Nieuws

Het verhaal van Ali, Bahar en Malik


Massabijeenkomst op het Sabaa Bahratplein in Damascus op 30 december 2011.
.

Syrië: het maatschappelijk belang

MEDIAWERKGROEP SYRIE – 3 juni 2014 – Maart 2011. In navolging van de Arabische lente, die toegeslagen heeft in Tunesië, Libië, Egypte en Jemen, breekt ook in Syrië onrust uit. Een aantal jongeren, die anti-regeringsleuzen aanbrachten in Daraa, worden opgepakt en hardhandig aangepakt door de Syrische autoriteiten. Bij protesten vallen er doden door sluipschutters. Drie Belgische dertigers zien dat er meer aan de hand is dan wat de massamedia berichten en ontdekken al snel vele medialeugens en propaganda tegen de Syrische overheid en het Syrische volk om een machtswissel te bekomen in Damascus.

Ali is een succesvolle autohandelaar afkomstig uit Lattakia, die sinds april 2003 vanuit Luik in België aan import en export van wagens doet. Hij behaalde in augustus 1994 met 75 procent een bachelordiploma in Rechtspraak en Politieke Wetenschappen in Beiroet in Libanon en schreef als journalist kritische stukken over de corruptie en andere problemen in zijn land.

De vader van Bahar, een Arabische alawiet uit de huidige Turkse provincie Hatay, kwam in 1963 naar België om in de kolenmijn van La Louvière te werken. Zijn zoon Bahar werd vijand van de Turkse staat toen hij als politiek activist enkele jaren geleden een perstekst van de linkse en verboden politieke partij DHKP-C vertaalde. Zijn enige wapens waren zijn pen, zijn stem en het computerklavier. Als historicus studeerde de in 1974 geboren Bahar af aan de ULB en bouwde hij een respectvolle nationale en internationale carrière uit.

Malik werd in 1977 in België geboren. Na diverse privé engagementen in het openbaar ambt, vervult hij nu een ambtenarentaak bij de Belgische administratie. De voorbije decennia reisde hij door het hele Midden-Oosten en schreef duizenden artikelen, voornamelijk over het Palestijns-Israëlisch conflict en was hij activist voor de Palestijnse zaak.

Geen paradijs

Zowel Ali, Bahar als Malik kenden de problemen van het Syrische volk maar al te goed: de wijd verspreide corruptie in het land, de veel te trage hervormingen door de blokkering van de oude garde van de Baathpartij en het politie- en veiligheidsapparaat waarmee niet te spotten viel. Elkeen kende persoonlijk vrienden en familieleden die door de Syrische autoriteiten vervolgd, opgepakt en/of gefolterd waren. De ooggetuigenverslagen van de horror in Syrische gevangenissen spraken boekdelen. Veranderingen in Damascus waren dus beslist nodig, maar was de oppositie de beste garantie om deze in het belang van het Syrische volk uit te voeren?

Ali, Bahar en Malik hadden in maart 2011 twee keuzes: hun succesvol opgebouwd leven in alle rust verderzetten of zich gaan inzetten voor de Syrische zaak. Met de massamedia en politici aan hun kant en de publieke opinie, die overdonderd werd en geschokt door vaak geënsceneerde bloedige YouTube video’s, leek de keuze voor de Syrische oppositie de veiligste optie.

Tegen de stroom in

Tegen elke stroom in en zonder elkaar voordien te kennen kozen de drie dertigers echter voor het moeilijke pad van het maatschappelijk belang. Op het ogenblik dat de overlevingskansen van de Syrische overheid tot nul waren herleid en het nog een kwestie van dagen leek voor het bestuur van president Assad viel, begon de strijd tegen de massamedia, de manipulaties, de leugens en de vijanden van de Syrische staat en het Syrische volk.

Terwijl de Syrische opposanten konden rekenen op Amerikaanse dollars en steun uit de Golfstaten voor het maken van propagandavideo’s en de verspreiding van hun leugens, kregen activisten – die het maatschappelijk belang vooropstelden – alleen doodsbedreigingen en haatboodschappen te verwerken. De publieke opinie leek door de massamedia volledig gehersenspoeld en haar keuze reeds te hebben gemaakt. De strijd van Ali, Bahar en Malik leek dan ook bij voorbaat verloren met op het terrein de ene na de andere stad die in de handen van terroristen viel en rebellen die oprukten tot in het centrum van Damascus.

Nieuwsblog, manifestaties en artikelen

Malik verzamelde Syrische en niet-Syrische vrijwilligers en richtte met hen een nieuwsblog op en de vereniging Mediawerkgroep Syrië, die twee conferenties hield over Syrië en deelnam aan manifestaties en andere activiteiten. De blog van de Mediawerkgroep Syrië moest hard opboksen tegen de traditionele media, maar verwierf uiteindelijk zijn plaats in het Syrische verhaal. Priester Daniël Maes kreeg met zijn wekelijkse nieuwsbrief vanuit het klooster in Qâra veel bijval op de blog.

Ali verzamelde op geregelde tijdstippen de Syrische gemeenschap in België om te manifesteren in Brussel en om deel te nemen aan demonstraties in het buitenland. Verder vertrok er op geregelde tijdstippen containerhulp, samen met de hulp van vele andere vrijwilligers, naar het noodlijdende Syrische volk. Ook werden journalisten voortdurend op de werkelijke situatie gewezen die zich in Syrië afspeelde.

Bahar hield de voorbije drie jaren niet op met schrijven en spreken over de oorlog in Syrië, de ‘Syriëgangers’ en de rol van de Golfstaten en Turkije bij dit conflict. Voor Ankara werd dit de aanleiding om de activist uit Brussel tot tweemaal toe in het buitenland te laten oppakken en om zijn uitlevering te vragen wegens ‘terroristische activiteiten’. En dat van een land dat al ruim drie jaren zelf duizenden terroristen bewapent, financiert, de grens laat oversteken naar het front in Syrië en hen voorziet van gratis gezondheidszorg.

Algemeen belang voorop

Hadden Ali, Bahar en Malik gekozen voor hun dagelijks leventje en de boel gelaten in Syrië, dan hadden de voorbije drie jaren er wellicht heel anders uitgezien. Hoe zou u als publieke opinie te weten gekomen zijn wat er zich afspeelde in Syrië en wanneer?

Dat Europa niet gelukkig is met het feit dat de Syrische gemeenschap een eigen stem heeft, blijkt uit het feit dat in onder meer Frankrijk, Duitsland en België de Syriërs in hun ambassades niet mogen gaan stemmen voor de presidentsverkiezingen. Dit is ‘democratie in Europa’! Zoals het Europese volk niet bekwaam geacht wordt om te stemmen op Europese partijen of partijen uit andere EU-landen of rechtstreeks op een president, zo wordt ook het Syrische volk niet bekwaam geacht om zijn mening te geven over het bestuur in Damascus. Die mening is immers weggelegd voor de massamedia en onze politici met inspraak van de adverteerders en lobbygroepen in Washington.

Malik Imran.

Reacties

2 gedachtes over “Het verhaal van Ali, Bahar en Malik

  1. Dit is op freesuriyah herblogd.

    Geplaatst door suriyahfighter | 3 juni 2014, 16:01
  2. respect voor jullie

    Geplaatst door Marian | 4 juni 2014, 21:38

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Facebook

Twitter

Archief

%d bloggers op de volgende wijze: