Nieuws

Waar is de gematigde oppositie in Syrië?


SHEKER KHAN – 29 december 2014 – Bijna vier jaar steunt het Westen ‘gematigde’ gewapende groepen in Syrië. Dit is een haast ongrijpbare concept voor honderden, dan wel duizenden milities die onder die banier vallen en even onduidelijk is wat er exact gematigd aan die groepen is. Zoals hieronder zal blijken, het ‘gematigd’ bestempelen van gewapende groepen is niets meer dan een front om hulp aan Al-Qaida gelieerde doodseskaders te legitimeren.

Gewapende oppositie

Het onderzoeksinstituut Carter Center identificeerde in de afgelopen vier jaar ongeveer 6.000 gewapende groepen. De overgrote meerderheid van deze milities is allianties aangegaan (> 1.000), die net zo snel vielen als dat ze opstonden.

Het Carter instituut identificeert, afgezien van de Koerdische collectieven, vijf grote gewapende groeperingen: Jabhat an-Nusra, Islamitische Staat, Islamitisch Front, Jaysh al-Mujahideen en het Syrische Revolutionaire Front.

Islamitische Staat

De Islamitische Staat, of wellicht beter te omschrijven als Al-Qaida Separatisten in Irak en Syrië (QSIS), is waarschijnlijk de meest bekende (en brute) partij in de oppositie. De groep wordt geleid door Abu Bakr al-Baghdadi en vormt met meer dan 30.000 strijders één van de meest dominante krachten in zowel Syrië als Irak.

Jabhat an-Nusra/al-Qaida in Syrië

Jabhat an-Nusra (JAN) is eind 2011 opgericht door de leider van QSIS – Abu Bakr al-Baghdadi – en wordt onder andere geholpen door Qatar. Al-Qaida’s tak in Syrië kan zich beroepen op een aantal van tussen de vijf-  en zesduizend militanten. Een deel van de top van JAN – veteranen uit de oorlog in Afghanistan en Pakistan – behoort ook tot de beruchte Khorasan groep.

Het uitroepen van een kalifaat en het opnemen van JAN als onderdeel van QSIS erodeerde de machtsbasis van al-Qaida, en dat leidde in april 2013 tot een breuk met Al-Qaida gezagvoerder Ayman al-Zawahiri. Jabhat an-Nusra bleef echter trouw aan Zawahiri en staat sindsdien lijnrecht tegenover QSIS.

Islamitisch Front

Het Islamitisch Front (IF) werd in november 2013 opgericht, en bestaat uit zeven invloedrijke takfiri groepen zoals de beruchte al-Tawhid BrigadeAhrar al-Sham en Suqour al-Sham. Deze facties verschillen bar weinig van takfiri doodeskaders als JAN en QSIS. De formatie ontvangt steun vanuit Saoedi-Arabië en Turkije, en kon op haar hoogtepunt rekenen op tussen de40.000 en 70.000 strijders.

Jaysh al-Mujahideen

Jaysh al-Mujahideen (JM), of het leger van de Moedjahedien, werd begin 2014 opgericht en had op haar toppunt de beschikking tot 12.000 militanten. JM onderhoudt volgens het rapport van de Carter Center contacten met de Syrische Moslimbroederschap (MB) en Ahfad al-Rasoul Brigade. De Moslimbroederschap is ondanks meerdere tegenslagen één van de meestinvloedrijke oppositiegroepen gebleven, werkt samen met takfiri milities als Ahrar al-Sham, en wordt aangestuurd vanuit Qatar en Turkije. Ook Ahfad al-Rasoul heeft in het verleden samengewerkt met takfiri doodseskaders.

Syrische Revolutionaire Front

De vijfde en laatste grote oppositiegroep, het Syrische Revolutionaire Front (SRF), onderscheidt zich van de rest door niet (openlijk) salafistisch-militante principes aan te hangen. Het SRF is ook één van de collectieven die onder het label ‘gematigde oppositie’, of het Vrije Syrische Leger (FSA), valt.

De van corruptie betichte leider van SRF, Jamal Maarouf, staat bekend als een gematigde commandant, maar dat dient slechts als een front om westerse hulp te legitimeren. Maarouf gaf in een interview met de Britse Independent aan geen vijand in JAN te zien. Sterker nog, de gezagvoerder van SRF cöordineerde, tot kort geleden, intensief met al-Qaida’s tak in Syrië. Ook in andere delen van zuid-Syrië werken facties van het zogeheten Vrije Syrische Leger samen met Jabhat an-Nusra.

Een ander afnemer van westerse hulp, en onderdeel van de ‘gematigde oppositie’, is de Hazm Beweging (HB). Deze groep bestaat onder andere uit leden van de voormalige Farouq Brigade en is allesbehalve gematigd. Geen wonder dan dat de HB wapens die het van het Westen ontving doorspeelde aan JAN, en dat HB leden de overstap maakten naar de terreurgroep.

De getuigenissen van Noord-Amerikaanse journalist Theo Padnos onderschrijven die berichten. Padnos was gevangen genomen door Jabhat an-Nusra en zag met lede ogen hoe FSA militanten, na opleiding door de Noord-Amerikanen, zich aansloten bij al-Qaida’s tak in Syrië.

Nieuwe formaties

De sterkte en invloed van deze vijf eerdergenoemde groeperingen hangt samen met ontwikkelingen op de grond. Het door het westen gesteunde Syrische Revolutionaire Front (SRF) is sinds november vrijwel uitgespeeld, en de macht van zowel het Islamitisch Front (IF) en Jaysh al-Mujahideen (MF) is sterk verminderd. Ook de macht van Jabhat an-Nusra is volgens het Carter Center sinds de intensieve gevechten met QSIS afgenomen.

Om nog enigszins een rol van betekenis te spelen, vormen gewapende oppositiegroepen op rap tempo nieuwe formaties zoals de Revolutionaire Commandoraad (RCC). De RCC wordt gezien als het nieuwe ‘FSA’. De formatie is ontstaan als een reactie op groeiende druk vanuit het Syrisch Nationale Leger (SNL), QSIS en JAN, én om militaire en financiële steun vanuit externe donoren te legitimeren.

De RCC bestaat inmiddels uit meer dan honderd van de meest invloedrijke milities, waaronder Moslimbroederschap gelieerde brigades en voormalige IF facties.  Het bestuur van de RCC wordt gedomineerd door Ahrar al-Sham leden en andere takfiri-aanhangers. Politieke analist Aron Lund acht de kans klein dat de RCC, net als soortgelijke formaties in het verleden, het lang zal volhouden.

Tenslotte zijn er andere recent opgerichte collectieven te vinden zoals het Authenticiteit en Ontwikkeling Front en het Zuidelijk Front.  In de meeste van deze allianties zijn milities te vinden die ook deel uitmaken van de eerder genoemde vijf grote groeperingen (zie hier een lijst met gewapende groepen in Syrië). Anders gezegd, er zijn geen aanwijzingen om te geloven dat de gewapende oppositie in Syrië streeft naar een seculiere en democratische toekomst.

Gematigde terroristen?

In conclusie, het gros van de gewapende groepen in Syrië hangt een salafistisch-militante interpretatie van de islam aan, en schroomt niet om samen te werken met takfiri doodseskaders. Dat geldt ook voor de gewapende groepen die onder het label ‘gematigde oppositie’ of het ‘Vrije Syrische Leger’ vallen. Sterker nog, ‘gematigde’ militanten en milities ervaren geen moreel bezwaar om zich aan te sluiten bij Al-Qaida-achtige terreurgroepen.

De enige reden waarom brigades zichzelf onder de ‘gematigde oppositie’ scharen, of onder de vlag van het Vrije Syrische Leger vechten, is om in aanmerking te komen voor westerse hulp. Dit geeft een andere betekenis aan de term ‘gematigde’ oppositie. Gematigdheid wijst dan niet naar een acceptabele interpretatie van de islam (in de ogen van het Westen), maar naar de mate waarin sektarische milities hun takfier geïnspireerde denkwijze kunnen verbergen.

Sheher Khan.

Bron: Sheher Khan.

Reacties

Een gedachte over “Waar is de gematigde oppositie in Syrië?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Facebook

Twitter

Archief

%d bloggers op de volgende wijze: