamelijk oriënteren vanuit een pro-Amerikaanse visie (een echte Europese visie is eigenlijk onbestaande) volgt Al Jazeera duidelijk een anti sjiitische lijn waar de tegenstelling tussen Iran, Irak, Syrië en Hezbollah wordt uitgewerkt in contrast met de extremistische soennitische strekkingen van de islam en dan voornamelijk de door Qatar gesteunde Moslimbroeders.

Het is overigens interessant om de berichtgeving van de Arabische Al Jazeera kanalen en haar Engelstalige kanalen met elkaar te vergelijken. Het is duidelijk dat de doelgroep van de Engelstalige kanalen (het Westen) een andere aanpak vraagt dan de doelgroep die bereikt moet worden met de Arabische kanalen. In de Engelstalige uitzendingen van Al Jazeera wordt de tegenstelling hierboven beschreven veel minder benadrukt.

En dan heb je ook nog Al Arabiya. Dit is de Saudische tegenhanger van Al Jazeera. Al Arabiya is opgericht en gefinancierd door de Saudische koninklijke familie om net zoals Al Jazeera voor de al-Thani familie doet de Saudische politiek en ideologie te verspreiden bij de Arabische bevolking vanuit een salafitische visie. Beiden zijn dus niets meer dan propaganda instrumenten. Al Jazeera voor Qatar en Al Arabiya voor Saudi-Arabië.

Kris Janssen.

Reacties

2 gedachtes over “Het conflict in Syrië

  1. Ten dele heb je mijn gelijk ,het is inderdaad een bende op het moment in de geopolitiek.
    Niet alles wat je schrijft is op waarheid berust zoals je schrijft, in mijn opinie.
    Zoals ik bemerkt heeft Turkije wat in zijn oor gefluisterd gekregen en stopt met de support van de Jihad broeders van Soennitische zijde, Syrie verwacht binnen 6 maanden het land te ontdaan van dit tuig en de rust keert weder, de aanvoer lijnen van de Soennieten worden geblokkeerd door het westen en Rusland China en ze verzwakken zodanig dat ze moeten opgeven.
    Nu is het zo dat er voor 4 jaar terug voor 80miljard aan wapens is bijgekocht door Saudi-Arabie en dit is bij lange na nog niet op.
    Syrie gaat vrijuit en had even voor deze oorlog vredes besprekingen met Israel over de Golanhoogte, Pan Arabisch is niets mis mee, zoals ik dan lees denk ik dat je mis zit.
    De 6 maanden die er resteren klinkt bekend ivm Iran zijn non-proliferatieverdrag en word in feite buitenspel gezet om nu oorlog te voeren.
    De Soennieten hebben nog steeds de kleine Jihad en wapen tuig zat om Iran te gaan provoceren, Syrie is te zwak om direct in te grijpen Iran staat er dan alleen voor, de Russen Chinezen grijpen niet in bij interne conflicten met Islam het westen ook niet.
    Irak ,Syrie Egypte,en tal waar de storm heeft gewaaid zijn verzwakt, Islam wegvagen van zijn macht is het spel in mijn ogen,en niets mis mee.

    Geplaatst door ruud | 29 november 2013, 05:27
  2. De andere optie is dat ze Europa aanvallen maar dan wordt alles snel weggevaagd, alle vloten liggen er al.

    Geplaatst door ruud | 29 november 2013, 05:33

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Facebook

Twitter

Archief

%d bloggers op de volgende wijze: