Nieuws

Terreur tegen het ‘anders-zijn’ is onaanvaardbaar


B74Y4IMCcAAgcS3

Staatsleiders met bloed aan de handen, zoals de Israëlische premier Benjamin Netanyahu, die zelf verantwoordelijk is voor de dood van 2.269 burgers in de Palestijnse Gazastrook in de zomer van 2014, liepen in Parijs hun mars van eenheid tegen de dodelijke terreur die 17 mensenlevens kostte in januari 2015.

Opiniestuk door Malik Imran

MEDIAWERKGROEP SYRIE – 29 januari 2015 – Het Franse satirische weekblad Charlie Hebdo had al lang zijn beste dagen gehad. Meer dan 50.000 exemplaren van het reclameloze samenraapsel van spotprenten en tekst, zonder foto’s, kreeg men in la douce France niet meer over de toonbank. De voorloper, het maandblad Hara-Kiri, werd een jaar na de oprichting in 1961 en later in 1966 opnieuw verboden. Opvolger Charlie Hebdo verscheen in de jaren 1970 tot 1981 nadat Hara-Kiri werd opgedoekt na een nieuwe aanvaring met de Franse autoriteiten.

Belediging van de profeet Mohammed

In 1992 werd Charlie Hebdo opnieuw opgericht door onder meer de Franse striptekenaar Jean Cabut. De provocatie door herpublicatie van de spotprenten van het Deense Jyllands-Posten van de profeet Mohammed in 2006 zorgden voor veel onbegrip bij vele moslims. Cabu en co. gingen alsmaar driester te werk zoals de huidige massamedia: gebrek aan fatsoen, geklungel en veel sensatie om hun blad nog aan de man te brengen. Persvrijheid en vrije mening zijn de kernwaarden van een democratie. De wijze waarop Charlie Hebdo daarmee omging, zorgden meermaals voor veel onbegrip bij diepgelovige christenen en moslims en politieke figuren. Charlie Hebdo was anders, controversieel en extreem taboe-doorbrekend. Maar gaf dit wie dan ook maar het recht om tijdens een woensdagse redactievergadering op 7 januari 2015 acht journalisten, onder wie de hoofdredacteur, een receptionist, een bezoeker en twee politiemensen te doden? Hoe wansmakelijk hun spotprenten ook waren en een grove belediging van de profeet Mohammed, de grootste belediging in de islam is het doden in de naam van de profeet als had men geen vertrouwen meer in het eindoordeel van Allah over diegenen die kwaad hebben berokkend.

Terreur tegen het ‘anders-zijn’ is onaanvaardbaar. Of het nu gaat om journalisten die buiten de lijnen van onze eigen waarden en normen kleuren of mensen met een andere etnie, religieuze of politieke overtuiging of seksuele beleving.

Onbegrip

Waarom kunnen we zo moeilijk begrijpen dat diepgelovigen aangedaan zijn door Pussy Riot dames met bivakmutsen in de Christus Verlosser kathedraal in Moskou, een spotprent van de profeet Mohammed met blote kont en ster in Charlie Hebdo, extreme taferelen tijdens een gay parade of de andere betekenis die sommigen geven aan ‘huwelijk’ en ‘seksualiteit’.

Open dialoog nodig

Laat deze diepgelovigen hun mening verkondigen door woorden, teksten en vreedzame manifestaties. Alleen door een open dialoog kan men naar elkaar groeien in plaats van gemeenschappen te verdelen in gesloten hokjes van ‘andere personen’.

Journalistieke ethiek

Journalistiek moet ook respect tonen voor diegenen aan wie men vragen stelt, zonder vooroordelen en door deze personen tegen zichzelf te beschermen. In deze tijd van massamedia en sociale media kunnen enkele woorden of beelden een totaal verkeerde interpretatie krijgen. Als reporter moet men de juiste context en achtergronden weergeven. Als politici moet men mensen met elkaar verbinden en projecten maken voor meer welzijn over traditionele partijgrenzen heen.

Terreur totaal onaanvaardbaar

Het is pas als men zich gaat opsluiten in steeds kleinere hokjes met alleen gelijkgezinden dat er radicalisme, extremisme en terreur dreigt. Terreur die onaanvaardbaar is of het nu gaat om het doden van journalisten in Damascus of Parijs, gijzelen en executeren van joden in een Parijse supermarkt of het doden van homoseksuelen in Raqqa in Syrië door ze van de hoogste appartementsblokken te gooien.

Opkomen voor alle burgers

Het is problematisch als we alleen opkomen voor ons eigen groepje dat gevaar loopt door terreur. Elke dode of het nu gaat om staatsterreur, religieuze terreur, Taliban, al-Qaida, Islamitsche Staat (IS) of door een andere groepering had het recht om te leven. Geen enkele provocatie of geen enkel ‘anders-zijn’ kan aanleiding zijn om dat recht in vraag te stellen. Het is een principe dat we moeten koesteren.

Malik Imran.

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Facebook

Twitter

Archief

%d bloggers op de volgende wijze: