Nieuws

Priester Daniël Maes: Een model van efficiënte hulpverlening


Daniël Maes, norbertijn van Postel en afkomstig uit Arendonk, is verantwoordelijk voor een seminarie in het zesde eeuwse klooster Mar Yakub in Qâra, gelegen op 90 kilometer van de Syrische hoofdstad Damascus. In Syrië zijn er 2,4 miljoen christenen op 24 miljoen inwoners. Een verre droom van de Vlaamse norbertijn Maes is om van het klooster Mar Yakub een tweede Taizé te maken, dicht bij de bronnen van het christendom, in dialoog met joden en moslims.

Daniël Maes, norbertijn van Postel en afkomstig uit Arendonk, is verantwoordelijk voor een seminarie in het zesde eeuwse klooster Mar Yakub in Qâra, gelegen op 90 kilometer van de Syrische hoofdstad Damascus. In Syrië zijn er 2,4 miljoen christenen op 24 miljoen inwoners. Een verre droom van de Vlaamse norbertijn Maes is om van het klooster Mar Yakub een tweede Taizé te maken, dicht bij de bronnen van het christendom, in dialoog met joden en moslims.

Goede Vrienden,

Eigenlijk hebben we alles al herhaaldelijk en uitvoerig geschreven. De
gebeurtenissen op wereldvlak blijven steeds in dezelfde richting
verlopen. Het wordt alleen maar erger. Toch is de ellende tevens de
voedingsbodem voor heel mooie initiatieven. En dit mochten we deze
week weer meemaken. Inderdaad, er zijn nog idealisten die hun leven
willen inzetten  voor anderen.

Van harte.

P. Daniel.

maesdaniel3@gmail.com

.

Twee vrijwilligster van de Syrische Halve Rode Maan (zusterorganisatie van het Rode Kruis) helpen een baby die net uit een belegerde buitenwijk van Damascus is binnengebracht. (Foto: EPA)

.

Vrijdag 5 december 2014

Een model van efficiënte hulpverlening

De vrijwilligersploeg in en rond ons klooster heeft haar best gedaan om in Qalamoun volgens haar mogelijkheden de grootste noden te lenigen. Daarover hebben we vroeger al een foto-rapport gegeven (o.m. op 25 juli 2014 – Lees: Priester Daniël Maes: Concrete hulpverlening in Syrië). De Rode Halve Maan in Damascus heeft hen inmiddels erkend als een eigen afdeling en onze dynamische bezieler is hun voorzitter. Nu richten ze zich op ons dorp zelf. Dinsdag streken een 20-tal enthousiaste jongeren van de Rode Halve Maan uit Damascus in ons klooster neer: twee dokters, verpleegsters, verplegers, laboranten, technici, vormingswerkers, hulpverleners… Allemaal gehuld in hetzelfde knalrode jasje met op de rug het embleem van de Rode Halve Maan. Samen met 40 vrijwilligers van hier gaan ze trachten de noden van de mensen samen op te lossen. Vele ziekenhuizen in Syrië zijn geheel of gedeeltelijk door rebellen verwoest en veel medisch personeel werd vermoord. De ziekenhuizen beginnen geleidelijk wel terug te werken maar er gaat veel zorg naar gewonde soldaten die dagelijks hun leven blijven inzetten voor het herstel van de veiligheid. Zieken en behoeftigen worden nu niet zozeer individueel opgezocht maar in gezinsverband. Deze groep heeft op drie dagen tijd deze zieken in hun familie bezocht, de nodige verzorging voorzien en de betreffende instructies gegeven. Verder zijn er bepaalde besmettingen, aandoeningen en ziektes die regelmatig opduiken. Daarvoor zijn ze naar de scholen gegaan om te leren hoe men deze kan vermijden of verzorgen. Ze geven ook instructies over hygiëne. Er wordt verder nagegaan of ieder een onderdak heeft, voldoende zuiver water, voeding, kleding, enzovoort. Zo komt een dorpsgemeenschap tot nieuw leven met medewerking van de mensen zelf. Toch is het allemaal niet zo rooskleurig. Zij zelf vertellen dat de liefde in de gezinnen door de oorlog sterk gedaald is. Met de rebellengroepen werd er plots zoveel immoraliteit ingevoerd dat er heel wat is van blijven hangen.

’s Avonds komen deze jongens en meisjes terug naar ons klooster waar ze overnachten. Ze willen echter iedere moment nuttig gebruiken en zijn bereid ook voor ons en enkele anderen nog een E.H.B.O. cursus te geven. Het is praktische informatie die dan geoefend wordt. Alles verloopt in de grootste gemoedelijkheid en met de nodige humor. Na afloop zit ik met de fraters in het piepkleine bureau, dat zich juist naast de refter bevindt en met twee ramen uitgeeft op de gang zodat iedereen die naar de refter gaat onmiddellijk ziet wie er is. Enkele jongeren van de Rode Halve Maan steken hun hoofd binnen en vragen of ze kennis mogen komen maken. Twee verpleegsters en drie jonge mannen komen binnen. Ze vragen hoe wij hier gekomen zijn, waarom we hier zijn, wat we doen, wat de priesteropleiding inhoudt … Meteen gaat het over het christelijk geloof en zonder omwegen vraag eentje: waarom mogen gehuwden volgens het evangelie niet scheiden? We spreken over de grootheid van het huwelijksverbond als totale wederzijdse gave en over de waardigheid van de menselijke persoon. Ondertussen is er nog een zuster bij gekomen die een pakkend getuigenis geeft van een christelijk koppel dat in moeilijkheden toch trouw is gebleven en daarin zijn roeping juist heeft gevonden. Het is al middernacht en we wensen elkaar een goede nachtrust. Toch hebben deze jongeren nog de behoefte om even langs “het salon” te gaan waar de verantwoordelijke van onze vrijwilligersploeg nog is. Daar vertellen ze dat ze getroffen zijn door de geest van het christelijk geloof. Een van de moslimeisjes, een verpleegster, zegt hem: “Eigenlijk is de islam niet veel meer dan leugen en bedrog.”

De tweede avond willen ze samen met ons eten. Op het ruime voorplein worden tafels opgesteld en enkele auto’s hebben hun lampen op de tafels gericht. De burgemeester heeft voor kippen gezorgd, echt goed gebraden. De falafels worden met de hand in open lucht gemaakt op een verwarmde ijzeren bol. Het is te koud om stil te zitten, maar iedereen loopt rond       en er is eten genoeg. De grote attractie is het nemen van foto’s en velen willen met de gemeenschap op de foto. Ook de “gouverneur” van de streek is aanwezig met zijn vrouw en hun baby. De baby gaat van had tot hand. Iedereen praat met iedereen. Wat een volksfeest. Toch wordt daarna nog de tweede lange les van E.H.B.O. voor ons georganiseerd. En dan, jawel, zijn het weer dezelfde jongens en meisjes die vragen of we samen niet wat kunnen napraten. Nu vragen zij hoe wij de toekomst van Syrië zien. Wij nemen de gelegenheid te baat om hen aan te moedigen in het werk dat zij doen. Het land is flink uitgemoord en verwoest. Ook de morele waarden zijn erg aangetast. Toch is dit alles eerder als een zuivering en een uitnodiging om dit land te doen herleven. Niet het aantal idealisten is belangrijk, maar de diepe overtuiging en de onvoorwaardelijke inzet. Deze jongeren doen alvast prachtig werk dat een belangrijk begin is. Het is ook de bedoeling naar andere dorpen te gaan. En zo werd het weer middernacht. Dit was de tweede dag.

Donderdag in de namiddag namen ze afscheid. Aan de kinderen werd wat schrijfgerief als kleine cadeautjes uitgedeeld (‘made in China’) en ook wij kregen enkele nuttige dingen (o.a. een hele reeks spierwitte plastieken emmertjes met knalrode handvat e.d.). Wij hadden al aan enkelen een kleine herinnering aan het klooster gegeven alsook de armbandjes-mini-rozenhoedjes met kruisje. Een van de meisjes valt onze verpleegster van de vluchtelingen, die ook mee geholpen heeft, in de armen en zegt: “Ooit mochten we in een vijfsterren hotel overnachten, maar wat we hier gekregen hebben is veel meer”. Uiteraard waren wij als kleine en zwakke gemeenschap ook erg blij dat we zo konden meehelpen en hen steunen. Mochten de groten der aarde nu eens met dezelfde ingesteldheid met elkaar omgaan en de andere volkeren helpen, de wereld zou een heerlijk verblijf zijn voor heel de mensenfamilie. Er is ruimschoots genoeg aan voeding, medische en technische kennis, grondstoffen en materiaal om er een driesterren hotel voor iedereen van te maken. Met Gods schepping en onze aarde hebben we meer dan genoeg gekregen om de werkelijke behoeften van alle mensen te voldoen, maar niet genoeg voor de buitensporige grillen, hebzucht en heerszucht van enkelen.

Geprangd tussen diplomatie en waarheid

Het Pausbezoek aan Turkije toont nogmaals de enorme risico’s én mogelijkheden van een paus die als staatshoofd een land bezoekt. Hij zit geprangd tussen diplomatiek geschipper en de verkondiging van de waarheid. Bij zijn aankomst heeft hij Turkije geprezen om zijn inzet en opvang van de vluchtelingen uit conflictgebieden zoals Syrië (L’Osserv. Romano 28 nov.). Eerder had hij al Jordanië geprezen voor zijn edelmoedige opvang van vluchtelingen uit Irak (L’Osserv. Romano 24 mei). Dit wordt gretig door het westen uitgebuit om de waarheid te verdoezelen. Turkije en Jordanië zijn immers de voorposten van de NAVO, niet om de islamitische staat, IS te bestrijden maar om Syrië en Irak te ontmantelen en te controleren zoals het eerder gebeurde in Joegoslavië en Libië en om zo stilaan Iran, Rusland en China te ontwrichten. De NAVO heeft meer dan 20 militaire bases in Turkije (voor vliegtuigen, oorlogsschepen en spionage). In Jordanië heeft de CIA trainingskampen voor rebellen die samenwerken met al-Qaida in Syrië. Hier ligt mede de oorzaak van het ten hemel schreiend onrecht van de onophoudelijke vluchtelingenstroom. Bovendien vormt Turkije een duivels trio met Saoedi-Arabië en Qatar die terroristen in Syrië steunen. Turkije prijzen is zoveel als een pyromaan erkennen als goede pompier. De paus heeft wel aangeklaagd dat er voor vele humanitaire projecten geen geld beschikbaar is, terwijl er voor wapens en oorlog een overvloed aan geld is. Hij voegde er aan toe dat we zo bezig zijn een derde wereldoorlog voor te bereiden om een wereldorde recht te houden waar de god van het geld in het centrum staat. Een dergelijke uitspraak, als kritiek krijgt in de westerse pers evenwel geen enkele weerklank. Het wil niet erkennen dat het in feite leeft van GOD, nl.: Gold, Oil, Dollar.

Het pausbezoek aan Turkije heeft evenwel ook een opvallend mooi religieus getuigenis gegeven van toenadering tussen West en Oost, tussen het oude en het nieuwe Rome. Op 1 december vierde de paus in de kathedraal van de hl. Geest in Istanbul de plechtige eucharistie van de heilige Andreas, grote patroon van de orthodoxe kerk. Daarop volgde de vesperdienst. Na zijn toespraak boog paus Franciscus het hoofd en vroeg aan de oecumenische patriarch van Constantinopel, Bartholomeus “om mij en de kerk van Rome te zegenen”. Hierop maakte de patriarch een kruisteken op het hoofd van de paus en kuste het. Hiermee heeft de huidige paus de profetische gebaren van Paulus VI, Johannes Paulus II en Benedictus XVI verder gezet. Dit is voor de wereld een sterk getuigenis van de wil aan beide kanten om eens tot volledige, zichtbare eenheid te komen. Het ligt ook geheel in de lijn van het evangelie: wie de eerste is, moet de kleinste worden en dienaar van allen.

De strijd tegen het terrorisme

Een van de meest dubbelzinnige uitspraken in de huidige wereldpolitiek is de zogenaamde “strijd tegen het terrorisme”. Voor Amerika was en is het een mooi voorwendsel om met zijn bondgenoten militair aanwezig te zijn in het Midden Oosten en daar zijn overheersing te blijven handhaven, tegen de internationale regels in. Zo kan Irak herschikt worden en Syrië blijvend bestreden. Voor de zionistische leiders van Israël is het de reden van hun bestaan. Hiermee kunnen ze rechtvaardigen dat ze de Palestijnen geen menswaardig bestaan hoeven te gunnen. En nu trachten ze een exclusieve joodse staat op te richten, waarbij de Arabische taal wordt uitgesloten, zodat het uiteindelijk helemaal onmogelijk is voor alle niet joden in Israël menswaardig te leven. Dit is een ontkenning van het ware joodse geloof en een belediging van het joodse volk. De Amerikaanse zionisten gaan evenwel met hun agressie steeds verder. Volgens een op maandag verschenen rapport van Ahrar Center zitten er nu 7.000 Palestijnen in 17 Israëlische gevangenissen en interneringskampen. Hiervan zijn er 250 kinderen, 1.500 zieken en 540 onder “administratieve aanhouding”, dus zonder enige vorm van proces. De NAVO blijft tot heden de agressieve politiek van de VS volgen en dienen. Presidenten komen en gaan, maar de oorlogen gaan gewoon verder. Na de republikeinse president Bush kwam de democratische president Obama. Na de UMP president Sarkozy volgde de sociaaldemocraat Hollande. Allen kennen de waarheid, maar ze spreken leugens: ‘we moeten de democratie brengen in het Midden-Oosten, Syrië moet bevrijd worden, we moeten het terrorisme uitroeien…’. Inmiddels brengen ze zelf welbewust alom chaos, ellende en dood. Nadat de NAVO meegedaan heeft om Joegoslavië en Libië te verwoesten, zijn ze nu klaar om Oekraïne om te vormen tot één grote militaire basis tegen Rusland. De sancties werden op grond van valse aanklachten opgelegd en zijn overigens geheel illegaal. In werkelijkheid zijn ze een vorm van “economisch terrorisme”, zoals dit ook tegen Syrië is. En om de indruk te geven dat Rusland nu bezig is om het westen binnen te vallen, terwijl het sinds de ineenstorting van de Sovjetunie al decennialang precies het omgekeerde is, gaat de NAVO nu een “snelle interventiemacht” uitgebouwen om binnen twee dagen in Centraal en Oost-Europa oorlog te kunnen voeren. Deze wereldleiders zijn gek geworden.

Toch zijn er ook hier lichtpunten. De voorbije zondag en maandag kwamen vertegenwoordigers van 25 landen in Damascus samen om te overleggen over een waarachtige strijd tegen het terrorisme en de vele leugens rond deze zogenaamde strijd te ontmaskeren. Ze kozen Damascus als hun hoofdkwartier. Syrië is al jaren het model van een ondubbelzinnige strijd tegen het terrorisme. Wie het terrorisme wil bestrijden zonder samenwerking met Syrië is een huichelaar en toont dat hij alleen maar eigenbelang nastreeft, andere landen wil ontwrichten om zich meester te maken van hun rijkdommen, zoals op deze samenkomst overtuigend werd bewezen.

Priester Daniël Maes.

 

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Facebook

Twitter

Archief

%d bloggers op de volgende wijze: