Nieuws

Priester Daniël Maes: De machten van de duisternis


Daniël Maes, norbertijn van Postel en afkomstig uit Arendonk, is verantwoordelijk voor een seminarie in het zesde eeuwse klooster Mar Yakub in Qâra, gelegen op 90 kilometer van de Syrische hoofdstad Damascus. In Syrië zijn er 2,4 miljoen christenen op 24 miljoen inwoners. Een verre droom van de Vlaamse norbertijn Maes is om van het klooster Mar Yakub een tweede Taizé te maken, dicht bij de bronnen van het christendom, in dialoog met joden en moslims.

Daniël Maes, norbertijn van Postel en afkomstig uit Arendonk, is verantwoordelijk voor een seminarie in het zesde eeuwse klooster Mar Yakub in Qâra, gelegen op 90 kilometer van de Syrische hoofdstad Damascus. In Syrië zijn er 2,4 miljoen christenen op 24 miljoen inwoners. Een verre droom van de Vlaamse norbertijn Maes is om van het klooster Mar Yakub een tweede Taizé te maken, dicht bij de bronnen van het christendom, in dialoog met joden en moslims.

Goede Vrienden,

We blijven de duistere machten in deze wereld aanklagen. Tegelijk
beseffen we dat we uiteindelijk slechts met geestelijke middelen deze
machtigen kunnen overwinnen. De duisternis wordt niet buiten geveegd,
maar verdwijnt als het licht wordt ontstoken.

Volgende keer geeft fr. Jean een overweging over het inwendig gebed.

Van harte.

P. Daniel.

maesdaniel3@gmail.com

.

Christelijk zionisme. Deel 2

De eerste reactie die ik op mijn vorige uiteenzetting (over het christelijke zionisme – Lees: Priester Daniël Maes: Onder de heerschappij van het beest) kreeg was een dankbare uitroep vanuit evangelische hoek: het is goed dat evangelische christenen het ook eens horen van iemand anders!” Een ander beweerde dat met dit artikel voor het eerst in ons taalgebied eindelijk dit onderwerp onder de aandacht wordt gebracht. Anderen die niet het onderscheid kunnen maken tussen een wereldse politiek en het uitverkoren volk, hadden er (veel) moeite mee. Zij willen geen negatief woord horen over de politiek van Israël, maar begrijpen niet dat alle profeten heel de bijbel door zich met striemende aanklachten tegen het uitverkoren volk keren, omwille van het onrecht. Daarom werden de profeten ook vervolgd en vermoord (zoals de UNO bemiddelaar, die van Israël gerechtigheid eiste, vermoord werd; zie verder). Jezus heeft heel zijn aardse leven getracht zijn apostelen te bevrijden van een materialistische, overheersende interpretatie van het Woord Gods. Pas met Pinksteren kwamen ze tot inzicht. Kunnen christenen dan opnieuw een zionistische politiek gaan steunen, zogenaamd omwille van het Woord Gods? En daarmee onrechtstreeks (weliswaar onbewust) meewerken aan de uitroeien van de christenen?

Hierbij nog een verduidelijking. Iemand meende ten onrechte dat ik Theodor Herzl (+ 1904) als een gelovige voorstelde. Ik heb wel verwezen naar een van zijn vertrouwelingen, nl. William E. Blackstone, een Amerikaanse predikant, die met zijn religieuze (waan)beelden heel veel invloed uitoefende, zozeer zelfs dat sommigen hem als de echte vader van het zionisme beschouwen. Op het einde der tijden, zo stelde hij, komt er een eindstrijd waarin de joden de uiteindelijke overwinnaars zullen zijn en tegelijk zich bekeren. Hij wekte een groot enthousiasme om een joodse staat te stichten. Herzl zelf was sterk getroffen door de pijnlijke veroordeling van Dreyfus (1894) in Frankrijk en hij wilde dat de stichting van een joodse staat voor het joodse volk de oplossing zou brengen. Daarvoor schreef hij “Der Judenstaat(1896), organiseerde het eerste zionistisch congres in Bazel (1897) en was de stichter van de zionistische wereldorganisatie. Op dit congres werd beslist een joodse staat op te richten in Palestina. Hij zelf was atheïst en leefde helemaal niet vanuit het joodse geloof. Hij liet zijn zoon ook niet besnijden. In die zin kan hij eerder een antisemiet genoemd worden. In Jeruzalem-west kreeg hij een berg en een monument, wat als bedevaartsplaats wordt bezocht en vereerd, helaas ook door vele onwetende christenen (waaronder ik destijds).

Bij de “stichting” van de staat Israël hebben de zionisten zoveel onrecht begaan dat er een hoge UNO bemiddelaar werd aangesteld om het recht te herstellen tussen het Palestijnse volk en de joden. De Zweedse diplomaat graaf Folke Bernadotte werd met open armen door de zionisten als bemiddelaar aanvaard. Hij had immers gedurende W O II duizenden joden gered. Deze graaf bracht echter zoveel onrecht vanwege de zionisten aan het licht dat de UNO resolutie 181 stemde: de 700.000 verdreven Palestijnen hebben het recht om terug te keren naar hun huis en grond, er moet een Arabische staat komen en Jeruzalem moet onder internationaal bestuur komen. Dit was echter niet naar de zin van de zionisten en graaf Folke Bernadotte werd op 17 september 1948 vermoord, op bevel van de toekomstige eerste minister Yitzhak Shamir. Daarop bevestigde de algemene vergadering van de UNO resolutie 181 en stelde in resolutie 194 dat de Palestijnen het onvervreemdbaar recht hebben op hun land en bovendien op schadevergoeding. Ondertussen ijverde Israël om opgenomen te worden in de schoot van de UNO. Daarvoor werd het verplicht eerst de moordenaars van de UNO bemiddelaar te berechten en te straffen. Dat gebeurde. Verder moest Israël beloven de UNO resoluties uit te voeren. Dat werd ook beloofd. Zo vlug Israël in de UNO zat werden de moordenaars vrij gelaten, de eigenlijke schutter werd de lijfwacht van David Ben Gourion (de architect van het zionisme, zie vorige berichten) en Israël heeft tot nu toe nooit één van die UNO resoluties uitgevoerd. Zo was het toen, zo is het nu. En er zullen nog lang genoeg hoge heren blijven die het “verdedigingsrecht” van Israël verdedigen en uitsluitend spreken over de inderdaad onaanvaardbare aanvallen vanuit Gaza, zonder ook maar één woord te reppen over de eigenlijke grond van de zaak: het mensonterend en ten hemel schreiend onrecht al 66 jaar lang.

Nieuwtjes

Het Nederlands Dagblad van vorige maandag (4/8/14) publiceerde een interview met mij (blz. 1 en 6). Wim Houtman heeft er een trouwe weergave van gemaakt. Dank je wel. (Lees: ‘Kalifaat misschien het einde van islam’)

Het driemaandelijks tijdschrift Solidarité Orient nr. 270 (april-mei-juni 2014) heeft een verslag opgenomen van mgr. Jean Abdo Arbach, aartsbisschop van Homs-Hama-Yabroed. Daarin bespreekt hij uitgebreid de situatie in ons bisdom, waarin hij ook ons klooster vermeldt. In het tijdschrift wordt deze verwijzing echter weggelaten maar wees gerust, we bestaan nog. Bovendien, gewoon onvermeld blijven is nog het beste wat ons kan overkomen. (Lees: Syrie : « Les chrétiens vivent dans la peur, mais ne veulent pas quitter leur patrie »)

Onze Belgische bisschoppen vragen om dit jaar op het feest van O. L. Vrouw Hemelvaart, 15 augustus, in alle parochies een speciaal gebed met omhaling te organiseren voor de christenen van Irak, Syrië en het Midden-Oosten.

Oraprosiria organiseert op 7 september een wereldgebedsdag voor de vrede, bijzonder in Irak en Syrië. Deze dag wil een herneming zijn van de gebedsdag door de paus vorig jaar op dezelfde dag uitgeroepen.

Het Syrische leger blijft in heel het land rebellenhaarden opruimen. Helaas blijven terroristen ook aanslagen plegen en daarbij sneuvelen telkens weer meerdere soldaten. Regelmatig blijven groepen rebellen hun wapens neerleggen en beloven geen geweld meer te plegen tegen het volk en het land. Woensdag gaven 600 rebellen zich over in Daraa. Manifestaties om leger en president te steunen blijven in heel het land toenemen en de Syrische gemeenschappen in verschillende landen sluiten zich hierbij aan. Ondertussen blijven onze zelfverklaarde “specialisten van het Midden Oosten” het drie jaar oude, opgelegde deuntje over een dictator slaafs herhalen, zonder enig besef van het werkelijke lijden en de echte fierheid van een volk dat als één familie, – volk, leger, regering en president – de laffe internationale aanvallen weerstaat.

Een dorpsbezoek

Gedurende ruim twee jaar hebben we geen voet buiten de kloostergebouwen kunnen zetten, zeker als vreemdeling niet. Ons dorp van 25.000 inwoners groeide vanaf 2012 vlug uit tot 80.000 met vreemde bebaarde en zwaar gewapende mannen. Vanaf november vorig jaar werd het dorp gezuiverd door het leger. Nu zijn er in de omgeving nog enkele kleine groepen rebellen. In het dorp zijn de bewoners ongeveer allemaal teruggekeerd, winkels en bedrijfjes zijn weer open en de geest is geheel anders en veel beter. Wij kunnen nu zelf ook bv. naar de tandarts. Er is nog wel een wachtpost bij de inkom van het dorp. Er zijn slechts hier en daar sporen te zien van de gevechten en slechts op één kruispunt zijn alle hoekhuizen tot op de grond verwoest. De mensen zijn vriendelijk en groeten lachend. Het zijn trouwens onze vrijwilligers die voor ons vervoer zorgen en die mannen zijn goed gekend omwille van de veelvuldige hulp die zij verstrekt hebben. Veel winkels en huizen zijn beschilderd met de Syrische vlag: zwart, wit met de twee groene sterren en rood. Wanneer de rolluiken dicht zijn, zie je over heel de hoogte en breedte niets anders dan deze vlag. De oosterse gemoedelijkheid en gastvrijheid keert terug.

Voorwaar, een vreugdevolle dag

Dinsdagnamiddag valt plots een groep van ‘n vijftigtal jonge mensen binnen. De sfeer van voor de oorlog is ineens terug. Ze komen van het naburige Nabk en dragen een rood vestje met het embleem van de Rode Halve Maan. Telkens ze iemand van de gemeenschap zien, willen ze daarmee op de foto. In het atrium wordt er opgewekt gebabbeld en gelachen. Ze gaan om beurt even in de kerk kijken. Waarvoor komen ze eigenlijk? Ze willen ons uitdrukkelijk bedanken voor de hulp die zij en heel de streek kregen. Laten we duidelijk zijn. Wij (ik) hebben natuurlijk niet veel anders kunnen doen dan veilig binnen blijven en achter de schermen zorgen dat de hulpverleners hun werk kunnen doen.

Moeder Agnes-Mariam heeft echter samen met zr. Carmel drie centra van hulpverlening opgericht: Mar Yakub (Qâra), Jaramana (Damascus) en Khrab (Tartous). Uiteindelijk zijn het de mensen buiten, jullie, die de hulp hebben gegeven en die langs en met het Rode Kruis, de Rode Halve Maan en andere organisaties kon verdeeld worden. Zo werd voor meer dan 2 miljoen dollar uitgedeeld, waaronder een mobiel hospitaal en een mobiele kliniek, 7 ambulances en tientallen containers. Verder heeft moeder Agnes-Mariam de verzoeningsbeweging Mussalaha opgericht en werd zij zelf vertegenwoordigster van zowel het Rode Kruis als het Vrije Syrische Leger, waardoor zij meerdere gevangenen heeft kunnen bevrijden zowel uit de gevangenissen van de regering als uit de handen van de rebellen. De concrete hulp aan mensen in nood werd natuurlijk gerealiseerd door onze ploeg vrijwilligers (onze “twaalf apostelen” – Lees: Priester Daniël Maes: Eens zullen de straatstenen het uitschreeuwen en Priester Daniël Maes: Containers met hulpgoederen geven ons nieuwe moed!). Kortom, deze hulpploeg uit Nabk wil ons hiervoor uitdrukkelijk danken. Op een bepaald ogenblik zijn ze allen neergestreken in onze refter. Daar geven ze ons een overvloed aan Arabische zoetigheden, snoeperijen en fruit. Meteen hebben we genoeg om onze talrijke gasten feestelijk te verwelkomen. Nadat de groep vrolijke vrienden vertrokken is, blijven er nog een tiental mannen over en hebben we de gelegenheid om elkaar wederzijds te danken en aan te moedigen.

Deze avond worden de plechtige vespers van het hoogfeest van de Gedaanteverandering gezongen, met processie. Dit feest werd in het Oosten al in de zesde eeuw gevierd en in de vijftiende eeuw in de Romeinse kalender opgenomen. Het vormt hier een aanloop naar de Kruisverheffing op 14 september.

En voor het eerst gaan we met allen op het voorplein het avondmaal gebruiken, samen met onze vrijwilligers en de vluchtelingen. Het heeft iets van de kermissfeer toen wij kind waren en de mensen voor hun huis op de straat zaten. De meesten zitten her en der op de grond. De kinderen spelen en lopen rond als een uitgelaten kudde. De meisjes maken van de gelegenheid gebruik om met een fiets rondjes te rijden. Het is in Syrië tot heden een soort ongeschreven wet dat vrouwen niet met de fiets rijden. De meisjes zullen dat eens gaan veranderen. En natuurlijk moeten de kinderen sketches doen, gevolgd door liederen en folkloristische dansen van de volwassenen vanuit hun land. Trouwens, tegelijk wordt de verjaardag van een van ons gevierd. Komt daar nog bij dat de verantwoordelijke van onze vrijwilligersploeg juist nu een telefoon krijgt van iemand die zegt dat hij een ambulance voor Qâra zal bezorgen. En zo was het een onvoorziene vreugdevolle dag en avond. Onze grootmeester van de Vlaamse Dichtoefeningen, Guido Gezelle schreef het zo in “Blijdschap” : Ja! Daar zijn blijde dagen nog in ’t leven, hoe weinig ook, daar zijnder nog voorwaar…” En hij eindigt aldus: “o! Blijde stonden zijnder nog in ’t leven, en, ware, o God, Uw Hemel anders niet, als één van die, nog zou ik alles geven voor één van die, gelijk ik nu… ik nu geniet.

De machten van de duisternis…

Er groeit wereldwijd steeds meer protest tegen de gruwelen van de fanatieke islamisten, tegen de islamitische staat, tegen het uitmoorden van christenen in Irak, Syrië, Libanon en tegen het verder uitroeien van het Palestijnse volk. In een brief aan de paus slaakt Louis Raphael I Sarko, Chaldeeuws patriarch van Babylon nu een noodkreet. Hij vraagt een onmiddellijke en grote actie van de “internationale gemeenschap” en van de supermachten. Hij vraagt ook dat ze hun standpunten zouden herzien. Hopelijk halen ze iets uit, maar het is te betwijfelen. En ze komen te laat. Het wordt tijd dat we de ellende van de mensenfamilie – de wereld, ons dorp! – ook in ruimer perspectief proberen te zien. Maakt dit allesgeen deel uit van de reeds heel lang geplande “nieuwe wereldorde”? We moeten dringend de duistere machten achter deze “nieuwe wereld(wan)orde” ontmaskeren.

De ontwrichting van Syrië werd vanuit het buitenland nauwkeurig voorbereid, maar nagenoeg niemand geloofde dit toen. Het begon met herrieschoppers, zoals we zelf gezien hebben. Dan kwam het Vrije Syrische Leger, dat helemaal niet vrij, noch Syrisch, noch een leger was. Dan was er de Nationale Syrische Raad, die onmiddellijk door de “internationale gemeenschap” werd erkend als de enige en echte regering van het volk. In feite waren het verraders die zich door het buitenland lieten betalen en manipuleren om hun eigen volk en land uit te moorden en te verwoesten. Vlug daarna werd het de Nationale Syrische Coalitie, die in feite alleen zichzelf vertegenwoordigde. Syrië hield en houdt stand. Daarop werden allerlei terroristische groepen gestuurd: Al Qaida, dan de eigen tak voor Syrië, Al Nousra, dan de ISIS en nu de IS. De “internationale gemeenschap” riep op tot vrede, tot staakt het vuren, tot humanitaire hulp, maar bleef het Syrische volk en zijn regering bestrijden en zorgde er voor dat steeds meer rebellen het land konden uitmoorden en verwoesten. Protesteren tegen deze rebellen heeft dus weinig effect. Ze kunnen onmiddellijk van naam veranderen. Belangrijk is de verborgen machten aan het licht te brengen.

Zoals we vanaf het begin zagen hoe de zogenaamde “volksopstand” in Syrië slechts een dekmantel was voor buitenlandse heersers om Syrië in hun macht te krijgen, zo kunnen we ook niet geloven in een simpele “volksopstand” in Oekraïne of elders. Telkens opnieuw zijn het buitenlandse machten die de toestand aangrijpen om chaos te veroorzaken en de machtsverhoudingen te herschikken. Inmiddels staat het vast dat het lijnvliegtuig van de Malaysian Airlines MH17 op 17 juli 2014 niet door rebellen of Rusland werd beschoten maar door Kiev omgeleid boven het rebellengebied en daar door een Oekraïnse straaljager met raketten van dichtbij beschoten met honderden doden als gevolg. Het verhaal van de VS, de NAVO en Oekraïne die Rusland de schuld willen geven is een monsterleugen. Geen nood, de oorlog tegen Rusland was al gepland en gaat toch door. En de EU als trouwste slaaf van de Amerikaans-Engelse wereldoverheersers zal alles doen om het Russische volk zoveel mogelijk ellende te bezorgen, in plaats van aan te sluiten bij de BRICS, de landen van de toekomst en Putin te steunen, de enige die de soevereiniteit en de christenen in het Midden-Oosten daadwerkelijk steunt en de christelijke waarden onverbloemd blijft verdedigen. Dat is in de ogen van de schimmige leiders van de “nieuwe wereldorde” ook zijn grootste misdaad. En het zijn deze leiders die niet alleen de politieke wereld maar ook de mediawereld voldoende kunnen manipuleren om de schuld van de ellende te geven aan diegene die ze willen aanvallen. De brand in Syrië wordt nu overgebracht naar Irak en naar Libanon. En in Gaza staat het zo ver dat zonder veel moeite beslag kan gelegd worden op de grote gasvoorraden. Met nog wat geduld kan daarna dit Palestijns gebied ingelijfd worden om weer een stap dichter te komen tot een zuivere joodse staat. Ondertussen is er juridisch geen enkel beletsel. In Israël geldt voor niemand recht en gerechtigheid, behalve voor de joden zelf.

Onze gerenommeerde en gedecoreerde journalisten schrijven over de werelddrama’s nog steeds in deze zin: “De interventie in Libië is Europa slecht bekomen” of men vertelt over de slechte Amerikaans-Engelse ervaring in Irak. Is dit geen puur zelfbedrog? Een reporter die een verslag gaf over Irak hoorde ik jaren geleden veel eerlijker zeggen: “In Irak hebben Amerika en Engeland een volledige overwinning behaald.” Als ze met een massa oorlogsvliegtuigen en bommenwerpers een land bestoken, uitmoorden en verwoesten zodat ze de heersende regering kunnen omverwerpen en zelf de leiding en rijkdommen in handen nemen, hebben ze dan niet wat ze gewild hebben? Of waren die bommenwerpers eigenlijk bedoeld om speelgoed voor de kinderen te brengen? Waren onze F 16’s geladen met voedselpakketten voor de Libische bevolking? Ook hier lijkt de EU de trouwste slaaf van deze duistere machten. In plaats van Syrië te steunen, dat door deze oorlog een bewonderenswaardige democratische ontwikkeling heeft bereikt, alsook een unieke eenheid van volk, leger, regering en president, zal de EU alles doen om de lijdensweg van het volk en het land dat door tienduizenden terroristen wordt uitgemoord en verwoest, nog zwaarder te maken. Ondertussen gaan onze zelfverklaarde Midden-Oosten specialisten maar door met de volgeschreven leugens over een gruwelijke diktator met een wit pak (Ik heb die man nog niet anders gezien dan in een gewoon burgerpak). En dan het verwonderd jammeren dat de “hoop” van de Arabische lente niet werd ingelost! Alsof de Arabische Lente voor iets anders bedoeld was dan voor ontwrichting, verwoesting en moord. Moeten we blijven liegen en zeggen dat de vernietiging van Irak bedoeld was “voor de vrede”, de oorlog tegen Libanon voor de bescherming van de christenen, de verwoesting van Libië voor de vrijheid van het volk, het uitmoorden van Syrië voor de democratie, de oorlog in Oekraïne voor de welvaart van het volk? Is het immense lijden van deze en vele andere volkeren niet welbewust gepland om langs een “creatieve chaos” een “nieuwe wereld(wan)orde” te scheppen, waardoor de machtigste bankiers en de bazen van de wapenindustrie hun wereldheerschappij steeds meer uitbreiden over landen met rijke energiebronnen?

En het westen dan? In het westen wordt door dezelfde duistere machten een andere en tegelijk toch dezelfde oorlog gevoerd. De soevereiniteit van landen en volken wordt niet militair maar geestelijk gebroken. Daar worden de fundamentele waarden zelf, waarop het geluk van de mensheid van oudsher gebouwd is, vernietigd. Het zijn de eerbied voor het menselijk leven, van voor de geboorte tot aan de natuurlijke dood, de huwelijksliefde, de gelijkwaardigheid én aanvullende eigenheid van man en vrouw, een stabiel gezin met de trouw van vader en moeder, de waarde van een goede opvoeding als basis voor de welvaart van de samenleving, de soevereiniteit van elk volk, de eerbied voor de Schepper en zijn schepping… Het zijn deze oerwaarden waarop het geluk van de mensheid vanaf het begin gegrondvest is. Is er één gewoon kind ter wereld dat spontaan iets anders verlangt? Nagenoeg alles wordt nu misvormd of gebroken en vervolgens worden de ontwrichtingen dwingend opgelegd. En de grote internationale organisaties, in plaats van de menselijke waarden te beschermen, helpen aan de ontwrichting mee. Immers, dezelfde duistere machten hebben ook deze voldoende in handen. De mensheid wordt nu steeds meer geregeerd door dierlijke instincten en zelfs deze worden nog ontwricht. En er is geen internationaal gezag dat de fundamenten van het leven nog kan of wil beschermen.

De laatste decennia hebben alle grote wereldleiders steeds nadrukkelijker de noodzaak verkondigd van een “nieuwe wereldorde”. Bij het begin van de ellende in Syrië schreeuwde de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken haar arrogantie uit: “We need a New Middle East!” Waarom en voor wie? Wordt het geen tijd dat we eens echt gaan uitzoeken wat hiermee bedoeld wordt, in wiens belang deze wordt opgelegd en hoe deze gerealiseerd wordt?

Ziehier alvast een citaat dat ons op weg kan zetten:

Het is totaal verkeerd te geloven dat de houding van Israël alleen maar het Midden-Oosten betreft. Vandaag is Israël militair actief in de wereld en wordt gedekt door het Angelsaksisch imperialisme. In Latijns Amerika waren het Israëlische agenten die de repressie organiseerden gedurende de staatsgreep tegen Hugo Chavez (2002) en de omverwerping van Manuel Zelaya (2009, president van Honduras). In Afrika waren ze overal aanwezig gedurende de oorlog van de Grote Meren en zij hebben de arrestatie georganiseerd van Mouamar el-Kadhafi. In Azië hebben zij de aanslag en de massamoord van de Tamiltijgers geregeld (2009), enzovoort. En telkens zweren Londen en Washington dat zij er voor niets tussen zitten. Overigens, Israël controleert talrijke media en financiële instellingen (zoals de Amerikaanse Federal Reserve)” (Th. Meyssan, Israël, qui est l’ennemi? 5 aug. 2014). Kwaad worden of blij zijn met dergelijke uitspraken heeft geen zin. Wij moeten weten of dit waar is.

De schepping biedt ruimschoots genoeg om iedere mens op aarde te geven al wat nodig is voor leven en welzijn. En ze is gratis. Er is echter nooit genoeg om de grillen, buitensporige machtsdrang, hebzucht of waanzin van enkelen te voldoen. We hebben geen “nieuwe wereldorde” nodig, geen oud opgewarmd Angelsaksisch imperialisme, geen zionistische vrijmetselaarsheerschappij, geen barbaars kalifaat of welk zogenaamd “aards paradijs” ook. Ze brengen alleen maar onnoemelijk leed, armoede en dood. We zijn geroepen om te leven in de waarheid van de schepping. Daarvoor hoeven we alleen maar de handleiding van de Schepper zelf te volgen.

Priester Daniël Maes.

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Facebook

Twitter

Archief

%d bloggers op de volgende wijze: