Nieuws

De Russische beer die tijdig wakker werd


01-the-russian-bear-01Opiniestuk door Malik Imran

MEDIAWERKGROEP SYRIE – 30 maart 2014 – Dat er vandaag in Damascus nog steeds een seculiere regering aan de macht is die de meerderheid van het Syrisch grondgebied flink onder controle heeft, moet een mirakel van God zijn.

Het had helemaal anders kunnen lopen moest de meerderheid van soennieten deze seculiere staat de rug hebben toegekeerd. Dit had gekund toen terroristen de top van het Syrische veiligheidsapparaat in Damascus opbliezen en soennieten dan makkelijk Damascus hadden kunnen innemen. Of ze hadden zich in Aleppo massaal achter de door Turkije ingevoerde rebellen en terroristen kunnen scharen en zo oprukken naar de hoofdstad. De soennieten wisten echter dat – alhoewel ze 70 % van de bevolking, de administratie, het leger en de regering vertegenwoordigen – het omvormen van Syrië tot een streng islamitisch kalifaat of een talibanbewind in Damascus hen op langere termijn alleen veel problemen zou opleveren. Syrië kent bovendien geen extreem-religieuze cultuur, wat dan weer werd misbruikt door moslimbroeders die eind jaren 1970, begin jaren 1980 de bevolking onder hun terreurbewind trachtten te plaatsen. De openheid van het Syrische volk tegenover godsdienstbeleving en de nonchalance tijdens het begin van de onrust zorgden ervoor dat delen van Syrië omgevormd werden tot rebellengebied, waar de sharia en al-Qaida opeens de plak zwaaiden.

Dat de Syrische bevolking pas op 18 juni 2012 wakker schoot toen de veiligheidstop in het hoofdkwartier op het Rawdaplein in Damascus uitgedund werd, inclusief de minister van Defensie en zijn ondergeschikte, is inderdaad tragisch en te stereotiep voor Arabieren die insh’Allah –  morgen wel zien wat er gaat komen. 24 miljoen Syriërs beseften toen pas echt wat buitenlandse machten met hun land wilden doen. In sneltempo werden in heel Syrië nationale verdedigingseenheden actief, bevolkt door het gewone volk, om dorpen en steden te beveiligen en onder controle te houden, indien deze op terroristen heroverd werden. Dit naar het voorbeeld van het noordoosten en de Koerdische autonome regio’s van het land, waar de Koerdische Veiligheidscomités (YPG) de terroristen, die via Turkije in grote aantallen binnendrongen, konden afslaan.

Naast de steun van de soennitische meerderheid en het gewone volk, kwam de hulp van Hezbollah voor het beveiligen van de Syrisch-Libanese grensregio en het mee uitschakelen van terroristen. De Libanese verzetsbeweging Hezbollah verdedigde niet alleen heilige schrijnen en 30.000 sjiitische Libanezen in de grensdorpen, maar ook de eigen toekomst. Een machtswissel door terroristen in Damascus zou ook Libanon overleveren aan dezelfde duivelse krachten en daar hun machtsbasis omvergooien. Huurlingen van het Westen en de Golfstaten zouden verder inbeuken op Dagestan en andere regio’s in de onderbuik van Rusland, waar nu al gematigde imams vermoord worden om een extreme religieuze politiek te laten overheersen.

Dat de Russische beer met frontman president Vladimir Putin van zich zou laten horen was voorspelbaar. De Russische Federatie had immers jarenlang leiders aan het hoofd gehad die de Russische eenheid verkwanselden tot een losse federatie, het militaire apparaat lieten wegrotten en een gigantische economische puinhoop veroorzaakten. Met een drankorgel als Boris Yeltsin, die de hele jaren negentig domineerde, moesten de Russen aanzien hoe jarenlang een burgeroorlog gevoerd werd in Joegoslavië en deze republiek met steun van het Westen uit elkaar spatte. De grond werd gelegd voor de stichting van de staat Kosovo, waar de Amerikanen hun grootste militaire basis in Europa hadden voorzien.

Het imperialisme van het Westen sloeg toe in Irak, Afghanistan en Libië. Regio’s waar deze landen niets verloren hadden, tenzij hun energiepolitiek en rijkdommen stelen. Dit in tegenstelling tot de Krim, waar historische en demografische motieven via een democratisch referendum werden vertaald tot de heraanhechting bij moederland Rusland. Dat dit referendum geen schoolvoorbeeld van democratie was door de snelle organisatie geeft iedereen toe, maar ruimere discussie onder de publieke opinie van de Krim zou bij een uitgesteld referendum krak hetzelfde resultaat hebben opgeleverd. In elk geval is de Russische politiek tegenover de Krim er een van levensbehoud met NAVO-machten aan de westelijke poorten van de Russische Federatie – inclusief raketschilden – geïnstalleerd in voormalige Russische republieken. Anderzijds heb je het huis van Saud en het Witte Huis, die Tsjetsjeense terroristen steunen in de Noordelijke Kaukasus met als opwarmertje hun terreurdaden in Syrië.

De positie van minderheden, zoals christenen, maar ook een gematigde islam stond op het spel. Na Tunesië, Egypte en Libië was het de bedoeling om dit extremisme via Syrië en Libanon te laten doordringen tot aan de zuidelijke grenzen van Rusland. Het zou een gigantische politieke en economische weerslag hebben in de wereld. Iedereen kan zich herinneren hoe Europa als een wereldmacht werd teruggeslagen door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. Amerika nam nadien de economische wereldmacht over en de Europeanen werden schatplichtig als hulpbehoevenden om hun regio opnieuw op te bouwen. De invasie van terroristen die vanuit Saudi-Arabië, Irak, Syrië en Libanon alsmaar noordelijker oprukken om de hele regio te destabiliseren, diende door Rusland gestopt te worden. In plaats van te wachten tot vijandige elementen het hele land overspoelden – een schrikbeeld, want de Russen verloren zo twintig miljoen onderdanen tijdens de Tweede Wereldoorlog – diende de terreur voordien een halt te worden toegebracht. Een Libië-scenario werd Syrië bespaard.

De Russische beer is klaarwakker: een neo-nazi coupregering kwam door westerse steun aan de macht in buurland Oekraïne, de NAVO en de EU kwamen de voormalige USSR-deelstaten opeisen als kannibalen en de terroristen in Syrië zullen een kalifaat van terreur installeren tot aan de Russische zuidgrens, indien niemand hen stopt. Met de Krim en Syrië maakte Putin duidelijk dat de imperialistische politiek van het Westen zijn grenzen heeft bereikt. Dat het Westen – net als met Syrië – sancties verkiest boven dialoog en samenwerking, zal de positie van Putin inzake Syrië alleen maar verharden. De tegenstanders van Syrië en Rusland beseffen niet dat hun politiek volledig het tegenovergestelde bereikt dan het resultaat dat men in gedachten had. Na drie jaar oorlog is de positie van Syrië en de seculiere bewindsploeg alleen maar verstevigd. De vijanden van Syrië en Rusland hebben met hun dwaze politiek deze landen tot een eenheid gemaakt die niemand ooit voor mogelijk hield.

Malik Imran.

Reacties

Een gedachte over “De Russische beer die tijdig wakker werd

  1. Bedankt voor de heel goede samenvatting van de wereldpolitiek ! Gelukkig hebben we nog alternatieve media zoals deze (voor hoelang nog vooraleer Big Brother toeslaat ?)

    Geplaatst door Zorro | 31 maart 2014, 09:57

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Facebook

Twitter

Archief

%d bloggers op de volgende wijze: