Nieuws

Van vreedzaam protest tot geschifte jihadisten


BUDO6lHIMAABpFr

Een steunbetoging voor de ‘Islamitische Staat van Irak en Sham’ (ISIS) in Mashhad in Aleppo.

SILVIA CATTORI – 14 december 2013 – Een lokale verstoring in Daraa, nabij de grens met Jordanië, werd gebruikt om ‘de opstand’ te lanceren. Vreedzame demonstraties werden gehouden, maar al snel werden schoten afgevuurd in de richting van de politie, maar ook naar de demonstranten. Onvermijdelijk zijn beide kanten geëscaleerd. Groepen bewapend door de Saudi’s richtten zich tegen regeringstroepen. Na de dood en verwonding van collega’s namen regeringstroepen wraak tegen de demonstranten. Sommige van hen namen de wapens op en vochten zelf tegen de regering. ‘Burgerjournalisten’ propagandeerden de slachtoffers aan de kant van de ‘vreedzame demonstranten’, maar vertelden nooit over de slachtoffers aan de kant van de regering. ‘Westerse’ persbureaus volgden die regeling. Cellen in andere Syrische steden werden geactiveerd. Wederom bedekten ‘vreedzame demonstraties’ – zoals de onderzoekscommissie van de Arabische Liga het noemde – ‘een derde macht’, die streed tegen regeringstroepen en ook burgers opriep de wapens op te nemen. De Amerikaanse regering hielp door de opstelling van zijn eigen propaganda; bijvoorbeeld door te liegen over de inzet van Syrische artillerie tegen demonstranten toen dit op dat moment nog niet was gebeurd.

Hervormingen door de president

Het was al snel te zien dat de geplande ‘gekleurde revolutie’-strategie niet werkte. De Syrische staatstelevisie was veerkrachtiger dan was ingeschat. De Syrische president Bashar al-Assad was meer geliefd en gerespecteerd dan de aanstichters van de opstand ooit verwachtten. Hij vervulde ook veel van de eisen die de serieuze demonstranten hadden. De grondwet werd herschreven, nieuwe politieke partijen werden toegestaan, verkiezingen werden gehouden en de meest brute veiligheidstroepen kwamen onder strengere controle. De – overwegend soennitische – grote steden waren geen voorstander van en namen geen deel aan de toenemende gewelddadige en sektarische strijd. Afvalligheid van het Syrische nationale leger (SNL) en de politieke kaders waren gering en onbelangrijk. Enige tijd bleef de Syrische economie aardig overeind. De algemene bevolking en de regering verwierpen het plan van een sektarische kloof.

Buitenlandse jihadisten

De vijanden van Syrië moesten hun betrokkenheid verhogen. Saudi-Arabië en Qatar gebruikten al hun mogelijkheden om buitenlandse jihadisten, die bereid waren te vechten in Syrië, te werven. De Amerikaanse geheime dienst CIA, met behulp van Saudisch geld, bracht wapens en duizenden tonnen munitie uit de hele wereld het land in. Rebellengroeperingen werden voorzien van training en strategische intelligentie. Een groep van bannelingen werd opgebouwd als externe toekomstige regering.

Hulp uit Iran en van Hezbollah

De Syrische regering moest zich terugtrekken om zijn krachten te sparen. Grote delen van het platteland van Syrië werden overgenomen door de opstandelingen. De bevolking daar vluchtte over de grenzen of naar de steden. Waar de opstand in delen van de steden plaatsvond was het moeilijk om er een eind aan te maken zonder enorme schade aan de infrastructuur en gebouwen. Maar de Syrische regering leerde haar lessen. Met de hulp van haar vrienden uit Iran en – de Libanese politieke partij en verzetsorganisatie – Hezbollah zijn legereenheden omgeschoold om te vechten tegen rebellen. Paramilitaire eenheden van de lokale bevolking werden opgericht voor die delen van het land die het leger had ontdaan van opstandelingen. Rusland liet de leveringen komen.

Aan de kant van de rebellen begonnen een aantal dingen mis te gaan. De jihadisten, die Saudi-Arabië verstrekte, waren goede strijders maar ze hadden ideologieën die niet passen in de Syrische maatschappelijke context. Ze begonnen te botsen met de bevolking en met lokale strijders. Net vandaag heeft een groot gevecht plaatsgevonden in het noordoosten van Syrië tussen jihadistische groepen en lokale bandieten.

Massamoorden door terroristen

Ondanks het feit dat de regering in ballingschap al minstens drie keer werd vernieuwd, bleek deze niet efficiënt als gevolg van gekibbel en een machtsstrijd tussen de sponsors. De ‘vreedzame demonstranten’-mediacampagne spatte uit elkaar toen meer en meer verhalen en foto’s van de massamoorden gepleegd door de terroristen aan het licht kwamen. De bevolking in de landen die de opstand ondersteunden keerden zich nadien tegen elke betrokkenheid bij het ​​conflict.

Bron: Silvia Cattori (moonofalabama.org).

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Facebook

Twitter

Archief

%d bloggers op de volgende wijze: