Nieuws

Media-oorlog tegen Rusland


BiD8FF3CYAAZwSl

De Oekraïense premier Jazenjuk zoals de Oekraïeners hem het best kennen. Jazenjuk bracht een bezoek aan Brussel nadat Europa de nieuwe leiders in Kiev een cheque van alvast minstens elf miljard euro aan het bankroete land beloofden.

Opiniestuk door Malik Imran

MEDIAWERKGROEP SYRIE – 7 maart 2014 – Na drie jaar het bestuur van de Syrische Arabische Republiek te hebben aangevallen zijn de massamedia overgeschakeld naar de diabolisering van Rusland. In plaats van te berichten over het sportieve aspect van de Olympische Spelen in Sotchi moesten de Russen het ontgelden, omdat ze het niet te nauw zouden nemen met mensenrechten en rechten van homoseksuelen. De westerse massamedia maakten het zelfs zo bondig met een verdraaiing van de werkelijkheid dat menige homobeweging in Rusland zich openlijk afvroeg waar het Westen mee bezig was. Een Russische wetgeving om sereen om te springen met seksuele voorkeur in het openbaar leven is heel wat anders dan zweepslagen in Nigeria of de doodstraf die toegepast wordt in Jemen. Zonder gewapende mannen in al-Qaida gebied in Zuid-Jemen te vergeten, die eveneens al tientallen homoseksuelen doodschoten.

Selectieve aanklacht door de media

De media hielden niet op met berichtgeving over de positie van mensen met een andere voorkeur in Rusland, terwijl ze zwegen over Saudische homoseksuelen die massaal emigreren naar Libanon omwille van de situatie in eigen land. Ook bleek men het steeds te hebben over Oeganda, maar de situatie in tientallen andere Afrikaanse landen werd onder de mat geveegd. Zoals we ook Rusland niet terugvinden in de – Belgische – top tien van landen met erkende vluchtelingen omwille van hun seksuele geaardheid.

Diabolisering door uitlokking

Rusland is een land met naar schatting vijftien miljoen homoseksuelen. Hoe representatief zijn dan het handvol ‘nichten’ die telkenmale opdraven voor de massamedia om Rusland zwart te maken? Terwijl miljoenen andere homoseksuele Russen een gewoon leven hebben zonder lastig te worden gevallen door de autoriteiten. Lijkt het dan niet meer op uitlokking zoals het verhaal van de door de Amerikaanse geheime dienst CIA betaalde Pussy Riot? (Lees: De geheime geschiedenis van Pussy Riot) Of zoals de wolf die het hotel van de Amerikaanse atlete Kate Hansen in Sotchi binnensloop al een even grote fabel was. Het verhaal blijft hangen; de rechtzetting komt slechts in de marge of niet aan bod.

Het gaat erom dat de massamedia ons een deel van het nieuws willen laten zien dat hen goed uitkomt, rekening houdend met de adverteerders en hun contacten met politici. John Kerry, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, zei op 2 maart 2014 dat ‘we in de eenentwintigste eeuw toch geen landen meer binnenvallen zoals in de negentiende eeuw’. Hij verwees hierbij uitdrukkelijk naar de steun van het Russische leger aan de bevolking in de Krim.

Kerry, de hypocriet

De nieuwe blog http://oekrainevanuitrussischperspectief.blogspot.nl – een aanrader om toe te voegen aan jouw favorieten – plaatste terechte kanttekeningen bij dit hypocriete gedrag van Kerry: “We moeten Kerry wel nageven dat de Verenigde Staten de laatste decennia buiten invasies in Vietnam en de eenentwintigste eeuwse invasies in  Irak en Afghanistan, bij voorkeur een andere techniek toepassen om hun macht te vergroten, en wel via het uitlokken van burgeroorlogen. We hebben gezien hoe ze met hun machtig propaganda-apparaat Libië hebben vernietigd met deze strategie en hoe ze ook al jaren bezig zijn met de vernietiging van Syrië. We kennen hun pogingen om tweestrijd te zaaien in landen die kritisch zijn ten opzichte van hen, bijvoorbeeld in Iran, Nicaragua, Venezuela en Rusland.”

“Hun nieuwste prooi lijkt nu Oekraïne te zijn. De legaal verkozen regering van het land had besloten een belangrijk contract met Rusland te sluiten – en niet met de Europese Unie – en dat zette natuurlijk kwaad bloed. De tegenstellingen binnen Oekraïne werden meteen flink aangewakkerd en de al decennia opgebouwde anti-Rusland-houding kon weer eens helemaal uitgeleefd worden in de westerse pers.”

Gekleurde en gedeelde informatie

Het is kenmerkend dat de westerse media ons slechts een gedeeltelijke en gekleurde informatiestroom bezorgen over het conflict dat uitgedraaid is op een Koude Oorlog om de Krim. Gelukkig is goede achtergrondinformatie over de historische banden tussen de Krim en Rusland wel beschikbaar. (Lees: Grensland Oekraïne: van de opening van de doos van Pandora naar de geopolitieke loopgraven)

Kosovo wel en Krim geen recht op eigen weg

Volgens Olivier Ribbelink van het Asser Instituut hebben federaties in Oekraïne – naar het voorbeeld van de vroegere Sovjet-Unie – het recht om zich af te scheiden van het moederland en een referendum hierover te organiseren. Toen Kosovo dit op 17 februari 2008 deed, steunde Europa dit. De grootste Amerikaanse basis in Europa, inclusief een mini-Guantamo volgens de Europese commissaris voor de rechten van de mens, Alvaro Gil Robles, zou zich daar bevinden.

Deze militaire en andere belangen van de Amerikanen in Kosovo worden nog altijd onderbelicht in de massamedia. (Lees: Kosovo’s “Mafia State” and Camp Bondsteel)

Nieuws verzwegen

Ook met Oekraïne zien we dat verschillende zaken gewoonweg niet aan bod komen in de media: 800.000 Oekraïners die de voorbije maanden naar Rusland vluchtten nadat neo-nazi groeperingen toenemende invloed kregen in Oekraïne; de vervolging, het kaalscheren en foltering van Russen, communisten, andersdenkenden en homoseksuelen door neo-nazi’s, wiens partijbazen nu de macht uitmaken in Kiev. Het verbieden van Russisch als tweede taal en het miskennen van de rechten van minderheden door deze putschisten. En hoe gewonden vielen toen meerdere bussen met terugkerende inwoners van de Krim op 20 februari 2014 door deze fascisten aangevallen werden. (VIDEO1) (VIDEO2)

Blanco cheque

De publieke opinie wordt door de media voor de gek gehouden door de ‘imperialistische motieven’ van de Russen, die er beslist zijn, als enige factor naar voren te schuiven. De fascistische coupplegers in Kiev worden omarmd als de vertegenwoordigers van ‘studenten die toenadering zochten tot Europa’. In plaats van een blanco cheque van minstens 11 miljard euro uit te schrijven aan de nieuwe machthebbers in Kiev, zou Europa er beter op toezien dat de regering daar alle inwoners en minderheden in Oekraïne zou vertegenwoordigen. Tot heden is daar evenwel niets van te merken.

Malik Imran.

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Facebook

Twitter

Archief

%d bloggers op de volgende wijze: