Nieuws

De Islamitische Staat en de onhoudbare positie van de Verenigde Staten


US Flag Around the Earth

Opiniestuk door TVB

MEDIAWERKGROEP SYRIË – 24 juli 2014 –Neoconservatieven in de Amerikaanse senaat zetten alles in werking om zogezegd “gematigde” rebellen in Syrië te bewapenen. Niet-militaire steun is al jaren een feit, maar door het failiet van het Amerikaanse beleid in Syrië is dit de laatste troef die nog uitgespeeld kan worden, naar de marsorders van figuren zoals John McCain en Lindsay Graham. Eind vorige maand stelde de regering onder druk van deze “hawks” voor om 500 miljoen USD vrij te maken om deze facties te trainen en te bewapenen.

De Nobelprijswinnaar voor de Vrede heeft voorlopig nog niet genoeg van zijn ambities om het Midden Oosten naar zijn zin te hervormen, zou je denken. Maar net nu met een dergelijk voorstel komen is wel heel opvallend, na het in 2012 nog afgewezen te hebben. Niet alleen zijn de terroristen in Syrië het hele jaar al aan het verliezen (bevrijding van Aleppo is nog maar een kwestie van tijd), er zijn inmiddels tal van bewijzen dat deze “gematigden” en masse de overstap maken naar ISIL/ISIS/Daech/de zogeheten Islamitische Staat (IS).

Gematigden stappen over

Zo is er de Dawud Brigade, 1.000 man sterk, die met Amerikaanse militaire uitrusting is overgestapt naar IS. De brigades Ahl Al Athar, Ibin al-Qa’im, en Aisha van het Vrije Syrische Leger (VSL) hebben ondertussen gemuit tegen hun commandanten en zijn ook overgestapt. En dan zijn er nog stammen die uit angst of ambitie de optie nemen om trouw aan IS te zweren zodat zij tenminste met rust worden gelaten, vooral in het oosten van Syrië, al is dat geen onverdeeld succes gebleken.

Sinds de opkomst van de zogeheten Islamitische Staat, is het VSL de grootste verliezer. Zij waren al op alle fronten aan het terugtrekken en komen nu gestaag met een tekort aan middelen en munitie te zitten. Tegen dit tempo zal wat de Westerse media graag een “burgeroorlog” noemt enkel nog gaan over het Syrische Nationale Leger (SNL) tegen de takfiri van Al-Noesra en IS.

Al-Noesra (officiële tak van Al-Qaeda) is thans ook het onderspit aan het delven tegenover IS (afvallige tak van Al-Qaeda), met honderden dode takfiri tot gevolg. Ook daar zijn er steeds meer die de overstap maken vanwege het relatieve succes en de betere levensomstandigheden bij IS.

Het beleid van IS

Dit alles hoeft niet te verbazen en legt zichzelf uit als we naar Irak kijken. De blitzkrieg van de zogeheten Islamitische Staat verplicht de takfiri tot allianties te sluiten om zodoende hun gebieden onder controle te houden. Dit verklaart ook waarom voormalige aanhangers van Saddam zich hebben aangesloten bij IS, ondanks dat dat ze seculier zijn. Dit verklaart ook waarom binnen de grenzen van de zogeheten Islamitische Staat weinig bijzonders gebeurt, aangezien de takfiri met de lokale machthebbers overeen zijn gekomen zich te distantiëren van het dagelijkse leven van de burgers om zo de broze vrede binnen hun Kalifaat te bewaren. Ze doen dit, tussen de wanstaltige misdaden in, tenminste genoeg om de goede vrede te bewaren… en om Westerse flutintellectuelen en -journalisten de kans te geven nog eens PR voor hen te voeren.

Het is met andere woorden een aantrekkelijk voorstel voor terroristen in Syrië om zich bij de zogeheten Islamitische Staat aan te sluiten. Zij zijn beter uitgerust én zij verzekeren in principe de autonomie voor wie trouw zweert. Dat dit verhaal van korte duur is weten we inmiddels dankzij HRW ook, maar hoe ver ze zullen gaan wanneer hun ‘Staat’ implodeert zodra ze in de verdediging worden geduwd is nog maar de vraag.

De tanende suprematie van de Verenigde Staten

Met aan de ene kant het succes van IS en aan de andere kant een oprukkend SNL bevinden de “gematigden” zich in het mooie Engels “between a rock and a hard place”. En in het mooie Nederlands betekent dit dus dat zij eieren voor hun geld kiezen, wat je doet afvragen hoe gematigd zij werkelijk waren.

Maar waarom willen de Verenigde Staten net nu bewapenen? Het officiële discours bij de neocons luidt dat Obama in 2012 hun voorstel had moeten accepteren en dus is het nu beter laat dan nooit. Niemand moet echter denken dat zij zich illusies maken over in wiens handen die wapens uiteindelijk zullen vallen. McCain stond vorig jaar nog trots op de foto met enkele FSA-commandanten. De man met de snor, Westers lieverdje generaal Salim Idris, is in februari van zijn troon gestoten (vermoedelijk vanwege te gematigd, zie zijn opvolger) en volgens IS zelf zijn anderen op deze foto nu met hen aan het meevechten.

McCain met voormalige VSL-leider Gen. Isis en terroristen die nu bij IS zijn aangesloten

McCain met voormalige VSL-leider Gen. Isis en terroristen die nu bij IS zijn aangesloten.

We kunnen het officiële verhaal dus al opbergen: wapens aan gematigden leveren zodat zij sterk staan tegen zowel IS als het SNL is “niet effectief en schadelijk” en “houdt geen steek”, zoals de Amerikaanse politicus Ron Paul onlangs stelde.

De Republikeinse presidentskandidaat en beroemde non-interventionist stelt terecht dat het probleem niet begon in 2011/2012, maar in 2003. Dat is een stelling die hij met anderen deelt. Sterker nog, je kan gerust het argument maken dat het probleem in feite in de jaren tachtig begon, toen de Verenigde Staten zowel Moejahideen in Afghanistan als Saddam in Irak steunde.

Dat is ook het probleem met non-interventionisme: het werkt, maar het kan de gevolgen van voorgaand interventionisme niet uitwissen. De Verenigde Staten heeft een monster gecreëerd en tenzij ze zich volledig terugtrekken, zal dit zich blijven voeden.

Het is geen aantrekkelijk voorstel voor wie nog steeds in de Amerikaanse suprematie gelooft, maar die is dan ook tanende. De Verenigde Staten zijn economisch gestagneerd, monetair uitgehold, hebben opkomende machten China en Rusland geantagoneerd en de spionageschandelen zijn hun laatste morele autoriteit aan het uitvegen.

Blijft nog over de militaire suprematie, maar hoe lang kan deze zichzelf in stand houden? De lievelingetjes van de Verenigde Staten – Jordanië, Qatar, Saoedi-Arabië, Bahrein, Yemen – krijgen nu ook te maken met IS en staan zelf onder druk om hun legitimiteit als heersers kracht bij te zetten. De regimeleiders in die landen vrezen dat de Verenigde Staten hen wel eens vroeg of laat voor het slagblok zou kunnen werpen in naam van de democratie.

Als de Verenigde Staten de militaire suprematie wil betonneren, dan zal ze vroeg of laat de kaart van het Midden Oosten eigenhandig moeten hertekenen. Kolonel Ralph Peters heeft dat al eens letterlijk gedaan met zijn Blood Borders kaart en het is niet ondenkbaar dat dit nu – bewust of onbewust – de leidraad is geworden. Een nieuw kolonialisme? Genoeg stemmen gaan vandaag in Washington op om Irak op te splitsen, trek daar uw eigen conclusies uit.

De Blood Borders kaart hertekent het Midden Oosten

De Blood Borders kaart hertekent het Midden Oosten.

Maar om een dergelijk plan te voltrekken, daarvoor zal een aanhoudende militaire interventie van de Verenigde Staten nodig zijn. Dan zal op den duur duidelijk worden dat haar ambities in Syrië niet goed te praten zijn in de naam van de democratie, enkel in naam van haar eigen suprematie als wereldpolitie. Vriend en vijand, van Saoedi-Arabië tot Rusland en China, zullen dat niet accepteren. En wat zal haar eigen noodlijdende bevolking daar dan van denken?

Nutteloos, gevaarlijk en contraproductief

Mediatieke manipulatie, sancties, bewapening en training. Dat zijn de klassieke instrumenten van de Verenigde Staten (die overigens tot nader order de toon voor de rest van het Westen zet). Maar werken deze tactieken nog steeds/hebben zij ooit gewerkt? Mediatieke manipulatie is met Syrië zo gortig geweest aanvankelijk, dat journalisten vandaag met rode oren al draaiend en kerend nog een kleine schijn van eer proberen te redden. Sancties, zo heeft Iran aangetoond, doen weinig behalve kankerpatiënten laten creperen en handelscontracten met niet-Westerse landen te bespoedigen. Overigens, welke oorlog heeft de Verenigde Staten de afgelopen 60 jaar nog gewonnen? Granada?

Bewapening en training, zo toont IS, doet een situatie enkel volledig ontsporen. Als het halfslachtig wordt ondernomen, dan krijg je een kruitvat zoals nu in Syrië en Irak. Als het voor de volle honderd procent Shock & Awe gaat, zoals in Libië, dan kan je een staat welzeker naar het stenen tijdperk bombarderen, maar probeer op die ruïnes maar terug een stabiele structuur neer te poten.

Hoe lang nog?

Rest zich de vraag hoe lang dit nog zal duren. Naar objectieve vaststellingen heeft het Amerikaans beleid van de laatste decennia gefaald, maar ze kon altijd haar machtspositie nog vrijwaren. Vandaag is dat minder vanzelfsprekend. China en Rusland bieden een alternatief. De USD als reservemunt staat onder druk. Niemand moet nog twijfelen aan de verdere aftakeling van Amerika’s invloed, zoveel is zeker. Of zij dit zelf echter zal accepteren zonder slag of stoot? De Amerikaanse basissen bestaan nog steeds wereldwijd en dat gaat niet snel veranderen, bovendien liggen hier ook de biljoenenbelangen van het “military-industrial complex”.

Maar wat dan met de biljoenenbelangen van haar eigen bevolking?

Misschien wordt dat de vraag: zullen de Verenigde Staten straks de keuze moeten maken tussen het Amerikaanse imperialisme en de Amerikanen zelf? Als de Verenigde Staten werkelijk een democratie zijn, dan ligt de uiteindelijke beslissing bij die laatste.

TVB.

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Facebook

Twitter

Archief

%d bloggers op de volgende wijze: