Nieuws

Priester Daniël Maes: Al wordt het aloude Syrische erfgoed nog bedreigd, we zijn optimistisch


Daniël Maes, norbertijn van Postel en afkomstig uit Arendonk, is verantwoordelijk voor een seminarie in het zesde eeuwse klooster Mar Yakub in Qâra, gelegen op 90 kilometer van de Syrische hoofdstad Damascus. In Syrië zijn er 2,4 miljoen christenen op 24 miljoen inwoners. Een verre droom van de Vlaamse norbertijn Maes is om van het klooster Mar Yakub een tweede Taizé te maken, dicht bij de bronnen van het christendom, in dialoog met joden en moslims.

Daniël Maes, norbertijn van Postel en afkomstig uit Arendonk, is verantwoordelijk voor een seminarie in het zesde eeuwse klooster Mar Yakub in Qâra, gelegen op 90 kilometer van de Syrische hoofdstad Damascus. In Syrië zijn er 2,4 miljoen christenen op 24 miljoen inwoners. Een verre droom van de Vlaamse norbertijn Maes is om van het klooster Mar Yakub een tweede Taizé te maken, dicht bij de bronnen van het christendom, in dialoog met joden en moslims.

Goede vrienden,

Pas gisteren namiddag kon het normale internet hersteld worden, zodat
we weer wat gemakkelijker kunnen werken. Toch heb ik ook nu nog enkele
commentaren voorzien. De toestand in de wereld is soms zo tragisch dat
ge er eigenlijk alleen maar mee kunt lachen en… bidden.

Van harte.

P. Daniel.

maesdaniel3@gmail.com

.

Vrijdag 30 januari 2015

Al wordt het aloude Syrische erfgoed nog bedreigd, we zijn optimistisch

Een studie van Mediawerkgroep Syrië over onze streek Qalamoun geeft werkelijk interessante gegevens. Qalamoun is een middenstuk van Syrië (120/60 km) met bergen en woestijn aan de Syrisch-Libanese grens. Als wij het Anti-Libanongebergte naast ons klooster zouden oversteken (wat we niet doen want dan eindigt zeker onze aardse levensloop), zouden we in de Beka-valei uitkomen, alles samen slechts een 30 km van ons verwijderd. Hier leefde, zo lees ik nu, reeds 13.000 jaar voor Christus een Natufische cultuur. Qalamoun is zowat het hart van de “Levant” die zich uitstrekt van het Taurusgebergte in Z. Turkije naar Syrië, Libanon, Palestina, Israël, Jordanië tot de Sinaï in Egypte. Het oude Antiochië van Syrië is nu Antakia in Turkije. Hier vond Paulus enkele decennia na Jezus’ dood en verrijzenis de eerste Kerk, nl. Joden die in Jezus geloofden en christenen of bekeerde heidenen. Samen vormden ze de Kerk als een eenheid in verscheidenheid. Hier is Petrus zeven jaar bisschop geweest vooraleer hij naar Rome trok. En vanuit Antiochië is de prediking over de gehele wereld begonnen. Jeruzalem was in 70 door de Romeinen grondig verwoest. Vandaar de huidige wereldwijde oecumenische beweging “Langs Antiochië terug naar Jeruzalem”. Hierbij gaat het niet om aardse plaatsen maar om een geestelijke tocht van mensen die God aanbidden in Geest en waarheid. Daarbij vinden ze overal Antiochië en Jeruzalem terug. De gemeenschap van Mar Yakub is gesticht als “de eenheid van Antiochië”.

Sinds begin 2011 zijn tienduizenden huurlingen vanuit het Libanese Arsal, een bolwerk van terroristen, het gebergte overgestoken om hier te komen moorden en verwoesten. Zo blijven ze pogen een bres te slaan om door te stoten naar Damascus (Z), Aleppo (N) en Raqqa en Deir Ez Zor (O). Gelukkig wordt steeds meer gebied op hen heroverd. Ook het strategisch zeer belangrijke Kobane werd door Koerdische strijders op de IS heroverd. In Qalamoun krijgen we gelukkig belangrijke steun van de Libanese Hezbollah. De zionistische lobby is er in geslaagd Hezbollah een slechte naam te geven en als terroristen te bestempelen. Niets is minder waar, zoals bleek bij de dramatische belegering in november 2013. Zij hebben de bevolking en ook ons mee gered en beschermd. De Hezbollah werd opgericht omdat zionisten hun gezinnen kwamen vermoordden en hun huizen verwoesten. Het zijn jonge idealisten die hun volk willen dienen en beschermen, maar ook hen willen helpen die op gelijkaardige wijze door dezelfde brutale agressie bedreigd worden. Als sjiieten werken ze samen met de Syrische soldaten die meestal soennieten zijn. Zij blijven de veiligheid van de bevolking en dus ook van ons garanderen.

Ziehier hoe Mgr. Jean Abdo Arbach, onze aartsbisschop van Homs, Hama en Yabroed de toestand beschrijft in zijn bisschopsstad, die het ergst getroffen is en in het hart van het bisdom ligt. In het centrum van Homs beginnen de mensen terug te keren en hun huizen op te bouwen. Drie oorzaken houden hen nog tegen. Vooreerst de koude van de winter, daar er nog geen regelmatige elektriciteit en brandstofvoorziening is. Vervolgens het feit dat er nog geen werk en geen school is. Op de meeste plaatsen zoals bij ons in Qara zijn de scholen al lang hervat. Tenslotte wachten de christenen op de terugkeer van de bisschop en de priesters. Het bisschopshuis wordt nu heropgebouwd. De bisschop hoopt in maart te kunnen terugkeren. Nu woont hij nog in Yabroed. De regering doet er alles aan om de stad weer leefbaar te maken, de elektriciteit en de watervoorziening te herstellen. Ondertussen wordt deskundig klopjacht gemaakt op rebellen die zich tussen de bevolking proberen te verschuilen of te infiltreren. Bisschop en bevolking zijn optimistisch. Allen willen meer dan ooit opnieuw in harmonie samenleven.

Van orde naar chaos

De schepping wordt in het boek Genesis beschreven als een overgang van chaos naar orde. Een oude grap leert dat de politiek het alleroudste beroep ter wereld is. Immers, wie heeft de chaos gemaakt? Precies, de politiek. Toch mogen we de positieve waardering van het Tweede Vaticaans Concilie jegens christelijke en andere politici niet negeren. Ze kunnen met hun oprechte inzet voor de verdediging van de menselijke en christelijke waarden heel veel goed doen. Helaas merken we daar nog niet veel van in Syrië.

De politiek van de VS jegens Syrië lijkt meer en meer verward, tegenstrijdig en chaotisch. Het lijkt alsof er verschillende en tegengestelde machten zijn die elk hun beleid uitwerken. Volgens Wall Street Journal (26.1.15) heeft Obama nu aanvaard dat president Al Assad deel kan uitmaken van de oplossing terwijl hij in september nog zijn steun gaf aan de “gematigde” rebellen die de president moeten bestrijden. Vreest hij dat de islamitische staat (IS of Daesh) na Assad een grotere chaos gaat maken dan hij voorzien en bedoeld heeft? Ook de grote coalitie die zogezegd tegen IS vecht verkeert in verwarring. De VS hebben Frankrijk nu nodig om Irak te heroveren, nadat ze in 2011 hals over kop uit Irak moesten vertrekken. Frankrijk gaat dan de derde oorlog tegen Irak voeren, allemaal zogenaamd om het terrorisme te bestrijden. Maar de voormalige eerste minister Dominique de Villepin heeft al luidt verkondigd dat het sturen van Franse bommenwerpers (die dan nog de naam “Charles de Gaule” dragen!) naar Irak niet alleen een zware vergissing is maar ook hoogst gevaarlijk. Ondertussen blijven Turkije en Saoedi-Arabië werken om Assad ten val te brengen en heel het land in een chaos te kunnen storten.

De echte “sjarels” van de massabetoging in Parijs

Frankrijk blijf er op los marcheren. De “’Marche pour la vie” zou vorige zondag in Parijs toch meerdere tienduizenden op de been gebracht hebben. Belangrijk is dat ze volhouden, samen met de andere initiatieven. Er moet luid protest weerklinken tegen het massaal doden van ongeborenen, tegen de afbraak van het huwelijk en het gezin, tegen de afbraak van de opvoeding van de jeugd, tegen het ombrengen van bejaarden. Het Hooglied van het leven en de echte liefde moet opnieuw gezongen worden en niet zo pijnlijk laag.

Natuurlijk staan de beelden van de massabetoging van 11 januari nog op ons netvlies. Je weet wel, drie dagen na die fameuze aanslag op Charlie Hebdo had de Franse regering meteen al een manifestatie met 2 miljoen mensen klaar en met liefst 56 staatshoofden, regeringsleiders en/of hun vertegenwoordigers. Wie zegt daar dat staatsambtenaren niet vliegensvlug en nog wel in het weekend zulk een megaproject op poten kunnen zetten? Laten we zeggen praktisch op één dag tijd. En dan die foto die wereldwijd verspreid werd: al die excellenties netjes op twee rijen over heel de breedte van de straat en daar achter de steun van 2 miljoen enthousiaste burgers! Het was een echte staatsiefoto. Maar wat blijkt nu? Die hoge heren en hoge hakken vrouwen hebben helemaal niet deelgenomen aan die mars. Neen, ze waren wel in de buurt, in een zijstraat en achter hen was er een groep mensen maar voor de rest was heel de straat leeg. Zij waren alleen maar gekomen voor de reclamefoto en niet om met het volk op te stappen. Het volk marcheerde elders. De foto was ook te mooi. Maar goed, ze hebben nu ongeveer bereikt wat ze wilden. Frankrijk kan zich nu officieel doen erkennen als een “land in oorlog” en daarmee kun je alle beslissingen treffen die je maar wil. Ronald Noble, secretaris generaal van Interpol heeft al de illustere inval gehad om voor te stellen dat de burgers zouden bewapend worden. Dat is tenminste een veilige samenleving! De vrouwen kunnen hun revolver met kogels netjes opbergen in hun sjieke handtas. De mannen zullen een extra broeksriem nodig hebben wanneer ze in hun rechter broekzak een revolver hebben zitten en links hun voorraad kogels. Ja, die politieke leiders op kop, zij zijn toch wel de echte “sjarels” van die Charlie-betoging!

De verdediger van de rechten van de vrouwen

Westerse staatshoofden en regeringsleiders hebben hun best gedaan, zoals we reeds aankondigden, om de overleden koning Abdalla van Saoedi-Arabië alle eer te geven. Het houdt niet op. Hollande, Cameron, Obama, Harper… ze prijzen hem de hemel in en loven die man als verdediger van de vrede, de bestrijder van het terrorisme (als grootste producent van terroristen), de garantie voor de stabiliteit in het Midden Oosten (de zalige rust die we nu hier mogen beleven!). Henri Kissinger had het vroeger al openlijk toegegeven: als wij moeten kiezen tussen de democratie en onze belangen dan kiezen wij voor onze belangen. Nu voegt directeur-generaal van het IMF, Christine Lagarde er nog bij dat koning Abdallah de discrete verdediger was van de rechten van de vrouw. Toch wel straf voor een land waar een vrouw op geen enkele wijze achter het stuur mag zitten en alleen maar dient als slavin voor de lusten van de man. Wij wisten niet dat zelfs westerse topvrouwen voor hem zo zouden kruipen. Koning Abdallah, verdediger van de rechten van de vrouwen, toch wel op bijzonder discrete wijze.

Humanae vitae herontdekken

Einde vorig jaar kreeg ik een artikel toegestuurd, verschenen in het christelijk weekblad Tertio, waarmee ik het helemaal niet eens was. Ik zou er wel humoristisch op kunnen antwoorden maar eigenlijk kon ik er niet mee lachen. Aan Tertio stuurde ik onderstaande reactie omdat Vlaanderen recht heeft op een meer eerlijke informatie. Na meer dan een maand heb ik nog steeds geen enkel antwoord gekregen. Vandaar nu deze tekst. Moest hij toch nog in Tertio verschijnen, dan heb je hem twee keer, met lichte aanpassing, omdat ik de tekst zo kort mogelijk wilde houden.

Dat een open dialoog over de werkelijke boodschap van de encycliek van Paulus VI Humanae vitae (1968) nog steeds heel moeilijk is – zelfs in kerkelijke middens – bleek het voorbije jaar in de aanloop naar de bisschoppensynode over het gezin van oktober 2014.

Het RKLF (Rooms katholiek lekenforum) wilde bij monde van Ivo van Hemelryk in Tertio (nr. 763) de encycliek verdedigen tegen enkele bedenkingen in de open brief van Mgr. J. Bonny (1 sept. 2014). Als antwoord publiceerde Tertio hierop onmiddellijk – naast vele negatieve reacties – een uitgebreide tekst van prof. Paul Defoort: Verkramptheid zal de kerk niet redden. Een explosie van emotionele aanklachten met zware slogans van verwijten als “sofismen”, “reductionisme”, “19de eeuwse bourgeois-moraal”, “achterhoedegevecht tegen anticonceptie” én een niet begrijpen van Vaticanum II en van Humanae vitae. De professor suggereert dat 90 % van de 1.200 concilievaders (het waren er 3.058!) zonder meer een herziening van de veroordeling van contraceptie zouden gewenst hebben en dat ze de ongeziene crisis voorspeld zouden hebben indien contraceptie niet goedgekeurd zou worden. Hij spreekt verder van de “onbestaande neveneffecten van anticonceptie”, een uitspraak die nu uit de mond van een professor gynaecologie ongetwijfeld heel veel geld kan opbrengen vanwege de farmaceutische industrie! Nochtans, in de classificatie van de kankerverwekkende stoffen voor mens en dier (volgens WGO 2005!) staan oestrogenen en progestagenen (in alle hormonale anticonceptiva aanwezig) samen met asbest en andere, in de gevaarlijkste categorie gerangschikt. Anticonceptiva die in feite abortiva worden, wuift hij weg door te verwijzen naar de miljoenen zaadcellen die telkens verloren gaan. Dat zouden voor hem potentiële abortussen zijn! Ook de sociale gevolgen voor de gezinnen en het huwelijk zelf ontgaan hem. Dat het huwelijk in een versneld tempo afgebrokkeld is en vervangen door een vrijblijvend samen wonen, met alle dramatische gevolgen vandien, daar heeft hij nog niets van gemerkt. Prof. em. A. Vermeulen (endocrinologie, Gent) schreef nochtans jaren geleden al over contraceptie: “Geen enkele medische ontwikkeling heeft onze maatschappij zo ingrijpend beïnvloed…” In een vaste leer van de kerk blijkt hij evenmin te geloven en ook niet te begrijpen dat de kernboodschap van Humanae vitae wel degelijk de onveranderlijke kerkelijke leer is, zonder dat zulks uitdrukkelijk gezegd wordt. Kortom, de hetze tegen de encycliek van bijna een halve eeuw geleden is helemaal weer terug.

Nochtans heeft de gezinssynode van 2014 in haar eindrapport (nr. 58) inmiddels heel uitdrukkelijk gesteld dat Humanae vitae dient herontdekt te worden en de natuurlijke methoden van geboorteregeling in het kader van een juist begrepen verantwoord ouderschap aangeleerd (aanvaard met 167 voor en 9 stemmen tegen). Humanae vitae wees de weg naar nieuwe perspectieven. De natuurlijke wetenschappelijke methoden van vruchbaarheidsbeheersing, zoals het sensiplan® in België en Nederland, zijn inmiddels algemeen wetenschappelijk erkend. En voor een degelijke morele verantwoording beschikken we nu over de nieuwe inzichten van “de theologie van het lichaam” van Johannes Paulus II, waarvan de bekende Amerikaanse politieke en sociale activist, Georges Weigel, beweert dat deze visie waarschijnlijk een keerpunt zal worden, niet alleen in de katholieke theologie maar in de geschiedenis van het moderne denken.

Als de huidige sfeer in Vlaanderen blijft hangen, zal dit wel heel moeilijk worden. Het tijdperk van de contraceptieve cultuur loopt in ieder geval ten einde. Het avontuur van “de pil’ die het aards paradijs van het huwelijksgeluk en van de totale seksuele bevrijding beloofde is voorbij. De fantastische voordelen vind je alleen nog in de propagandafolders van de farmaceutische industrie. Na een halve eeuw is het experiment mislukt en de “veilige contraceptie” een mythe gebleken. De voormalige grootmeester van de loge in Frankrijk, Pierre Simon, had goed begrepen dat de contraceptie voor hem, zoals voor Archimedes, het steunpunt zou zijn waarmee hij de wereld kon opheffen. Voor hem betekende het alle heersende menselijke en vooral christelijke waarden grondig opruimen. Het is hem helaas vrij goed gelukt. En toch, we beleven nu het einde van de contraceptie en het begin van Humanae vitae. Leve de toekomstgerichte visie van Humanae vitae!

Priester Daniël Maes.

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Facebook

Twitter

Archief

%d bloggers op de volgende wijze: