Nieuws

Van de rode lijn tot de Russische comeback


BbssAHaCYAAuY6X

Families in Jaramana in de provincie Damascus houden foto’s vast van geliefden, die werden gedood toen ze vochten in de rangen van het Syrische nationale leger (SNL).

SILVIA CATTORI – 14 december 2013 – Toen het erop begon te lijken dat de rebellen waarschijnlijk niet zouden zegevieren over het Syrische leger, introduceerde president Obama zijn ‘rode lijn’ over het gebruik van chemische wapens. Dit was een uitnodiging voor de rebellen om chemische wapens in het conflict te introduceren en de schuld vervolgens bij de Syrische regering neer te leggen om er zo voor te zorgen dat Amerika zich in het conflict zou mengen.

In midden augustus 2013 kwam een groep bestaande uit 300 door de CIA getrainde strijders via Jordanië Syrië binnen. Een tweede groep volgde niet veel later. Zij moesten naar Damascus afreizen om het gevecht naar de Syrische regering te brengen. De missie sneuvelde tijdens de reis naar de buitenwijken van Damascus. Zonder Amerikaanse steun uit de lucht, zoals in Libië, was verdere inzet van door Amerika getrainde strijdkrachten zinloos. Het ‘rode lijn’ plan werd geactiveerd. Op 21 augustus 2013 werd chemisch materiaal gebruikt in buitenwijken van Damascus. YouTube stond meteen vol met filmpjes waarin rijen met vermeende lijken te zien waren. Maar in die video’s waren niet de werkelijke kenmerken van een Sarin-aanval of medische hulp te zien, die in het geval van een echte chemische wapenaanval toch te verwachten zou zijn. Het was overduidelijk geen echt incident. De Amerikaanse president Obama probeerde de wereld er echter van te overtuigen dat de Syrische regering wel degelijk ‘chemische wapens had gebruikt’ en gaf hiervoor oppervlakkig bewijs, dat eigenlijk helemaal geen bewijs was. Hij riep zijn bondgenoten op een militaire interventie te steunen.

Het Britse parlement stemde tegen het verzoek van de regering zich te mengen in de oorlog. De Britse bevolking had, net zoals de Amerikaanse, geen zin in nog een lange oorlog. Obama bevond zich in een kansloze situatie. Hij kon ervoor kiezen de oorlog te verklaren zonder hiervoor toestemming van het Congres te vragen met een mogelijke impeachment (procedure tot afzetting) als gevolg of hij kon het Congres vragen te stemmen. Hij kwam snel terug van zijn ‘ik voer deze oorlog’-standpunt en besloot naar het Congres te gaan. Maar de Amerikaanse bevolking en het Amerikaanse leger waren massaal tegen nog een oorlog in het Midden-Oosten.

De Russische president, Vladimir Poetin, kwam met een deal. Syrië zou alle chemische wapens vernietigen en de Verenigde Staten (VS) zouden de Syrische regering en president Assad toestaan aan de mach te blijven. Het idee werd in augustus 2012 in Moskou al eens geopperd door de voormalige senator Richard Lugar. Obama nam de reddingsboei die Poetin naar hem gegooid had direct aan.

Obama zal de steun aan de Syrische rebellen nu langzaam verminderen. Hij zal Israël, Saudi-Arabië en Turkije aansporen hetzelfde te doen. Hoe sneller Syrië instemt en alle chemische wapens vernietigt, des te sneller zal Obama zich terugtrekken uit de oorlog. De Amerikaanse media zal zich binnenkort richten op het gevecht over de begroting en de NSA-affaire en de Amerikaanse bevolking zal Syrië al snel vergeten zijn.

De Syrische oppositie vindt de deal maar niks en wil niet dat het succesvol is. De Syrische Militaire Raad zal er alles aan doen om het te laten mislukken. Maar de Raad zal snel politieke steun en geld verliezen, terwijl het tegen aan al-Qaida gelieerde groepen vecht.

De Turkse premier Erdogan zal proberen de rebellen in Syrië te blijven steunen vanwege ideologische redenen. Maar hij heeft ook veel problemen met de overige buurlanden en de Turkse economie staat aan de rand van een diepe afgrond. Een aantal hints vanuit Rusland en Iran over mogelijke technische problemen rondom de gasleveringen aan Turkije zal waarschijnlijk genoeg zijn om de handdoek in de ring te gooien. Er zijn ook een aantal mensen binnen zijn partij, met name de Anatolische zakenmannen, die het niet langer eens zijn met zijn bewind. Zij zouden zijn politieke zwakheid kunnen gebruiken om iemand anders naar de voorgrond te brengen.

De Syrische rebellen zullen, zonder steun en zonder een kans op het winnen van de strijd, waarschijnlijk ophouden met vechten en tot een overeenkomst met de regering proberen te komen. De rebellen die vanuit het buitenland zijn gekomen en banden hebben met al-Qaida zullen doorvechten. Zij hebben echter weinig steun onder de Syrische bevolking en hebben geen kans tegen een gemechaniseerd leger. Er zal een eind gemaakt worden aan de financiële steun die zij ontvangen. Hun terrorisme zal echter nog wel een tijd voortduren. De VS zullen Syrië misschien binnenkort helpen om tegen deze groeperingen te vechten door middel van het bieden van inlichtingen of drones (= onbemande vliegtuigen).

Rusland is de grote winnaar in de oorlog om Syrië. Het land heeft weer veel macht in het Midden-Oosten en het ziet ernaar uit dat dit waarschijnlijk nog wel even zo zal blijven.

Bron: Silvia Cattori (moonofalabama.org).

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Facebook

Twitter

Archief

%d bloggers op de volgende wijze: