Nieuws

Priester Daniël Maes: terugblik ~ 5-10 oktober 2011


danic3abl-maes1211221211111221211

Daniël Maes (75 jaar), norbertijn van Postel en afkomstig uit Arendonk, is verantwoordelijk voor een seminarie in het zesde eeuwse klooster Mar Yakub in Qâra, gelegen op 90 kilometer van de Syrische hoofdstad Damascus. In Syrië zijn er 2,4 miljoen christenen op 24 miljoen inwoners. Een verre droom van de Vlaamse norbertijn Maes is om van het klooster Mar Yakub een tweede Taizé te maken, dicht bij de bronnen van het christendom, in dialoog met joden en moslims.

Beste vrienden

Momenteel moeten de bewoners van het klooster van Mar Yacub het stellen zonder communicatie met de buitenwereld door de militaire operaties die nog gaande zijn in de regio van al-Qalamoun en opgelopen schade aan de kloosterinfrastructuur. (Lees: Priester Daniël Maes: Geen internet, maar allen ongedeerd) Het positieve is wel dat iedereen van de kloostergemeenschap van Moeder Agnès-Mariam en Vader Daniël Maes veilig en in goede gezondheid is.

Malik Imran.

.

Het volgend relaas is een terugblik op het leven in Deir Mar Yacub in oktober 2011:

Woensdag 5 oktober 2011

Deze dagen lijkt het leven in het klooster op een soort algemene mobilisatie omdat er op het einde van de maand een groep van 300 personen komt! Toen we laatst uit Libanon terugkeerden heb ik verteld dat we in Damascus meerdere ontmoetingen gehad hebben. Een ervan was in een restaurant met enkele lieve mensen die een driedaagse voorbereidden met christenen uit zowat alle denominaties en vanuit heel Syrië om te bidden voor de eenheid. De leidster ervan is de initiatiefneemster van een erg mooie dvd over St. Paulus, die gespeeld werd door bijna allemaal moslim-acteurs en gedraaid op de originele plaatsen in Damascus. Zij zal met 300 christenen, vooral jongeren naar hier komen. Nu zijn er in de nieuwbouw al wel enkele apartementen en kamers in ruwbouw af maar voor de rest moet er hier overal plaats gevonden of gemaakt worden. Van overal worden nu matrassen (dunne mousse), dekens, lakens, hoofdkussens bij elkaar gezocht. En dan weten dat er in de (hopelijk op weg zijnde) container zoveel goed materiaal zit! Bovendien moeten er nog een 70-tal beddenbakken gemaakt worden, die lijken op grote lage tafels. En elke beddenbak moet dan nog geverfd én gevernist worden, dit laatste ook aan de onderkant, om de beestjes weg te houden. Iedereen is ijverig bezig, niemand maakt zich druk of vraagt zich af of dit ooit gaat lukken. Zo heb ik deze morgen ook een tweetal uur gevernist. Alle beetjes helpen! Het leven is hier nog lang geen slappe elastiek. Ondertussen zal er trouwens nog een kleinere groep komen voor vier dagen.

Na het avondeten is het doorgaans recreatie tot men gaat slapen. Het zijn wel originele recreaties. Iedereen doet wat hij of zij wil. Ik heb echter nog niet meegemaakt dat men samen zit zonder iets te doen, tenzij dat er belangrijke mededelingen uit te wisselen zijn. In de recreatie zijn meerderen meestal met de kruiden bezig, met  groenten of met de voorbereiding van het eten voor volgende dag, een ander zit te naaien, een ander is schoenen aan het lappen, een ander is een boek aan het lezen, anderen zijn met hun laptop bezig, iemand is de kinderen aan het helpen bij hun huiswerk, maar allemaal blijven ze in gesprek met elkaar. Of er wordt wat gezongen of verteld. De laatste tijd wordt nogal eens de televisie opgezet, op zoek naar het nieuws over Syrië. Dat duurt dan maar even en meestal zijn dan alle mogelijke posten overlopen.

Om elf uur ’s avonds zie ik Alex en Najib nog bezig in een kamer op de eerste verdieping. De deur waar we ’s morgens zo hard aan geschuurd hadden hangt er al in en is geverfd. Alleen moet ze nog gevernist worden. De kamer is nu bruikbaar.

Donderdag 6 oktober 2011

Vandaag is het poetsdag in de toren. Ieder doet wat. Terwijl we echter nog niet begonnen zijn en nog in de kapel in stilte aan het bidden zijn, horen we al een geroezemoes in het atrium: een vijfenveertigtigtal mensen, jonge gezinnen met kinderen. Ik herken de twee echtparen die enkele dagen geleden ’s middags aan tafel zaten. Zij komen hier met hun groep drie dagen op bezinning. Aan ieder wordt een kamer toegewezen. De jongeren zitten meteen al samen in de zon op de trappen van het grote atrium. Ze hebben hun eigen ruimte om bezinning te houden en te eten.

Het middagmaal na de eucharistie verloopt vandaag in een bijzonder opgewekte sfeer. Er heerst blijheid om hetgeen er in de UNO is gebeurd. Ik zal proberen een overzicht te geven van de toestand zoals ik die van hieruit begrijp. Ik leef wel in het land zelf, met mensen uit zowat geheel Syrië om me heen en af en toe een degelijke journalist en alle mogelijkheid om de feiten uit eerste hand te vernemen maar… ik kan rechtstreeks geen nieuws  lezen of verstaan, ik moet het allemaal nog in vertaling krijgen. Toch meen ik de toestand van hieruit in grote lijnen goed te kunnen volgen. Vergeef me de mogelijk onnauwkeurige details.

De wereldmachten (vooral Amerika met Europa) willen greep krijgen op het Midden-Oosten en “een nieuwe orde” scheppen. De situatie in Tunesië, Egypte, Libië is wat te veel aan hun controle ontsnapt, wat ze in Syrië willen voorkomen. Ze willen Syrië verplichten hun voorwaarden te aanvaarden en het land in kleine religieuze  groepen verdelen. Verdeel en heers. Daarvoor moet de huidige regering in Syrië uit de weg geruimd worden en  hiervoor wordt nu de wereldpers ingeschakeld. Er worden getrukeerde beelden gegeven van massabetogingen tegen de regering in bepaalde plaatsen om dan die betogingen daar uit te lokken. Aan arme gezinnen wordt grof  geld gegeven en wapens om soldaten en veiligheidsagenten aan te vallen. Als ze gedood worden, verminken ze  de lichamen om te tonen hoe wreed het regime met eigen mensen te werk gaat. Dag op dag wordt gezegd hoeveel “onschuldige burgers” door het leger zijn gedood, ook wanneer er geen enkele dode gevallen is. We hebben beelden gezien op tv van een zekere Veina (?), een bloem van een Syrisch meisje, verkracht, gruwelijk verminkt en in stukken gehakt, om te bewijzen hoe onmenselijk het regime de bevolking behandelt. Het zijn  allemaal schaamteloze leugens. Het meisje is uitvoerig op de Syrische tv verschenen en vertelt haar verhaal, met haar paspoort in de hand. Haar broer die bij de fundamentalistische moslims is en betaald om te moorden heeft haar wel verkacht maar zij is van huis gevlucht (wat een grote misdaad is die met foltering en zelfs de dood  gestraf kan worden). Haar moeder is haar zogenaamd dood en gruwelijk verminkt lichaam komen bezoeken in  het ziekenhuis. Ze heeft het zelf op tv gezien. Omdat ze voortaan als dood opgeschreven staat kan ze dus ook niets meer, ze kan niet meer huwen. Daarom is ze naar de tv gekomen om de waarheid te vertellen van haar  broer en haar vlucht. Er is een gelijkaardig verhaal van een kind dat door het leger zou gedood zijn en verminkt,  wat pure leugen is. De wereldpers verzint nu wat ze maar wil om het “geweld van de president tegen zijn volk” in  de verf te zetten. En nauwelijks druppelt er achteraf iets door van de waarheid. Maar Amerika en Europa gaan  onverminderd met hun duivelse actie door. Nu werd bij de UNO een resolutie ingediend die Syrië dertig dagen  tijd geeft “om te stoppen met het geweld” (dat de wereldmachten langs de media dus nog meer dan voorheen zelf  ullen veroorzaken), zoniet wordt groen licht gegeven om in te grijpen. (Ik zie hier onze Belgische vliegtuigen al vrolijk bommen droppen “om ons te komen beschermen”, dankuwel België!) De Syrische ambassadeur heeft  een striemende aanklacht uitgesproken tegen de gruweldaden van Israël, Amerika en Europa. (Het duurt helaas  voor mij te lang om deze opsomming langs internet hier te kunnen bemachtigen maar het moet de moeite zijn).

Telkens wanneer er mensenrechten moesten verdedigd worden hebben Israël, Amerika en Europa zich verzet en  u zouden ze zich willen voordoen als de grote verdedigers van de vrijheid en de mensenrechten en de grote  weldoeners van de mensheid! De vrede, democratie en menslievendheid die Amerika gebracht heeft in Vietnam,  rak, Afghanistan… zijn intussen voldoende bekend. Ik zag hoe de Amerikaanse vertegenwoordigster  na die flinke toespraak haar spullen pakte en kwaad wegliep. Ze kon de waarheid niet verkroppen. Dan is het  onverwachte gebeurd. De resolutie moest eindeloos aangepast worden en tenslotte hebben niet alleen Rusland  maar ook China, zoals nooit voorheen, hun veto uitgesproken. Schitterend. Het waanzinnige machtsblok van  Amerika en Europa is nu gebroken. Zij zijn niet meer de heersers die de wereld naar hun hand kunnen zetten.

Voortaan spelen China, Rusland, Brazilië, India ook mee. En landen zoals Iran zullen Syrië veel gunstiger gezind  ijn dan de zogenaamde westerse verdedigers van de democratie. Er zijn opnieuw twee machtsblokken.  Het gaat in werkelijkheid niet om de bescherming van de democratie, van de christenen, van de vrijheid , van de  “onschuldige burgers” of welke edele slogan ook. Er zijn in Amerika clubs van allermachtigste heren die door  bizarre en weerzinwekkende riten ingewijd worden om “de nieuwe wereldorde” gestalte te geven. Ze hebben meer macht dan de landen en staten zelf om in naam van een nieuw heidendom de wereld aan satanisme toe te  wijden. Als wij moeten kiezen tussen de huidige zogenaamde dictatoriale lekenstaat van de Syrische regering en deze nieuwe wereldorde, zoals de democratie die Amerika in Irak heeft opgelegd, dan zal de keuze voor veruit  de meeste Syriërs vlug gemaakt! Oef!

Dit gezegd zijnde, wil ik toch ook nog even helpen bij het verven en vernissen van de beddenbakken. Maar kijk,  net ben ik bezig of een groep jongeren van die evangelische groep komt naar ons toe en bieden aan om tijdens  hun pauze ook te helpen. Het zijn twee Irakezen, die nu in Damascus wonen en de ene schijnt zelfs nog schilder  e zijn. Ze kennen bovendien nog een mondje Engels ook nog. Dank u jongens. De meisjes zitten  ondertussen in de grote schommel die in diezelfde binnentuin geinstalleerd is. En de jeugd is overal hetzelfde:  met een gsm spelen en maar fotootjes nemen! En de Arabische parfum is ook niet mis, of mag ik dat allemaal  niet vertellen? Als die groep in de kerk geweest is duurt het een hele tijd voor de parfum verdwenen is, ongeveer zoals bij ons in België na een huwelijksmis.

Deze avond na het avondmaal wordt nog eens naar tv gekeken. Met enig leedvermaak (het worde ons vergeven!)  ien we hoe Amerika nu af te rekenen krijgt met massale protestbetogingen tegen de regering. Wat ze Syrië hebben willen aandoen krijgen ze nu als een boemerang terug. De reden om naar tv te kijken was eigenlijk  dat vandaag op de Syrische tv de Franse journalist Thierry, die de vorige dagen bij ons verbleven heeft, uitleg  kwam geven over zijn bevindingen in Lybië. Tegelijk wordt gekeken naar de toespraak van de Syrische  ambassadeur in de Verenigde Naties waarbij hij alle geweldplegingen opnoemt van het Westen. “Wij hebben  hervormingen nodig”, zo gaf hij ruiterlijk toe, “maar wie van jullie landen geen hervormingen nodig hebben mogen de eerste steen gooien!”

’s Avonds op het grote binnenplein hebben we nog goed contact met de jongeren die vertellen dat ze bezig zijn met de studie van het boek Daniël!

Vrijdag 7 oktober 2011

De gezangen van de evangelische jongeren klinken over het binnenplein. Ze hebben hun eigen dagorde met  vorming, gebed en ontspanning. Ondertussen blijft in het klooster nog de sfeer van “algemene mobilisatie”  hangen in het vooruitzicht van de 300 personen die komen op het einde van de maand.

*****

Dinsdag 11 oktober 2011

Beste Vrienden,

Er is hier enkele dagen geen internet geweest. Helaas. Maar het werkt weer. Nog iets: op mijn (nieuwe) pc heb  ik nog geen autocorrectie van het NL. Hij verbetert alles als het maar Engels is, maar nog niet het NL, dus nog even geduld.

Aan het einde van mijn verhaal heb ik wel een korte samenvatting die ge gerust in de pers in België moogt verspeiden, graag zelfs en het is ook nodig! Dank.

P. Daniël.

.
In de maanden dat ik voorheen hier was werd nooit naar tv gekeken. Deze vrijdagavond was er echter weer een  erieuze reden. De bekende Franse journalist Thierry Meyssan, die hier enkele dagen verbleven heeft en gisteren even op de Syrische tv was komt deze avond terug in een lang interview. Toen hij hier was heeft hij verschillende dingen gezegd die hij nu openlijk toelicht. Hij spreekt heel rustig in ’t Frans, terwijl er Arabische ondertiteling wordt gegeven. Hij geeft een grondige analyse van wat er in Libië is gebeurd met tal van concrete voorbeelden  die hij zelf heeft meegemaakt en uitgezocht, van journalisten die eigenlijk militairen, spionnen of terroristen waren, met getrukeerde beelden van grote betogingen op bepaalde plaatsen die er niet waren maar later  aardoor werden uitgelokt, met moorden en verminkingen die achteraf toegeschreven werden aan de soldaten van Khadafi, wat door de internationale pers gretig werd overgenomen. Hij was bij een samenkomst van zogenaamde journalisten waar een groot portret van Khadafi hing en waar “journalisten” wierook gingen branden om dan te filmen en te zeggen dat Khadafi zich als god liet vereren. Ik kan onmogelijk hier alles vertellen wat  vanavond gezegd is, het zou te veel zijn. Alleen dit nog. De samenzwering van Amerika, Israël, Frankrijk en Engeland was nauwkeurig voorbereid en was bedoeld om tegelijk in Libië en Syrië te  worden uitgevoerd. In beide landen waren tijdig massa’s wapens gesmokkeld. “Journalisten” en goed opgeleide terroristen bereidden de plaatsen voor waar moest gebombardeerd worden. Indien er grote aantallen burgerdoden vielen was de  mededeling unaniem dat het ofwel door de regeringstroepen was gebeurd ofwel dat het enkel een militair doelwit was dat vernietigd werd. Dat werd geregeld op het Navo-hoofdkwartier in Brussel.

In Syrië is het gelukkig tot nu toe nog niet gelukt. Toch had Thierry nog een belangrijke waarschuwing voor Syrië. Het tv-station Al Jazeera heeft maquetten gebouwd van pleinen in Libië, waardoor ze met vervalste  beelden opstanden konden tonen om die dan ook later uit te lokken. En zo is het gebeurd. Maar Al Jazeera heeft nu ook pleinen van Damascus nagebootst om hier hetzelfde te kunnen doen. Syrië is gelukkig beter voorbereid. Wie zich wil verdiepen in dit weerzinwekkend westers militair complot, leze het boek van deze journalist: Thierry Meyssan, L’Effroyable imposture. Het is inmiddels een bestseller in bijna dertig talen vertaald.

Op dit boek zijn inmiddels meer dan 3.000 boeken commentaar verschenen, wat wil zeggen dat het niemand onverschillig laat. Je kunt het gemakkelijk op internet vinden. Wie ontdekt dat hij voorzitter is van “le réseau Voltaire” zal wellicht even schrikken. Je moet dan wel weten dat hij zeer strak katholiek is opgevoed met het harnas van Opus Dei en als gevolg daarvan alles over boord gegooid heeft en de vrijzinnigheid omhelst. Hij is nu wel een van de meest competente journalisten die met gevaar voor eigen leven en zonder eigenbelang getuigt  van de waarheid en de misdadige plannen van de wereldleiders aanklaagt. Hij is wie hij is. Bij ons heeft hij wel tussen neus en lippen verteld dat hij zijn geloof teruggevonden heeft in Tripoli en dat hij werkelijk gelooft in de Wederkomst des Heren. Wanneer de hoogste leiders van Saoedi-Arabië vlotjes in het Vatikaan ontvangen worden, terwijl ze christenen doden en geen enkele katholieke kerk toelaten, mag men moeder Agnes-Mariam niet verwijten dat zij zich door Thierry laat interviewen (zie korte samenvatting achteraan).

We hebben het samen met de gemeenschap op internet opgezocht en genoten van de onverwachte reacties op de uitspraken van moeder Agnes-Mariam. Ondertussen zijn er gerenommeerde christelijke, katholieke of  kerkelijke media die de lafheid van de huidige samenzwering tegen de christenen en Syrie niet willen inzien. Ze  blijven christenen valselijk verwijten sturen dat ze dictaturen zouden steunen, dat ze een bevoorrechte plaats  willen opeisen in het Midden-Oosten en dergelijke onzin meer. Christenen moeten in heel het Midden-Oosten  weg omdat zij de getuigen zijn van de misdaden van het westen aldaar. Waar blijven onze praatzieke katholieke  media nu? Ze zouden ons moeten verdedigen. Waar blijft een moedige en oprechte verdediging van“Pax Christi”  en de andere kerkelijke organisaties? Onnozele slogans verspreiden zoals “doodstraf afschaffen”, wat al decennia bij ons niet meer bestaat terwijl er in heel de “beschaafde wereld” massa’s onschuldige ongeboren kinderen wettelijk worden afgeslacht! Dat de grootmachten het midden oosten gerust laten en de christenen hier verder in vrede laten leven met moslimbroeders en zusters, zoals voorheen. De christenen zorgen voor een groot deel voor de uitstraling van de Arabische wereld, veel meer dan hun beperkt percentage doet vermoeden.

Zitten de Belgen te wachten op een geheime regering die in Frankrijk zou gevormd worden om, als de chaos bij  ons groter wordt met steun van de grote mogendheden toe te slaan? Wat heeft Turkije zich te moeien met een groep laffe, vet betaalde collaborateurs die klaar staan om met hulp van het westen hier het land te komen vernietigen, zoals in Irak en Libië, opdat Amerika, Frankrijk en Engeland dan de koek onder elkaar kunnen verdelen? Bovendien wil hier niemand een westerse democratie die bol staat van dictatoriale ontsporingen en het familiale leven heeft vernietigd. Als we van de afgeborstelde kerkelijke media geen steun krijgen, danken we de communisten en atheïsten die nu moedig uitkomen voor waarheid, vrede en gerechtigheid. Dank u Rusland en China! Zeker, er zijn in Syrië hervormingen nodig, maar mogen ze dat zelf niet doen volgens hun eigen tradities?

Gelukkig is er ook nog iets anders. Die 45 jongens en meisjes uit Damascus houden hun laatse gebedsavond. Ze zijn al een tijd bezig wanneer wij met de gemeenschap binnen vallen. We zijn in de zaal boven de kerk. Op een groot scherm worden de teksten van de liederen geprojecteerd met tussendoor beelden uit Jezus’ leven of een kruis. Er zijn twee elektronische orgels. Eerst is er nog een lange en vurige lofprijzing. Dan wordt gebeden voor de gemeenschap. Allen scharen zich rond ons. De meesten van de gemeenschap knielen. Er wordt ook gebeden dat de werkzaamheden aan de nieuwbouw goedgunstig mogen verlopen opdat het gebouw een centrum mag worden van geloofsvernieuwing voor heel het land. Dan wordt gebeden voor Syrië, dat de duistere machten die het land willen vernietigen gebroken mogen worden. Dan wordt gebeden voor Libanon. Inmiddels is ook moeder Agnes-Mariam komen meebidden en vraagt de zegen over de groep en dankt hen voor hun vurigheid en trouw in het geloof. Daarop neemt een man het woord en doet het zelfde vanuit het diepst van zijn hart voor de gemeenschap. De herder van de groep sluit af. Verwijzend naar het boek Daniël, dat ze deze dagen bemediteerd hebben, zegt hij dat iedereen in staat is om de evolutie ten goede te keren, zoals Daniël het kon met Gods hulp. Het voornaamste dat moet veranderen, zegt hij, is uw leven en mijn leven. We moeten echte leerlingen van Jezus worden! Dan volgen nog praktische afspraken: dat ieder zijn kamer netjes opruimt en dat alle plaatsen die gebruikt zijn grondig worden gepoetst. Na het verlaten van de zaal blijven allen in de hal nog napraten. Er worden handjes geschud en gekust. De mensen van de gemeenschap worden bedankt. Een jongen geeft me de hand en spreekt mij aan met “abouna”, wat hier voor priesters gebruikelijk is. Kortom, het is een ontspannen en heel hartelijk afscheid. Achteraf zie ik dat inderdaad de ruimten die ze gebruikt hebben erg netjes zijn. Sommige vrome katholieken zullen nu misschien opmerken: deze evangelisch-charismatische jongeren hebben toch het juiste geloof niet! Daarop hoor ik als het ware Jezus antwoorden: “Zulk een geloof heb Ik in heel uw katholieke parochie of gemeenschap nog niet gevonden”!

Zaterdag 8 oktober 2011

Jongeren zijn overal dezelfden. Vanuit mijn kamer in de toren zie ik op het grote binnenplein. Gisteravond hoorde ik nog heel lang zachtjes jongeren in een groepje samen zitten en babbelen maar ’s morgens is alles opgeruimd.  Jean-Marie is bij hun ontbijt nog gaan afscheid nemen en heeft een flinke portie gebakjes meegekregen die hij bij ons ontbijt in de toren triomfantelijk komt aanbieden. De jongeren vertrekken en het wordt weer stil, afgezien van de geluiden die van de nieuwbouw komen.

Vandaag celebreer ik de zondagavond omdat er iemand morgen vroeg al op reis moet en anders geen kans heeft voor een zondagsviering. Na de mis volgt een kleine kaarsjesprocessie met de plechtige hymne ter ere van Onze Lieve Vrouw zoals op zaterdag na de vespers.

Deze avond wordt in de refter nog eens een doek klaar gemaakt voor een nieuwe ikoon. Ditmaal is het een kleine: iets meer dan 2 meter op één meter, over de opwekking van de dochter van Jairus. Met de projector wordt het plan dat moeder Agnes-Mariam gemaakt heeft op het doek geprojecteerd en met houtskool worden de contouren op het doek getekend.

Zondag 9 oktober 2011

Het ontbijt deze morgen in de toren is op zijn ’s zondags. Zr. Claire-Marie heeft voor ons kleine broodjes gebakken, echt brood. Heerlijk. Op de middag komt abouna Georges en vieren we uitgebreid de byzantijnse eucharistie. Daarna wordt in de binnentuin gegeten met een grote schaal friten op tafel. We hebben nog niet helemaal gedaan of Faisal komt melden dat er een vrachtwagen met drie ton tomaten moet gelost worden. De tomaten worden hier niet zelf gekweekt omdat ze in Syrië spotgoedkoop zijn en van de beste kwaliteit. Omwille van de grote hoeveelheid wordt hier iets meer dan één euro betaald voor 10 kg tomaten. En je moet eens zien wat voor tomaten dat zijn! Ge ziet dat ze zon gehad hebben. Al wat weerbaar is stelt zich op en vormt een keten:  315 isimobakken met tomaten worden in een mum van tijd onder de galerij gestapeld. Enkele stevige boys vormen hun eigen circuit en pakken twee bakken tegelijk. Ons middageten is weer verteerd.

In de namiddag gaat een groep wandelen en een andere deel van de gemeenschap wil wel meteen aan de tomaten beginnen. Er is namelijk eindelijk een goede “pressoir” geschonken die men nu ook voor het eerst wil proberen. Herhaaldelijk wordt me gezegd dat ik de mensen moet danken die me geld gegeven hebben om dit ding te kopen. Inderdaad kan men met dit machine in één uur meer doen dan met een groep in een hele week. Vorige keer zaten hier nog drie vrouwen bij elkaar met een klein zeefje dagen lang tomaten te draaien. Tegelijk zullen al enkele tomaten voor onze maaltijd worden klaar gemaakt.

Maandag 10 oktober 2013

Vandaag is er met een aantal gewerkt aan de tomaten. Ruim een ton is verwerkt d.w.z. gewassen, gesneden, geperst, gekookt, gedroogd en in flessen gedaan voor de verkoop. In de keuken en er omheen is het al tomaat wat je ziet.

’s Avonds projecteert Jean-Marie op de muur de plannen die hij gemaakt heeft van de nieuwbouw. Het is tot in de puntjes afgewerkt en in kleur. De bemeubeling wordt gezamenlijk gekozen: daar een dubbel bed, hier een enkel… Jean-Marie plaatst alles er meteen in volgens wens. Ook wordt nog een verdieping gezien boven de woning van de concierge. Meteen wordt bepaald hoe die moet gebouwd worden en Jean-Marie tekent het zo feilloos na. Ook Zaki en moeder Agnes-Mariam zijn opgetogen over het werk. Het geheel is oogverblindend mooi  en hij krijgt dan ook een spontaan applaus.

Ziehier dan een synthese van het fameuze interview, dat we hoger reeds vermeld hebben.

Op 5  september 2011 werd  Z.H. Bechara Boutros Rai, de nieuwe maronitische patriarch van Antiochië en heel het Oosten (verbonden met Rome) ontvangen op het Elisée. Het is een traditie van de voormalige koloniale  mogendheid, die zich er destijds toe verbonden heeft de christenen in het Midden-Oosten te beschermen.  Gezien de inmiddels woelige situatie in Syrië had de patriarch de andere christelijke leiders geraadpleegd om een duidelijk en eensgezind standpunt aan de president over te maken. Tot ontzetting van de patriarch deelde president Nicolas Sarkozy hem echter het plan mee om de christenen uit het Midden Oosten te verdrijven. De V.S., Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk hadden voor half november een oorlog gepland tegen Syrië. Inmiddels is evenwel gebeurd wat nooit eerder is voorgekomen: Rusland én China hebben hiertegen hun veto gesteld. Niettemin zijn de media toch al met de voorbereiding begonnen door de christenen te beschuldigen dat ze de dictatuur steunen.

Thierry Meyssan, op dit ogenblik de meest competente Franse journalist terzake, die onverbloemd de samenzwering van het Westen tegen het Midden Oosten blijft aanklagen, publiceert op 1 okober 2011 (www.Voltairenet.org) hierover een glashelder en vlijmscherp interview met zr. Agnes-Mariam, higoumène van het monasterium Mar Yakub, Qâra in Syrië. Ziehier enkele gedachten daaruit.

De christenen zijn de pioniers geweest van de Arabische Renaissance, Nahda genaamd. Van hen kwamen ook de eerste drukkerijen. Omwille van bepaalde panarabische bewegingen in de XXste eeuw zijn de christenen meer hun eigenheid gaan benadrukken, zoals in de Libanese oorlog is gebeurd. Christenen leven hier in het land van hun voorvaderen. Terecht heeft de bijzondere Synode over het Midden-Oosten dan ook het onvervreemdbaar Arabisch karakter van de christenen benadrukt, in plaats van een christelijk geloof te zien als een product door de westerse kolonisator ingevoerd. Dit wordt schitterend aangetoond door J. Corbon, L’Eglise des arabes. De christenen hier zijn niet de vijanden van het westen maar zij hebben veel geleden onder het onmenselijke geweld van het westen (V.S. en Frankrijk op kop) in de Libanese oorlog, in Irak… De christenen in het oosten kunnen hun heil niet verwachten van bemoeienissen van het westen maar van hun samenleven met de verschillende  Arabische volken, waarmee zij een broederband vormen. De confessionele verschillen worden dikwijls groter afgeschilderd dan ze in werkelijkheid zijn. In elk geval hebben zij het recht om hun eigen samenleving te regelen. Het westen mag zich niet als de grote rechter van heel de wereld blijven gedragen om dan de voogd te spelen over alle christenen.

Wij zijn diep ontgoocheld over de buitenlandse katholieke pers, die het moedige standpunt van de maronitische patriarch bekritiseert door de meesters van de wereld als papegaaien na te praten. De patriarch heeft niet de dictatuur geprezen, hij heeft gepleit voor rechtvaardigheid, vrijheid en vrede voor de christenen en de bescherming tegen een samenzwering van buitanaf. Natuurlijk strijkt hij tegen de haren in van de internationale gemeenschap die Syrië wil ontwrichten om er dan het eigen belang en de macht te vestigen, zoals in Libanon, Irak, Libië… Eerst een land verwoesten om het dan als grote weldoener op te bouwen en mede de nieuwe heerser te worden.

Het is een valse beschuldiging wanneer men zegt dat de christenen van het oosten bang zijn voor de democratie. Zij zijn altijd de voorvechters geweest van vrije meningsuiting, eigen bestuur, rechtvaardigheid en vrede. Ze weten echter dat er ook andere manieren zijn van samenleven dan de westerse democratie, vol dictatoriale ontsporingen. Het westen heeft ook de gezinnen ontwricht, omdat het de band met familie, volk, land en traditie heeft doorgesneden. Het oosten heeft meer deze banden bewaard waarbij ouderen, en gehandicapten in hun natuurlijke omgeving kunnen kunnen blijven leven. Het oosten zal ook nooit de gruwelijke westerse banalisatie van
abortus aanvaarden.

Vertegenwoordigt de overgangsregering (Conseil National Syrien) in Turkije, die een vernieuwde sharia wil invoeren, niet de meerderheid van de bevolking die streeft naar hervorming? De CNS is een bondgenootschap, gedomineerd door moslimbroeders, gesteund door het westen dat hiermee Syrië wil destabiliseren. Indien zij hervormingen wilden zouden ze met de president en de regering in dialoog treden. Dit sluiten ze niet alleen radicaal uit, maar hun enige taal is die van onaanvaardbaar geweld. Bovendien, hoe zou een sharia, die geacht wordt onaantastbaar goddelijk te zijn, ooit enige aanpassing vanuit menselijke aard kunnen toelaten? Het grootste deel van de Syrische bevolking is hier terecht erg bevreesd voor. Het CNS is een schande voor christenen én moslims.

Vele geestelijken in het westen zijn onverdeeld voor de “Arabische lente” omdat ze misleid zijn, geen inzicht hebben in de werkelijkheid van de oosterse samenleving en de diepe verzuchtingen van de overgrote meerderheid van christenen en moslims misprijzen. Christenen hebben overal verschillende politieke  standpunten, dat is hun recht. En ze zijn altijd “pluralistisch” geweest, dat is hun eer. Nu worden christenen door een totalitaire samenzwering vanuit het westen echter tot in hun diepste wezen aangevallen. Het westen streeft  met een opgeblazen hoogmoed naar overheersing . Het verkeert zelf in een diepe morele, politieke en economische crisis, waar het niet meer uitgeraakt.

Ondertussen wil het westen, als de heerser van de wereld, alle christenen uit het Midden Oosten weg, omdat zij  de getuigen zijn van het onrecht van het westen. De toekomst van de christenen ligt niet in een imperialistische  oorlog van het westen maar in hun eeuwenoude wijze van samenleving met alle andere arabische broeders en  zusters, zoals ze het eeuwen hebben gedaan, verbonden met hun land en tradities.

(Op internet volgt hierop nog een reactie van een rijke Amerikaan-Fransman, economist, agnost en gevlucht naar Haiti. Met de sterkste bewoordingen prijst hij de juistheid en helderheid van de visie zoals zr. Agnes-Mariam die uiteenzet).

Priester Daniël Maes.

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Facebook

Twitter

Archief

%d bloggers op de volgende wijze: